metaliczny smak
Metaliczny smak (łac. dysgeusia metallica) to percepcja nieistniejącego, metalicznego posmaku w ustach, będąca objawem dysgeuzji. Pacjenci najczęściej opisują to doznanie jako smak gorzki, kwaśny lub podobny do smaku krwi czy metalu.
Metaliczny smak może być spowodowany wieloma czynnikami, w tym chorobami ogólnoustrojowymi, zaburzeniami neurologicznymi, przyjmowanymi lekami, chemioterapią, radioterapią oraz zaburzeniami hormonalnymi. Często występuje w chorobach nerek, cukrzycy, niedoborach cynku, przy przyjmowaniu niektórych antybiotyków, preparatów żelaza, leków sercowo-naczyniowych czy przeciwdepresyjnych.
Diagnostyka metalicznego smaku obejmuje szczegółowy wywiad z pacjentem, badanie fizykalne, ocenę stosowanych leków oraz badania laboratoryjne. W przypadkach, gdy przyczyna nie jest oczywista, konieczne może być przeprowadzenie konsultacji specjalistycznych, w tym neurologicznej, endokrynologicznej lub nefrologicznej.
Leczenie metalicznego smaku zależy od jego przyczyny. Może obejmować modyfikację lub zmianę leków, leczenie choroby podstawowej, suplementację cynku w przypadku jego niedoboru lub stosowanie środków zwiększających wydzielanie śliny. Korzystne efekty może przynieść również dbałość o higienę jamy ustnej, unikanie palenia tytoniu i spożywania alkoholu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Devisol-25 150 mcg/ml
Produkt leczniczy DEVISOL-25 zawiera kalcyfediol w stężeniu 150 µg/ml (5 µg w kropli), będący metabolitem witaminy D. Przewlekłe przedawkowanie kalcyfediolu może prowadzić do hiperkalcemii, która skutkuje uogólnionym zwapnieniem naczyń, kamicą nerkową, zwapnieniami tkanek miękkich oraz poważnymi powikłaniami, takimi jak nadciśnienie tętnicze i niewydolność nerek. Ryzyko powikłań wzrasta przy współistniejącej hiperfosfatemii. U dzieci obserwowano zahamowanie wzrostu jako efekt toksyczności metabolitów witaminy D. Wczesne objawy toksyczności obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcie, biegunka, suchość w ustach, brak apetytu, metaliczny smak, nudności, wymioty), bóle głowy, częste oddawanie moczu oraz zmęczenie i osłabienie.
arytmia serca, ból kości, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, kalcyfediol, kamica nerkowa, letarg, mdłości i wymioty, metaliczny smak, mętny mocz, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na światło, niewydolność nerek, niewydolność układu krążenia, psychoza, witamina D, zaburzenia nastroju, zahamowanie wzrostu, zapalenie trzustki, zwapnienie naczyń, zwapnienie tkanek miękkich - Leksykon substancji czynnych
Nadmanganian potasu – Działania niepożądane
Nadmanganian potasu, będący substancją czynną preparatu Kalium hypermanganicum Galena w dawce 100 mg, wykazuje skuteczność kliniczną, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, szczególnie przy wielokrotnym użyciu roztworów o stężeniach 0,025% i 0,05%. Na skórze obserwuje się silne podrażnienia objawiające się zaczerwienieniem, świądem oraz dyskomfortem, a także charakterystyczne, utrzymujące się brązowe przebarwienia wynikające z osadzania się produktów redukcji manganu. W przypadku aplikacji na błony śluzowe jamy ustnej pacjenci zgłaszają metaliczny smak, przebarwienia zębów i błon śluzowych oraz objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i wymioty. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do chemicznego uszkodzenia naskórka, nadżerek, a nawet martwicy tkanek, co wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu terapii.
astma, błona śluzowa jamy ustnej, duszność, działanie niepożądane, martwica tkanki, metaliczny smak, nadmanganian potasu, nadreaktywność dróg oddechowych, nadżerka, nudności, obrzęk dróg oddechowych, obrzęk krtani, podrażnienie skóry, produkt leczniczy, przebarwienie skóry, przebarwienie zębów, przewlekła choroba układu oddechowego, reakcja żołądkowo-jelitowa, uszkodzenie błony śluzowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Metronidazol Ziaja 10 mg/g
Metronidazol Ziaja w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g jest stosowany miejscowo i przypadki jego przedawkowania są rzadkie. Badania toksykologiczne na szczurach wykazały brak toksyczności przy dawce do 5 g/kg masy ciała, co odpowiada spożyciu 18 opakowań po 15 g u osoby dorosłej (72 kg) lub 3 opakowań u dziecka (12 kg). W przypadku nadmiernej aplikacji na skórę mogą wystąpić objawy miejscowe, takie jak podrażnienie, zaczerwienienie, świąd, suchość i łuszczenie skóry. Przy przypadkowym spożyciu obserwuje się objawy ogólnoustrojowe: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunkę, metaliczny smak, zaburzenia koordynacji i ataksję. Ze względu na obecność substancji pomocniczych (etanol 96% 150 mg/g, glikol propylenowy 150 mg/g, metylu i propylu parahydroksybenzoesan) możliwe są dodatkowe objawy toksyczne przy doustnym spożyciu większych ilości preparatu.
antidotum, aplikacja miejscowa, ataksja, badanie toksykologiczne, biegunka, ból brzucha, dializa, etanol, glikol propylenowy, leczenie objawowe, metaliczny smak, metronidazol, model zwierzęcy, nudności, objawy kliniczne, parametry życiowe, płukanie żołądka, podrażnienie skóry, postać farmaceutyczna, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie leku, środek przeczyszczający, substancja pomocnicza, terapia podtrzymująca, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie koordynacji - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF (20 mg + 0,025 mg)/ml
Przedawkowanie preparatu Lignocainum 2% z noradrenaliną 0,00125% WZF może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, które zależą od stężenia lidokainy w surowicy oraz czynników takich jak dawka, miejsce podania i stan pacjenta. Przedawkowanie może mieć charakter względny (np. podanie do naczynia krwionośnego) lub bezwzględny (przekroczenie dawki dopuszczalnej). Objawy zatrucia lidokainą dzielą się na fazę pobudzenia ośrodkowego układu nerwowego (zaburzenia czucia, metaliczny smak, drżenia, drgawki) oraz fazę depresji (śpiączka, depresja oddychania i krążenia). Dodatkowo obserwuje się objawy ze strony układu krążenia i oddechowego, takie jak tachykardia, wzrost ciśnienia tętniczego, bradykardia, asystolia oraz rozszerzenie oskrzeli, które mogą być nasilone przez noradrenalinę.
asystolia, atropina, automatyzm serca, bradykardia, ciśnienie tętnicze, depresja oddychania, dializa, diazepam, dostęp dożylny, drgawki kloniczno-toniczne, efedryna, faza pobudzenia OUN, intubacja tchawicy, katecholaminy, kwasica, leki obkurczające naczynia, leki przeciwdrgawkowe, leki wazopresorowe, lidokaina w surowicy, metaliczny smak, midazolam, naczynie krwionośne, noradrenalina, opór naczyniowy, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie bezwzględne, przedawkowanie względne, rozszerzenie oskrzeli, śpiączka, tachykardia, tiopental, tlenoterapia, wentylacja zastępcza płuc, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asparaginian lek 17 mg jonów magnezu + 54 mg jonów potasu
Asparaginian Lek w formie tabletek dostarcza 17 mg jonów magnezu (z 250 mg magnezu wodoroasparaginianu czterowodnego) oraz 54 mg jonów potasu (z 250 mg potasu wodoroasparaginianu półwodnego). Produkt jest generalnie dobrze tolerowany przy zalecanym dawkowaniu, jednak istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak hiperkaliemia (>5,5 mmol/l), która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub stosujących leki oszczędzające potas. Dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka) oraz uczucie metalicznego smaku w ustach występują rzadko, ale mogą wpływać na komfort pacjenta i przestrzeganie terapii.
biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, dyskomfort w nadbrzuszu, działanie niepożądane, farmakoterapia, hiperkaliemia, jony magnezu, jony potasu, lek oszczędzający potas, luźny stolec, magnez wodoroasparaginian, metaliczny smak, monitorowanie bezpieczeństwa, nietolerancja cukrów, niewydolność nerek, nudność, opróżnienie żołądka, personel medyczny, potas wodoroasparaginian, powikłanie kardiologiczne, sacharoza, stężenie potasu, wymioty, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Envil gardło (2,9 mg + 1,96 mg + 25,6 mg)/ml
Envil gardło w postaci aerozolu do stosowania w jamie ustnej zawiera chlorek cetylopirydyniowy (2,9 mg/ml), chlorowodorek lidokainy jednowodny (1,96 mg/ml) oraz glukonian cynku (25,6 mg/ml). Preparat może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, w tym miejscowe reakcje skórne takie jak rumień, świąd, wyprysk i pieczenie (częstość niezbyt częsta: ≥ 1/1 000 do < 1/100). Rzadziej obserwuje się ciężkie reakcje skórne, w tym wyprysk pęcherzowy, pryszczowaty oraz pokrzywkę (częstość rzadka: ≥ 1/10 000 do < 1/1 000), które mogą mieć charakter uogólniony. Bardzo rzadko (< 1/10 000) może dochodzić do nasilenia niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą wcześniej chorobą nerek. Ponadto rzadko występują objawy takie jak fotosensytyzacja, ból głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle brzucha, biegunka, wymioty), metaliczny smak w ustach oraz zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.
aerozol do jamy ustnej, biegunka, ból brzucha, ból głowy, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek lidokainy, działanie niepożądane, Envil gardło, fotosensytyzacja, glukonian cynku, metaliczny smak, niewydolność nerek, nudności, pieczenie skóry, pokrzywka, reakcja skórna, rumień, świąd, wymioty, wyprysk, wyprysk pęcherzowy, wyprysk pryszczowaty, zaburzenie nerek, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lignocainum hydrochloricum WZF 2%
Stosowanie lidokainy w znieczuleniu miejscowym wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa, w tym wykonywania procedury wyłącznie przez lekarzy doświadczonych w technikach znieczuleń oraz w rozpoznawaniu i leczeniu powikłań przedawkowania. Niezbędne jest zapewnienie dostępu dożylnemu, obecność źródła tlenu, sprzętu resuscytacyjnego oraz leków ratunkowych. Każde podanie lidokainy powinno być poprzedzone próbą aspiracji, aby uniknąć donaczyniowego wstrzyknięcia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów wyniszczonych, w podeszłym wieku, dzieci oraz osób z niewydolnością wątroby, gdzie dawkę należy dostosować do masy ciała i stanu zdrowia, ze względu na ryzyko kumulacji leku i toksyczności. Monitorowanie stanu świadomości oraz funkcji układu krążenia i oddechowego jest kluczowe, a wczesne objawy toksyczności lidokainy obejmują metaliczny smak, niepokój, szumy uszne, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, drżenia mięśniowe i senność.
9% roztwór chlorku sodu, blok serca, ból neuropatyczny, całkowite znieczulenie rdzeniowe, ciężkie nadciśnienie tętnicze, drżenia mięśniowe, hipowolemia, kwasica, lidokaina, metaliczny smak, nadciśnienie wewnątrzbrzuszne, niedotlenienie, niepokój, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, porażenie połowicze, porażenie poprzeczne, powikłania neurologiczne, senność, stwardnienie rozsiane, szumy uszne, zaawansowana ciąża, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia widzenia, zatrzymanie czynności serca, zawroty głowy, zmniejszona czynność nerek, znieczulenie miejscowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lignocainum hydrochloricum 1% 10 mg/ml
Lidokaina chlorowodorek w stężeniu 1% (10 mg/ml) stosowana do wstrzykiwań może wywoływać działania niepożądane głównie w wyniku zbyt wysokiego stężenia leku w organizmie, co może być spowodowane przedawkowaniem, zaburzeniami farmakokinetyki lub błędami technicznymi podczas podania. Działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (bardzo rzadko <1/10 000), w tym zmiany skórne, pokrzywkę i obrzęki, a także potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktoidalne o nieznanej częstości. Ze strony układu nerwowego obserwuje się szeroki zakres objawów, takich jak metaliczny smak w ustach, parestezje, szumy uszne, uczucie oszołomienia, senność, pobudzenie, drżenia mięśniowe, bóle i zawroty głowy, drgawki oraz poważne powikłania anestezjologiczne (np. całkowite lub wysokie znieczulenie rdzeniowe) – wszystkie o nieznanej częstości występowania. Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia widzenia, bradykardia, niedociśnienie tętnicze, zaburzenia oddychania, w tym zatrzymanie oddechu, oraz nudności i wymioty, również o nieznanej częstości.
analgezja multimodalna, bradykardia, drętwienie warg, drgawka, drżenie mięśniowe, kinetyka leku, lidokaina chlorowodorek, metaliczny smak, niedociśnienie tętnicze, nudność, parestezja, pokrzywka, przedawkowanie leku, przestrzeń podpajęczynówkowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, szum uszny, zaburzenia czynności ruchowych, zaburzenie czuciowe, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddechu, zawrót głowy, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie rdzeniowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rozex 7,5 mg/g
Metronidazol w postaci emulsji na skórę (ROZEX, 7,5 mg/g) wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze miejscowym, z dominującymi objawami skórnymi. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to suchość skóry (łuszczenie, szorstkość, napięcie), rumień, świąd, uczucie dyskomfortu (pieczenie, ból, kłucie), podrażnienie oraz początkowe pogorszenie zmian trądzikowych. Działania o nieznanej częstości obejmują kontaktowe zapalenie skóry, złuszczanie naskórka oraz obrzęk twarzy, które mogą wskazywać na reakcje alergiczne. Niezbyt często występują zaburzenia układu nerwowego, takie jak niedoczulica, parestezje kończyn oraz metaliczny smak w ustach, a także objawy żołądkowo-jelitowe, w tym mdłości, co może być związane z systemowym wchłanianiem metronidazolu.
dyskomfort skóry, działanie niepożądane, emolienty, kontaktowe zapalenie skóry, mdłości, metaliczny smak, metronidazol, monitorowanie bezpieczeństwa pacjenta, niedoczulica, objawy neurologiczne, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk twarzy, parestezje, podrażnienie skóry, reakcja alergiczna, rumień, sucha skóra, świąd, trądzik, wchłanianie systemowe, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka, zaburzenie smaku, złuszczanie skóry - Leksykon substancji czynnych
Glukonian cynku – Przedawkowanie
Glukonian cynku, obecny w produkcie Envil gardło, przy przedawkowaniu może wywołać poważne objawy toksyczne, głównie ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności, bóle brzucha, biegunka, a także metaliczny smak w ustach i ból głowy. W 1 ml aerozolu znajduje się 25,6 mg glukonianu cynku, co odpowiada 3,7 mg jonom cynku; typowa dawka 0,51 ml dostarcza 13,065 mg glukonianu cynku (1,875 mg jonom cynku). Dla porównania, doustna dawka śmiertelna siarczanu cynku u dorosłych wynosi 10-20 g, co wskazuje na potencjalną toksyczność związków cynku w dużych ilościach. W przypadku przedawkowania zaleca się leczenie przyczynowe oraz podanie EDTA, które zwiększa wydalanie jonów cynku z moczem, przyspieszając eliminację toksyny.
antyseptyk, ból głowy, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek lidokainy, dawka śmiertelna, dawka toksyczna, detergent anionowy, drgawki, dysfagia, glukonian cynku, jon cynku, kwas etylenodiaminotetraoctowy, leczenie objawowe, leczenie przyczynowe, metaliczny smak, ośrodkowy układ nerwowy, siarczan cynku, śpiączka, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie układu krążenia, zaburzenie układu pokarmowego, zapaść, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vilantrin 500 mg
Vilantrin, zawierający 500 mg metronidazolu w formie globulek dopochwowych, charakteryzuje się ograniczoną penetracją systemową (20-25%), co przekłada się na stosunkowo niskie ryzyko działań niepożądanych podczas terapii miejscowej. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu rozrodczego i obejmują zakażenia grzybicze Candida (niezbyt często), zapalenie sromu oraz miejscowe reakcje drażniące takie jak świąd, obrzęk i nadmierna wrażliwość pochwy (często). Działania ogólnoustrojowe, choć rzadsze, mogą obejmować nudności, ból brzucha, ból głowy, metaliczny smak w ustach, suchość jamy ustnej, zapalenie języka, a także zmiany w układzie moczowym, takie jak ciemne zabarwienie moczu i pieczenie podczas mikcji.
ataksja, ból brzucha, ból głowy, ciemne zabarwienie moczu, drgawki, dysfunkcja móżdżku, dysuria, działanie niepożądane, globulka dopochwowa, metaliczny smak, metronidazol, nadkażenie grzybicze, podrażnienie pochwy, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja skórna, suchość jamy ustnej, Vilantrin, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości, zaburzenie układu moczowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie języka, zapalenie sromu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Jodid 100 100 mcg jodu
Przedawkowanie jodu w formie leku Jodid 100 może manifestować się jako ostre lub przewlekłe zatrucie, zróżnicowane pod względem objawów i leczenia. Ostre przedawkowanie, związane z jednorazowym przyjęciem bardzo wysokich dawek (przypadki śmiertelne po 30-250 ml jodyny), objawia się m.in. brązowymi przebarwieniami błon śluzowych, wymiotami, bólami brzucha i biegunką, które mogą prowadzić do odwodnienia i wstrząsu. Postępowanie obejmuje płukanie żołądka, wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych oraz leczenie objawowe i wstrząsu. Przewlekłe przedawkowanie (jodzica) rozwija się stopniowo, objawiając się metalicznym smakiem w ustach, nieżytem nosa, zapaleniem spojówek, podrażnieniem śluzówek, zmianami skórnymi, a rzadziej gorączką, trądzikiem i ślinotokiem. Powikłania mogą obejmować stenozę przełyku oraz zaburzenia funkcji tarczycy.
hormony tarczycy, jodzica, leczenie objawowe, leki przeciwtarczycowe, metaliczny smak, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, plazmafereza, płukanie żołądka, ślinotok, stenoza przełyku, trądzik jodowy, tyreoidektomia, tyreostatyki, wstrząs, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie spojówek, zatrucie jodem - Leksykon substancji czynnych
Cynk – Przedawkowanie
Cynk, jako niezbędny mikroelement, jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, w tym do żywienia pozajelitowego i suplementów. Przedawkowanie cynku, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek lub zaburzeniami wydzielania żółci, może prowadzić do toksyczności objawiającej się przede wszystkim dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego (metaliczny smak, ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka), a także objawami neurologicznymi (senność, ból głowy, zawroty głowy, dezorientacja, drgawki). W ciężkich przypadkach obserwuje się objawy układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, zapaść) i oddechowego (obrzęk płuc). Długotrwałe przedawkowanie może skutkować uszkodzeniem wątroby i nerek (żółtaczka, krwiomocz, bezmocz) oraz zaburzeniami hematologicznymi, w tym niedokrwistością i hemolizą. Dawki toksyczne są trudne do precyzyjnego określenia, jednak śmiertelne zatrucie u dorosłych może wystąpić po doustnym podaniu 10-20 g cynku w postaci siarczanu.
anemia, anuria, ból brzucha, drgawki, edetynian wapniowo-disodowy, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hemoliza, hiperglikemia, hiperosmolalność, hiperwolemia, hipotensja, krwawa biegunka, krwiomocz, kwasica, metaliczny smak, mikroelement, niedobór miedzi, nudności i wymioty, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, pierwiastek śladowy, przewód pokarmowy, siarczan cynku, uszkodzenie wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia wydzielania żółci, zespół przeciążenia tłuszczami, żółtaczka, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Envil gardło 1,5 mg + 1 mg + 17,42 mg
Envil gardło, zawierający 1,5 mg chlorku cetylopirydyniowego, 1,0 mg chlorowodorku lidokainy jednowodnej oraz 17,42 mg glukonianu cynku w tabletce do ssania, cechuje się niskim ryzykiem przedawkowania przy standardowej dawce. Jednakże, przedawkowanie poszczególnych składników może prowadzić do poważnych objawów toksycznych i zagrożenia życia. Chlorek cetylopirydyniowy w dawce 1-3 g może wywołać nudności, wymioty, zapaść, drgawki i śpiączkę, a jego działanie antyseptyczne można neutralizować detergentami anionowymi. Lidokaina powoduje objawy neurotoksyczne i kardiotoksyczne przy stężeniu w osoczu >5 μg/ml, z ryzykiem zatrzymania oddechu i krążenia, lecz nie posiada swoistego antidotum, dlatego leczenie jest objawowe. Przedawkowanie cynku manifestuje się głównie zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, metalicznym smakiem i bólem głowy; dawka śmiertelna wynosi 10-20 g cynku (w postaci siarczanu), a terapia obejmuje leczenie objawowe i podawanie EDTA w celu zwiększenia wydalania jonów cynku.
chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek lidokainy, ciężkie zatrucie, detergent anionowy, działanie antyseptyczne, funkcje życiowe, glukonian cynku, interwencja medyczna, kwas etylenodiaminotetraoctowy, leczenie objawowe, metaliczny smak, ośrodkowy układ nerwowy, parametry życiowe, sole cynku, terapia objawowa, zaburzenia oddechowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lignocainum hydrochloricum WZF 2% 20 mg/ml
Lidokaina chlorowodorek (20 mg/ml) wykazuje działania niepożądane głównie w wyniku nadmiernego stężenia w płynach ustrojowych, co może być spowodowane przedawkowaniem, zaburzeniami kinetyki leku lub nieprawidłową techniką podania. Reakcje nadwrażliwości występują bardzo rzadko (<1/10 000) i manifestują się zmianami skórnymi, pokrzywką oraz obrzękami, a także mogą pojawić się reakcje anafilaktoidalne o nieustalonej częstości. Objawy ze strony układu nerwowego, takie jak metaliczny smak w ustach, oszołomienie, drżenia mięśniowe, zaburzenia świadomości, drgawki oraz całkowite lub wysokie znieczulenie rdzeniowe, mogą wystąpić w wyniku omyłkowego podania do przestrzeni podpajęczynówkowej. Działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak bradykardia, zatrzymanie czynności serca, niedociśnienie oraz zaburzenia oddychania, mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
analgezja multimodalna, bradykardia, drętwienie warg, drgawka, drżenie mięśniowe, kinetyka leku, lidokainy chlorowodorek, metaliczny smak, niedociśnienie, nudność, obrzęk, parestezja, płyny ustrojowe, pokrzywka, przedawkowanie leku, reakcja anafilaktoidalna, reakcja nadwrażliwości, szum uszny, terapia przeciwbólowa, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie oddychania, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zapaść naczyniowa, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie serca, zawrót głowy, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie rdzeniowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Lignocainum hydrochloricum 1% 10 mg/ml
Przedawkowanie Lignocainum Hydrochloricum WZF 1% (10 mg/ml) następuje, gdy stężenie lidokainy w surowicy przekracza próg toksyczności, a jego nasilenie zależy od dawki, obecności leków obkurczających naczynia, miejsca podania, dystrybucji tkankowej i metabolizmu. Toksyczność lidokainy przebiega dwufazowo: początkowa faza pobudzenia OUN objawia się zaburzeniami czucia (np. warg i języka), metalicznym smakiem, niespójnością mowy, zawrotami głowy, szumami usznymi, zaburzeniami widzenia, drżeniami mięśni i drgawkami. Faza depresji OUN to śpiączka, depresja oddychania i krążenia, zagrażające życiu. Objawy sercowo-naczyniowe obejmują tachykardię, wzrost ciśnienia tętniczego i oporu naczyniowego, a w zaawansowanych przypadkach bradykardię i asystolię. Występuje także rozszerzenie oskrzeli jako objaw toksyczności systemowej.
asystolia, automatyzm serca, bradykardia, ciśnienie tętnicze, depresja krążenia, depresja oddychania, depresja OUN, dializa, diazepam, drgawka, drżenie mięśni, dystrybucja tkankowa, efedryna, intubacja, katecholamina, kwasica metaboliczna, lek obkurczający naczynia krwionośne, lek przeciwdrgawkowy, lidokaina chlorowodorek, metaliczny smak, midazolam, neurotoksyczność, niespójność mowy, opór naczyniowy, pobudzenie OUN, pobudzenie ruchowe, propofol, przedawkowanie bezwzględne, przedawkowanie względne, rozszerzenie oskrzeli, śpiączka, stężenie lidokainy, szum uszny, tachykardia, tiopental, toksyczność lidokainy, wentylacja zastępcza, zaburzenie czucia, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pylera 140 mg + 125 mg + 125 mg
Pylera, zawierająca 140 mg bizmutu potasu cytrynianu zasadowego, 125 mg metronidazolu oraz 125 mg chlorowodorku tetracykliny, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z charakterystyką poszczególnych składników. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/10) to nietypowy stolec, biegunka, nudności oraz zaburzenia smaku, w tym metaliczny smak w ustach. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ciężkich reakcji dermatologicznych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna rozpływna martwica naskórka (zespół Lyella), które mogą być śmiertelne i wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, obserwowano przypadki rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego oraz neuropatii obwodowej, co wymaga monitorowania pacjentów podczas leczenia.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginowa, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, bizmut potasu cytrynian zasadowy, chlorowodorek tetracykliny, czarny stolec, kandydoza jamy ustnej, metaliczny smak, nadkażenie bakteryjne, neuropatia obwodowa, przebarwienie języka, przebarwienie moczu, przebarwienie zębów, reakcja na leki z eozynofilią, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, siarczek bizmutu, toksyczna rozpływna martwica naskórka, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zakażenie pochwy, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF (20 mg + 0,025 mg)/ml
Stosowanie lidokainy 2% z noradrenaliną 0,00125% (Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które najczęściej wynikają z przedawkowania, zaburzeń farmakokinetyki lub niewłaściwej techniki podania. Do najczęstszych objawów neurologicznych należą metaliczny smak w ustach, uczucie oszołomienia, drżenia mięśniowe, zaburzenia świadomości, szumy uszne oraz zaburzenia czucia (uczucie gorąca, chłodu, odrętwienia). Rzadziej obserwuje się poważne powikłania, takie jak drgawki czy depresję ośrodkowego układu nerwowego. W zakresie układu sercowo-naczyniowego mogą wystąpić bradykardia oraz, w skrajnych przypadkach, zatrzymanie czynności serca. Hipotensja jest częstym działaniem niepożądanym ze strony układu naczyniowego, co może prowadzić do zawrotów głowy, omdleń, a nawet wstrząsu. Ze strony przewodu pokarmowego najczęściej pojawiają się nudności i wymioty, natomiast reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się zmianami skórnymi, pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym oraz objawami anafilaktoidalnymi, które stanowią zagrożenie życia.
bradykardia, depresja OUN, drżenie mięśniowe, działanie niepożądane, hipotensja, kinetyka leku, lidokaina z noradrenaliną, Lignocainum, metaliczny smak, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, resuscytacja, substancja czynna, szumy uszne, wstrzykiwanie, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie sensoryczne, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Jodek potasu – Przedawkowanie
Przedawkowanie jodku potasu może manifestować się zarówno ostrymi, jak i przewlekłymi objawami toksyczności, zależnymi od dawki, drogi podania oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Ostre zatrucie, wynikające z jednorazowego przyjęcia dużej dawki, może prowadzić do uszkodzenia przewodu pokarmowego i nerek, a w skrajnych przypadkach do zapaści krążeniowo-oddechowej oraz obrzęku głośni z ryzykiem zamartwicy. Charakterystyczne objawy to m.in. brązowe zabarwienie błon śluzowych, wymioty, bóle brzucha, biegunka, odwodnienie i wstrząs. Przewlekłe przedawkowanie skutkuje jodzicą, objawiającą się metalicznym smakiem, nieżytem nosa, zapaleniem spojówek, zmianami skórnymi (pęcherze, łuszczenie naskórka, obrzęk naczynioruchowy) oraz zaburzeniami czynności tarczycy (niedoczynność lub nadczynność indukowana jodem). Szczególnie narażone są noworodki, u których konieczne jest monitorowanie poziomu TSH i T4 oraz wdrożenie terapii zastępczej w razie nieprawidłowości.
ból brzucha, dysfagia, hemodializa, jodek potasu, jodzica, metaliczny smak, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nieżyt nosa, obrzęk głośni, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk ślinianek, petydyna, plazmafereza, płyn lugola, stenoza przełyku, tracheotomia, tyreoidektomia, uszkodzenie przewodu pokarmowego, węgiel aktywny, zachłystowe zapalenie płuc, zamartwica, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie spojówek, zatrucie jodem, zatrucie ostre, zatrucie przewlekłe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rozex 7,5 mg/g
Stosowanie żelu metronidazolu (Rozex) o stężeniu 7,5 mg/g wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, głównie ze strony skóry. Najczęściej obserwuje się reakcje skórne o częstości ≥1/100 do <1/10, takie jak suchość skóry, rumień, świąd, uczucie dyskomfortu (pieczenie, ból, kłucie), podrażnienie oraz pogorszenie objawów trądziku. Działania o nieznanej częstości obejmują kontaktowe zapalenie skóry, złuszczanie oraz obrzęk twarzy. W obrębie układu nerwowego niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) zgłaszano niedoczulicę, parestezje kończyn oraz metaliczny smak w ustach. Niezbyt często występują również mdłości bez wymiotów jako objaw ze strony przewodu pokarmowego.
dyskomfort skóry, działanie niepożądane, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, mdłości, metaliczny smak, metronidazol, niedoczulica, obrzęk twarzy, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, parestezje, podrażnienie skóry, reakcja kontaktowa, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, sucha skóra, świąd, tkanka podskórna, trądzik, układ nerwowy, układ pokarmowy, zaburzenie smaku, żel metronidazolowy, złuszczanie skóry - Leksykon substancji czynnych
Metronidazol – Działania niepożądane
Metronidazol, wykazujący działanie przeciwbakteryjne, przeciwpierwotniakowe i przeciwgrzybicze, jest stosowany w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje. Profil działań niepożądanych zależy od drogi podania, dawki oraz czasu terapii, z podaniem miejscowym (dopochwowym, na skórę) charakteryzującym się mniejszą częstością i nasileniem objawów niepożądanych ze względu na ograniczone wchłanianie (około 20-25% po podaniu dopochwowym). Najczęstsze działania niepożądane obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), metaliczny smak w ustach oraz objawy neurologiczne, takie jak neuropatie przy długotrwałym stosowaniu. Działania niepożądane różnią się w zależności od drogi podania, np. podanie dożylne może powodować zapalenie żył i zakrzepowe zapalenie żył, a podanie miejscowe – podrażnienia skóry i kontaktowe zapalenie skóry.
agranulocytoza, ciemne zabarwienie moczu, dyzuria, encefalopatia, granulocytopenia, hepatotoksyczność, krótkowzroczność, leukopenia, małopłytkowość, metaliczny smak, neuropatia, neuropatia nerwu wzrokowego, neuropatia obwodowa, niedokrwistość aplastyczna, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, podanie dopochwowe, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja disulfiramopodobna, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, substancja przeciwgrzybicza, toksyczna nekroliza naskórka, trądzik różowaty, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie widzenia, zakażenie grzybicze, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie błony śluzowej, zapalenie języka, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie sromu, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Cockayne’a, zespół Lyella, zespół móżdżkowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – BiotinoZin 10 mg + 25 mg Zn2+
Przedawkowanie leku BiotinoZin, zawierającego biotynę (10 mg) oraz cynku glukonian (25 mg jonów cynku), wykazuje różne profile toksyczności w zależności od składnika. Biotyna charakteryzuje się wysokim bezpieczeństwem, nawet przy dawkach do 200 mg/dobę, co stanowi 20-krotność dawki terapeutycznej, bez zgłaszanych działań niepożądanych. Długotrwałe stosowanie biotyny w dawkach 2,5-10 mg/dobę również nie wykazało toksyczności. W praktyce klinicznej nie odnotowano przypadków przedawkowania biotyny u ludzi, co wskazuje na jej szeroki margines bezpieczeństwa.
antidotum, biotyna, biotyna z cynkiem, ból brzucha, dawka biotyny, długotrwałe stosowanie leku, edetynian wapniowo-disodowy, glukonian cynku, konsekwencje zdrowotne, leczenie objawowe, metaliczny smak, niedokrwistość, nudności i wymioty, podanie doustne, siarczan cynku, wydalanie cynku z moczem, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, związek chelatujący - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metronidazol Jelfa 10 mg/g
Stosowanie miejscowego metronidazolu w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, głównie dermatologicznych, które pojawiają się u około 3-4% pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy to suchość skóry, rumień, świąd, pieczenie, podrażnienie oraz ból w miejscu aplikacji. Rzadziej występują zaburzenia układu nerwowego, takie jak zmniejszenie czucia, nieprawidłowe czucie oraz metaliczny smak, a także nudności, które dotyczą mniej niż 2% pacjentów. Profil bezpieczeństwa metronidazolu miejscowego różni się od doustnego, wykazując ograniczone wchłanianie systemowe i mniejsze ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Występowanie kontaktowego zapalenia skóry jest możliwe, jednak jego częstość nie została dokładnie określona.
alergen kontaktowy, działanie niepożądane dermatologiczne, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, metaliczny smak, metronidazol, metylu parahydroksybenzoesan, nieprawidłowe czucie, nudności, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja skórna, rumień, substancja czynna, substancja pomocnicza, suchość skóry, świąd, trądzik różowaty, wchłanianie systemowe leku, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia smaku, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zmniejszenie czucia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF
Produkt leczniczy Lignocainum 2% z dodatkiem noradrenaliny 0,00125% WZF jest przeznaczony do znieczuleń miejscowych i wymaga stosowania przez lekarzy z odpowiednimi kwalifikacjami, znających technikę znieczulenia oraz potrafiących rozpoznać i leczyć powikłania, w tym przedawkowanie lidokainy. Podczas podawania leku konieczne jest zapewnienie dostępu do żyły, obecność źródła tlenu, sprzętu resuscytacyjnego oraz leków przeciwdziałających działaniom niepożądanym. Zaleca się wykonywanie próby aspiracji przed każdym wstrzyknięciem, aby uniknąć podania donaczyniowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z padaczką, zaburzeniami układu oddechowego, chorobami wątroby i nerek, stosujących leki przeciwarytmiczne klasy III, a także u osób w podeszłym wieku, dzieci i pacjentów z ostrą porfirią. Ze względu na obecność noradrenaliny, przeciwwskazania obejmują m.in. ciężkie choroby układu sercowo-naczyniowego, nadczynność tarczycy, cukrzycę, guz chromochłonny nadnerczy oraz jaskrę z wąskim kątem.
aspiracja, blok przewodzenia, bradykardia, chondroliza, choroba wątroby, choroba wieńcowa, cukrzyca, drżenia mięśniowe, guz chromochłonny nadnerczy, jaskra z wąskim kątem, kwasica, lek przeciwarytmiczny, lidokaina, metaliczny smak, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedotlenienie, ostra porfiria, padaczka, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie donaczyniowe, podanie śródgałkowe, próg drgawkowy, przestrzeń podpajęczynówkowa, skurcz oskrzeli, sprzęt resuscytacyjny, stan zapalny, stenoza mitralna, tachykardia, tlenoterapia, wlew dostawowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia układu oddechowego, zapis EKG, zawroty głowy, znieczulenie miejscowe, znieczulenie regionalne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adenocor 3 mg/ml
Adenocor (adenozyna 3 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z jego farmakodynamicznym wpływem na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Najczęściej obserwowane działania obejmują bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy, dodatkowe skurcze serca, duszność, zaczerwienienie twarzy oraz bóle głowy i zawroty głowy. Większość objawów jest przejściowa i ustępuje w ciągu mniej niż 1 minuty po przerwaniu podawania leku, co jest związane z bardzo krótkim okresem półtrwania adenozyny (<10 sekund). Niemniej jednak, u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub skłonnościami do zaburzeń rytmu mogą wystąpić ciężkie reakcje, takie jak asystolia, migotanie komór, torsade de pointes, czy zawał mięśnia sercowego, które mogą mieć charakter zagrażający życiu.
adenozyna, astma oskrzelowa, asystolia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba obturacyjna płuc, choroba tętnic wieńcowych, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz zatokowy, drgawki, duszność, elektrostymulacja serca, hiperwentylacja, kołatanie serca, metaliczny smak, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, skurcz przedsionkowy, skurcz tętnicy wieńcowej, torsade de pointes, udar mózgu, utrata przytomności, wymioty, zaczerwienienie twarzy, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie oddechu, zawał serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zincas 5,5 mg Zn2+
Produkt leczniczy Zincas zawiera 5,5 mg jonów cynku w postaci 31 mg cynku wodoroasparaginianu dwuwodnego w jednej tabletce. Stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami nie wiąże się z występowaniem działań niepożądanych. Jednakże, przy dawkach przekraczających zalecane lub podczas długotrwałej terapii, mogą pojawić się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, bóle brzucha, biegunka), metaliczny smak w ustach oraz bóle głowy. Długotrwałe stosowanie cynku może prowadzić do niedoboru miedzi i wtórnej niedokrwistości, co wymaga monitorowania stanu hematologicznego pacjenta. Warto również uwzględnić obecność substancji pomocniczych, takich jak 30 mg sacharozy i 0,05 mg żółcieni chinolinowej na tabletkę, które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancjami lub określonymi schorzeniami.
ból głowy, cynk wodoroasparaginian dwuwodny, dawka terapeutyczna, dolegliwości gastroenterologiczne, jony cynku, metaliczny smak, monitorowanie działań niepożądanych, niedobór miedzi, niedokrwistość, niedokrwistość niedoborowa, nietolerancja pokarmowa, substancja pomocnicza, Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia smaku, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Jodid 200 200 mcg jodu
Przedawkowanie jodku potasu zawartego w preparacie Jodid 200 może prowadzić do poważnych objawów klinicznych zarówno w ostrej, jak i przewlekłej formie zatrucia. Ostre zatrucie manifestuje się głównie objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak brązowe zabarwienie śluzówek, wymioty, bóle brzucha oraz biegunka, które mogą skutkować odwodnieniem i wstrząsem hipowolemicznym. Śmiertelne przypadki odnotowano przy dawkach jodu rzędu 30-250 ml jodyny, znacznie przekraczających standardowe dawki terapeutyczne. Przewlekłe przedawkowanie (jodzica) objawia się szerokim spektrum symptomów, w tym metalicznym smakiem w ustach, nieżytem nosa, zapaleniem spojówek, zmianami skórnymi (pęcherze, łuszczenie, obrzęk naczynioruchowy), a także zaburzeniami funkcji tarczycy, które mogą przyjmować formę zarówno niedoczynności, jak i nadczynności indukowanej jodem.
biegunka, ból brzucha, jodek potasu, jodzica, lek przeciwtarczycowy, metaliczny smak, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nieżyt nosa, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, plazmafereza, płukanie żołądka, podrażnienie śluzówki żołądka, ślinotok, stenoza przełyku, trądzik jodowy, tyreoidektomia, wstrząs hipowolemiczny, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rozetic 7,5 mg/g
Metronidazol w postaci żelu do stosowania miejscowego, zawierający substancje pomocnicze takie jak glikol propylenowy oraz parabeny (metylu parahydroksybenzoesan E 218, propylu parahydroksybenzoesan E 216), może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane są reakcje dermatologiczne, w tym sucha skóra, rumień, świąd, uczucie dyskomfortu (pieczenie, kłucie), podrażnienie skóry oraz pogorszenie objawów trądziku, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10. Rzadziej zgłaszane są kontaktowe zapalenie skóry, złuszczanie się skóry i obrzęk twarzy (częstość nieznana). Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) pojawiają się zaburzenia neurologiczne, takie jak niedoczulica, parestezje kończyn oraz metaliczny smak w ustach, a także mdłości w obrębie układu żołądkowo-jelitowego.
dyskomfort skóry, glikol propylenowy, kontaktowe zapalenie skóry, mdłości, metaliczny smak, metronidazol, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość, niedoczulica, nudności, obrzęk twarzy, parestezje, parestezje obwodowe, podrażnienie skóry, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, reakcja miejscowa, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, sucha skóra, świąd, trądzik, zaburzenia dermatologiczne, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie smaku, złuszczanie skóry - Leksykon substancji czynnych
Lidokaina – Działania niepożądane
Lidokaina, stosowana jako miejscowe znieczulenie w różnych formach farmaceutycznych, może wywoływać działania niepożądane zależne od stężenia w surowicy, drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta (m.in. wiek, masa ciała, choroby współistniejące). Toksyczność ogólnoustrojowa obejmuje przede wszystkim ośrodkowy układ nerwowy (objawy: zawroty głowy, drgawki, śpiączka) oraz układ krążenia (niedociśnienie tętnicze, bradykardia, zatrzymanie akcji serca). Reakcje alergiczne mogą mieć charakter od łagodnych (pokrzywka, wysypka) do ciężkich, takich jak wstrząs anafilaktyczny. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko methemoglobinemii, zwłaszcza u noworodków i niemowląt (0-12 miesięcy), często związanej z przedawkowaniem. Miejscowe reakcje po aplikacji lidokainy obejmują pieczenie, świąd, rumień oraz, u dzieci z atopowym zapaleniem skóry, plamicę i wybroczyny.
astma, atopowe zapalenie skóry, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, dysfagia, hemoglobina, hipoglikemia, lek znieczulający miejscowo, martwica tkanki, metaliczny smak, methemoglobinemia, mięczak zakaźny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, parestezje, plamica, podwójne widzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, substancja czynna, układ krążenia, wstrząs anafilaktyczny, wybroczyny, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej, zapalenie oczodołu, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie moczu, zawał mięśnia sercowego, zespół Hornera, zespół końskiego ogona, zespół Nicolaua, znieczulenie podpajęczynówkowe - Leksykon substancji czynnych
Adenozyna – Działania niepożądane
Adenozyna, stosowana dożylnie w stężeniu 3 mg/ml (preparaty Adenocor, Adenosine Kabi), wywołuje liczne działania niepożądane, głównie kardiologiczne, naczyniowe, oddechowe i neurologiczne. Najczęstsze efekty sercowe to bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy oraz dodatkowe skurcze przedsionkowe i komorowe, zwykle krótkotrwałe i samoograniczające się. Rzadziej obserwuje się ciężką bradykardię oporną na atropinę, migotanie przedsionków, torsade de pointes i migotanie komór, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji, w tym zastosowania stymulatora serca. Asystolia i zawał mięśnia sercowego, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, stanowią poważne zagrożenie życia. W zakresie układu naczyniowego często występuje zaczerwienienie twarzy, a niedociśnienie tętnicze, udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny mogą pojawić się wtórnie do hemodynamicznych efektów adenozyny.
adenozyna, aminofilina, asystolia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic wieńcowych, ciężka bradykardia, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz zatokowy, drgawki, duszność, hiperwentylacja, kołatanie serca, lęk, metaliczny smak, metyloksantyna, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, pustka w głowie, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, skurcz przedsionkowy, skurcz tętnicy wieńcowej, teofilina, torsade de pointes, uczucie pieczenia, udar mózgu, utrata przytomności, wstrzyknięcie dożylne, wymioty, wysypka, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddechu, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy