skurcz przedsionkowy

Skurcz przedsionkowy to fizjologiczny proces zachodzący w sercu, podczas którego mięsień przedsionków ulega skurczeniu, wypychając krew zgromadzoną w przedsionkach do komór serca. Jest to pierwsza faza cyklu pracy serca, poprzedzająca skurcz komór.

W elektrokardiogramie (EKG) skurcz przedsionków jest reprezentowany przez załamek P. Prawidłowy skurcz przedsionków zapewnia efektywne napełnianie komór, co stanowi około 20-30% objętości krwi wyrzucanej podczas późniejszego skurczu komór. Pozostała objętość napływa do komór w fazie biernego napełniania.

Zaburzenia skurczu przedsionków mogą występować w różnych stanach patologicznych, takich jak migotanie przedsionków, trzepotanie przedsionków czy bloki przedsionkowo-komorowe. Nieprawidłowości te mogą prowadzić do obniżenia wydolności serca oraz zwiększonego ryzyka powikłań, w tym zatorowości obwodowej.

Ocena prawidłowości skurczu przedsionków ma istotne znaczenie diagnostyczne i terapeutyczne w kardiologii, szczególnie w kontekście zaburzeń rytmu serca i niewydolności serca.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fingolimod Solinea 0,5 mg

Fingolimod (0,5 mg kapsułki twarde) jest selektywnym lekiem immunosupresyjnym stosowanym w terapii ustępująco-nawracającej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS). Mechanizm działania opiera się na modulacji receptorów sfingozyno-1-fosforanu (S1P), co prowadzi do redystrybucji limfocytów i ograniczenia ich migracji do ośrodkowego układu nerwowego, zmniejszając procesy zapalne i uszkodzenia tkanki nerwowej. Po podaniu pierwszej dawki 0,5 mg obserwuje się spadek liczby limfocytów do około 75% wartości wyjściowych w ciągu 4-6 godzin, a po 2 tygodniach do około 500 komórek/μl (30% wartości wyjściowych). Efekt ten utrzymuje się podczas przewlekłego leczenia. Fingolimod wywołuje również przemijające spowolnienie akcji serca i zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, z maksymalnym efektem w ciągu 6 godzin po podaniu dawki, które ustępuje w ciągu miesiąca. Nie wpływa na pojemność minutową serca ani na reakcje autonomiczne, a działania niepożądane obejmują łagodny spadek liczby neutrofili do około 80% wartości wyjściowych.
atrofia mózgu, badanie MRI, bariera krew-mózg, dysfagia, fosforan fingolimodu, interferon beta-1a, komórki Th17, lek immunosupresyjny, migotanie przedsionków, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, objętość mózgu, obrazy T2-zależne, ośrodkowy układ nerwowy, pojemność minutowa serca, postęp niesprawności, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor sfingozyno-1-fosforanu, skala niewydolności ruchowej, skala Tannera, skurcz przedsionkowy, stwardnienie rozsiane, ustępująco-nawracająca postać stwardnienia rozsianego, wskaźnik rzutów, wzmocnienie po podaniu gadolinu
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cilozek

Przed rozpoczęciem terapii cylostazolem (Cilozek 100 mg) należy dokładnie ocenić wskazania do leczenia w porównaniu z innymi metodami, np. rewaskularyzacją. Lek może powodować tachykardię, kołatania serca, tachyarytmię oraz niedociśnienie tętnicze, ze średnim przyspieszeniem rytmu serca o 5-7 uderzeń/min, co u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca może prowokować dławicę piersiową. Cylostazol jest przeciwwskazany u pacjentów z niestabilną dławicą, zawałem mięśnia sercowego lub interwencją wieńcową w ciągu ostatnich 6 miesięcy oraz u osób z ciężką tachyarytmią. Wymaga ścisłego monitorowania u pacjentów z dodatkowymi skurczami przedsionkowymi/komorowymi oraz migotaniem/trzepotaniem przedsionków.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, choroba niedokrwienna serca, ciężka tachyarytmia, cylostazol, częstoskurcz, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, działanie przeciwpłytkowe, inhibitor izoenzymu, interwencja na naczyniach wieńcowych, kołatanie serca, krwawienie do siatkówki, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, nieprawidłowość hematologiczna, niestabilna dławica piersiowa, pancytopenia, rewaskularyzacja, skurcz przedsionkowy, tachyarytmia, tachykardia, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Działania niepożądane – Adenocor 3 mg/ml

Adenocor (adenozyna 3 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z jego farmakodynamicznym wpływem na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Najczęściej obserwowane działania obejmują bradykardię, blok przedsionkowo-komorowy, dodatkowe skurcze serca, duszność, zaczerwienienie twarzy oraz bóle głowy i zawroty głowy. Większość objawów jest przejściowa i ustępuje w ciągu mniej niż 1 minuty po przerwaniu podawania leku, co jest związane z bardzo krótkim okresem półtrwania adenozyny (<10 sekund). Niemniej jednak, u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub skłonnościami do zaburzeń rytmu mogą wystąpić ciężkie reakcje, takie jak asystolia, migotanie komór, torsade de pointes, czy zawał mięśnia sercowego, które mogą mieć charakter zagrażający życiu.
adenozyna, astma oskrzelowa, asystolia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba obturacyjna płuc, choroba tętnic wieńcowych, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz zatokowy, drgawki, duszność, elektrostymulacja serca, hiperwentylacja, kołatanie serca, metaliczny smak, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, skurcz przedsionkowy, skurcz tętnicy wieńcowej, torsade de pointes, udar mózgu, utrata przytomności, wymioty, zaczerwienienie twarzy, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie oddechu, zawał serca, zawroty głowy
Leksykon substancji czynnych
Cylostazol – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Cylostazol, stosowany w terapii chorób naczyń obwodowych, wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka w porównaniu z innymi metodami, takimi jak rewaskularyzacja. Ze względu na mechanizm działania, lek może indukować tachykardię, kołatanie serca, tachyarytmię oraz niedociśnienie tętnicze, powodując wzrost częstości rytmu serca o około 5-7 uderzeń na minutę. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca istnieje ryzyko wywołania dusznicy bolesnej, dlatego konieczne jest monitorowanie tej grupy. Cylostazol jest przeciwwskazany u pacjentów z niestabilną dusznicą bolesną, zawałem serca lub interwencją wieńcową w ciągu ostatnich 6 miesięcy oraz u osób z ciężką tachyarytmią w wywiadzie. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi skurczami przedsionkowymi lub komorowymi oraz migotaniem lub trzepotaniem przedsionków.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, choroba niedokrwienna serca, ciężka tachyarytmia, cylostazol, dławica piersiowa, dusznica bolesna, działanie hipotensyjne, działanie przeciwpłytkowe, ekstrakcja zęba, inhibitor CYP2C19, inhibitor CYP3A4, interwencja na naczyniach wieńcowych, kołatanie serca, krwawienie do siatkówki, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niestabilna dusznica bolesna, odruchowa tachykardia, pancytopenia, rewaskularyzacja, skurcz komorowy, skurcz przedsionkowy, tachyarytmia, tachykardia, trzepotanie przedsionków, zawał serca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cilostazol LEK-AM

Cylostazol, ze względu na mechanizm działania, wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka przed zastosowaniem, zwłaszcza w porównaniu z zabiegami rewaskularyzacyjnymi. Lek może powodować istotne działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak tachykardia, kołatanie serca, tachyarytmie oraz niedociśnienie tętnicze, z obserwowanym wzrostem częstości rytmu serca o około 5-7 uderzeń na minutę. Pacjenci z chorobą niedokrwienną serca, niestabilną dusznicą bolesną, przebytym zawałem mięśnia sercowego, interwencją na naczyniach wieńcowych w ciągu ostatnich 6 miesięcy lub ciężką tachyarytmią w wywiadzie mają przeciwwskazania do stosowania cylostazolu. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z dodatkowymi skurczami przedsionkowymi, komorowymi oraz migotaniem lub trzepotaniem przedsionków.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, choroba niedokrwienna serca, cylostazol, CYP2C19, CYP3A4, dusznica bolesna, działanie hipotensyjne, działanie przeciwpłytkowe, inhibitor izoenzymu, interwencja na naczyniach wieńcowych, kołatanie serca, krwawienie do siatkówki, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, odruchowa tachykardia, pancytopenia, ryzyko krwawienia, skurcz komorowy, skurcz przedsionkowy, szpik kostny, tachyarytmia, tachykardia, trzepotanie przedsionków, zabieg chirurgiczny, zabieg rewaskularyzacyjny, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Stepcil

Przed rozpoczęciem terapii cylostazolem (Stepcil 100 mg) należy dokładnie ocenić korzyści w porównaniu z innymi metodami, zwłaszcza rewaskularyzacją. Lek może powodować tachykardię, kołatania serca, tachyarytmię oraz hipotensję, ze wzrostem częstości rytmu serca o około 5-7 uderzeń/min, co u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca może wywołać dusznicę bolesną. Stosowanie cylostazolu jest przeciwwskazane u pacjentów z niestabilną dusznicą bolesną, zawałem serca lub interwencją na naczyniach wieńcowych w ciągu ostatnich 6 miesięcy oraz ciężką tachyarytmią. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z dodatkowymi skurczami przedsionkowymi lub komorowymi oraz migotaniem lub trzepotaniem przedsionków.
agranulocytoza, agregacja płytek krwi, choroba niedokrwienna serca, cylostazol, CYP2C19, CYP3A4, dusznica bolesna, działanie antyagregacyjne, efekt hipotensyjny, hipotensja, interwencja na naczyniach wieńcowych, klopidogrel, krwawienie do siatkówki, kwas acetylosalicylowy, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, morfologia krwi, niedokrwistość aplastyczna, niestabilna dusznica bolesna, odruchowa tachykardia, pancytopenia, prasugrel, rewaskularyzacja, skurcz przedsionkowy, tachyarytmia, tachykardia, tikagrelor, zahamowanie szpiku kostnego, zawał serca
Leksykon substancji czynnych
Adenozyna – Działania niepożądane

Adenozyna, stosowana dożylnie w stężeniu 3 mg/ml (preparaty Adenocor, Adenosine Kabi), wywołuje liczne działania niepożądane, głównie kardiologiczne, naczyniowe, oddechowe i neurologiczne. Najczęstsze efekty sercowe to bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy oraz dodatkowe skurcze przedsionkowe i komorowe, zwykle krótkotrwałe i samoograniczające się. Rzadziej obserwuje się ciężką bradykardię oporną na atropinę, migotanie przedsionków, torsade de pointes i migotanie komór, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji, w tym zastosowania stymulatora serca. Asystolia i zawał mięśnia sercowego, zwłaszcza u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, stanowią poważne zagrożenie życia. W zakresie układu naczyniowego często występuje zaczerwienienie twarzy, a niedociśnienie tętnicze, udar mózgu lub przemijający napad niedokrwienny mogą pojawić się wtórnie do hemodynamicznych efektów adenozyny.
adenozyna, aminofilina, asystolia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba tętnic wieńcowych, ciężka bradykardia, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz zatokowy, drgawki, duszność, hiperwentylacja, kołatanie serca, lęk, metaliczny smak, metyloksantyna, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, przemijający napad niedokrwienny, pustka w głowie, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, skurcz przedsionkowy, skurcz tętnicy wieńcowej, teofilina, torsade de pointes, uczucie pieczenia, udar mózgu, utrata przytomności, wstrzyknięcie dożylne, wymioty, wysypka, zahamowanie zatokowe, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddechu, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Efigalo 0,5 mg

Fingolimod, substancja czynna leku Efigalo, jest selektywnym modulatorem receptora sfingozyny-1-fosforanu (S1P), stosowanym doustnie w dawce 0,5 mg. Po metabolizmie do aktywnego fosforanu fingolimodu, działa jako czynnościowy antagonista receptorów S1P1 na limfocytach, blokując ich egress z węzłów chłonnych i prowadząc do redystrybucji limfocytów, zwłaszcza prozapalnych Th17, co zmniejsza ich infiltrację do OUN. Po pierwszej dawce obserwuje się spadek liczby limfocytów do około 75% wartości wyjściowych w ciągu 4-6 godzin, a po dwóch tygodniach liczba ta osiąga około 500 komórek/μl (około 30% stanu początkowego). U 18% pacjentów liczba limfocytów spada poniżej 200 komórek/μl. Po zakończeniu terapii normalizacja liczby limfocytów następuje w ciągu 1-2 miesięcy. Fingolimod wywołuje także łagodne zmniejszenie liczby neutrofilów do około 80% wartości wyjściowych, nie wpływając na monocyty.
antagonista receptorów S1P, arytmia komorowa, bariera krew-mózg, desaturacja, działanie chronotropowe, efektorowa komórka pamięci, FEV1, fingolimod, fosforan fingolimodu, kanał potasowy, kinaza sfingozynowa, komórki Th17, lek immunosupresyjny, limfocyty T i B, migotanie przedsionków, natężony przepływ wydechowy, neutrofil, opór dróg oddechowych, ośrodkowy układ nerwowy, przerwanie terapii, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor sfingozyny-1-fosforanu, RRMS, selektywny lek immunosupresyjny, skala EDSS, skurcz przedsionkowy, stwardnienie rozsiane, wziewny beta-agonista