nadciśnienie wewnątrzbrzuszne
Nadciśnienie wewnątrzbrzuszne (intraabdominal hypertension, IAH) to stan podwyższonego ciśnienia w jamie brzusznej, definiowany jako utrzymujące się lub powtarzające się podwyższenie ciśnienia wewnątrzbrzusznego powyżej 12 mmHg. Stanowi ono poważny problem kliniczny, który może prowadzić do zespołu przedziału brzusznego (abdominal compartment syndrome, ACS) przy wartościach przekraczających 20 mmHg.
Patofizjologicznie nadciśnienie wewnątrzbrzuszne prowadzi do zmniejszenia perfuzji narządów jamy brzusznej, upośledzenia funkcji oddechowej poprzez ograniczenie ruchomości przepony oraz zmniejszenie powrotu żylnego do serca. Najczęstszymi przyczynami IAH są: rozległa operacja brzuszna, uraz, wodobrzusze, sepsa, krwawienie do jamy brzusznej oraz masywna resuscytacja płynowa.
Diagnostyka IAH opiera się na pomiarze ciśnienia wewnątrzbrzusznego, najczęściej metodą pośrednią poprzez pomiar ciśnienia wewnątrzpęcherzowego. Monitorowanie ciśnienia wewnątrzbrzusznego jest wskazane u pacjentów z czynnikami ryzyka, szczególnie na oddziałach intensywnej terapii. Leczenie obejmuje terapię przyczynową, optymalizację wentylacji i płynoterapii, dekompresję przewodu pokarmowego oraz, w przypadku zespołu przedziału brzusznego, laparotomię odbarczającą.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lignocainum hydrochloricum WZF 1%
Lignocainum Hydrochloricum WZF 1% (10 mg/ml) wymaga stosowania wyłącznie przez lekarzy z odpowiednim przeszkoleniem w zakresie technik znieczuleń miejscowych oraz leczenia powikłań przedawkowania. Procedura powinna odbywać się w gabinecie wyposażonym w źródło tlenu, sprzęt resuscytacyjny oraz niezbędne leki. Przed podaniem konieczne jest wykonanie próby aspiracji, aby uniknąć donaczyniowego podania lidokainy, które może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych i kardiologicznych, zwłaszcza przy znieczuleniach w obrębie głowy i szyi. Dawkowanie musi być dostosowane do stanu pacjenta, szczególnie u osób wyniszczonych, w podeszłym wieku, dzieci oraz pacjentów z niewydolnością wątroby. Monitorowanie stanu świadomości, układu krążenia i oddechowego jest obligatoryjne, a wczesne objawy toksyczności obejmują metaliczny smak, niepokój, szumy uszne, zawroty głowy, drżenia mięśniowe i senność.
blok serca, ból neuropatyczny, bradykardia, ciśnienie tętnicze, drżenie mięśniowe, dysgeusia, hipovolemia, kwasica, lidokaina, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wewnątrzbrzuszne, niedotlenienie, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność układu krążenia, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, podanie donaczyniowe, porażenie połowicze, porażenie poprzeczne, przedawkowanie lidokainy, sprzęt resuscytacyjny, stwardnienie rozsiane, szum uszny, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie nerwowo-mięśniowe, zaburzenie przewodnictwa, zatrzymanie czynności serca, znieczulenie miejscowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie zewnątrzoponowe