lonafarnib
Lonafarnib to inhibitor transferazy farnezylu, enzymu odpowiedzialnego za farnezynację białek, w tym białka progerin, którego akumulacja jest przyczyną progeroidalnego zespołu Hutchinsona-Gilforda (progerii). Substancja została pierwotnie opracowana jako potencjalny lek przeciwnowotworowy, jednak obecnie jej najważniejszym zastosowaniem jest leczenie chorób rzadkich.
W 2020 roku FDA zatwierdziła lonafarnib (Zokinvy) do leczenia progerii oraz progeroidalnych laminopatii z deficytem przetwarzania. Lek ten pomaga zmniejszyć gromadzenie się nieprawidłowego białka progerin w komórkach, spowalniając postęp choroby i wydłużając życie pacjentów. Badania kliniczne wykazały, że lonafarnib może zmniejszyć ryzyko zgonu o około 60% w tej grupie pacjentów.
Mechanizm działania leku polega na blokowaniu modyfikacji potranslacyjnej białek zawierających sekwencję CAAX, co prowadzi do zahamowania nieprawidłowego dojrzewania białek, w tym progerin. Najczęstsze działania niepożądane obejmują wymioty, biegunkę, nudności, zmniejszenie apetytu oraz zmęczenie. Ze względu na metabolizm przez CYP3A4, lonafarnib wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Progeria – Etiologia i przyczyny
Progeria, czyli zespół Hutchinsona-Gilforda (HGPS), jest rzadkim autosomalnie dominującym zaburzeniem genetycznym wywołanym mutacją punktową C1824T w genie LMNA, prowadzącą do produkcji patologicznego białka progeryny. Progeryna, będąca skróconą i trwale farnesylowaną formą lamin A, zaburza integralność jądra komórkowego, powodując deformacje jądra, utratę heterochromatyny, niestabilność genomu, przyspieszone skracanie telomerów, zmiany epigenetyczne, senescencję komórek oraz dysfunkcje mitochondriów i proteostazy. Kluczowym mechanizmem patogenezy jest zaburzenie mechanotransdukcji, szczególnie w komórkach śródbłonka, co prowadzi do profibrotycznych zmian, sztywnienia układu sercowo-naczyniowego i przerostu serca. W około 90% przypadków mutacja powstaje de novo, a ryzyko ponownego wystąpienia u kolejnego dziecka wynosi 2-3% z powodu mozaicyzmu germinalnego u rodziców.
angiopoetyna-2, blaszka jądrowa, choroba autosomalnie dominująca, choroba autosomalnie recesywna, dysfunkcja mitochondriów, edytor zasad adeninowych, fibroblast, gen LMNA, helikaza DNA, heterochromatyna obwodowa, jądro komórkowe, komórki śródbłonka, lonafarnib, mechanotransdukcja, miejsce splicingowe, mozaicyzm genetyczny, mutacja de novo, mutacja genetyczna, mutacja punktowa, naprawa DNA, progeryna, przewlekły stan zapalny, telomery, terapia genowa, zespół Hutchinsona-Gilforda, zespół Wernera, zmiana epigenetyczna - Leksykon chorób i schorzeń
Progeria – Diagnostyka i diagnoza
Progeria, znana również jako zespół Hutchinsona-Gilforda (HGPS), to rzadkie schorzenie genetyczne charakteryzujące się przyspieszonym starzeniem u dzieci, spowodowane mutacją w genie LMNA, najczęściej heterozygotyczną mutacją c.1824C>T (p.Gly608Gly) w eksonie 11. Diagnostyka opiera się na charakterystycznych objawach klinicznych, takich jak zahamowanie wzrostu (poniżej pediatrycznej krzywej centylowej), utrata włosów, utrata tkanki tłuszczowej podskórnej, mikrognacja, nieprawidłowości stawów biodrowych oraz specyficzne cechy twarzy, a także na potwierdzeniu mutacji w badaniu genetycznym DNA z krwi. W diagnostyce uzupełniającej stosuje się badania laboratoryjne (lipidy, insulinooporność, morfologia), obrazowe (RTG kości, MRI, echokardiografia, DEXA) oraz ocenę histologiczną skóry. W diagnostyce różnicowej należy wykluczyć inne zespoły progerioidalne i lipodystrofie. Wczesne rozpoznanie umożliwia wdrożenie leczenia, w tym stosowanie lonafarnibu (Zokinvy) u dzieci powyżej 12 miesięcy i powierzchni ciała ≥0,39 m², co może wydłużyć życie o około 2,5 roku oraz spowolnić progresję choroby.
badanie genetyczne, badanie obrazowe mózgu, biopsja skóry, densytometria kości, echokardiografia, elektrokardiografia, fizjoterapia, gen LMNA, inhibitor transferazy farnezylowej, insulinooporność, kość długa, kwas acetylosalicylowy, kwas hialuronowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lonafarnib, mikrognacja, morfologia krwi, mutacja genu LMNA, osteoporoza, powikłanie sercowo-naczyniowe, progeria, progeryna, sekwencjonowanie eksomu, sekwencjonowanie genomu, statyny, staw biodrowy, terapia zajęciowa, tkanka tłuszczowa podskórna, warfaryna, zęby mleczne, zespół Cockayne’a - Leksykon chorób i schorzeń
Progeria – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Progeria (Zespół Hutchinsona-Gilforda, HGPS) to ultrarzadki, śmiertelny zespół przedwczesnego starzenia się o podłożu mutacji w genie LMNA, prowadzący do produkcji nieprawidłowego białka – progeryny. Fenotyp kliniczny obejmuje m.in. niski wzrost, mikrognację, łysienie, zmiany pigmentacji skóry oraz mikrocefalię. Średnia długość życia bez leczenia wynosi około 14,5 lat, z głównymi przyczynami zgonów związanymi z powikłaniami miażdżycy, takimi jak zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca i udar mózgu. Diagnostyka opiera się na ocenie fenotypu klinicznego oraz molekularnym potwierdzeniu mutacji w genie LMNA, a także panelach genetycznych obejmujących 82 geny związane z zespołami progeroidalnymi, które pozwalają na rozpoznanie molekularne w około 26% przypadków, szczególnie przy silnym klinicznym podejrzeniu zespołu progeroidalnego.
biomarker serologiczny, choroba sercowo-naczyniowa, edycja genów, edytor zasad adeninowych, fenotyp, fenotyp kliniczny, fotowrażliwość, gęstość kości, inhibitor transferazy farnezylowej, lamina A, lonafarnib, łysienie, miażdżyca, mikrocefalia, mikrognacja, niewydolność serca, nowotwór, poradnictwo genetyczne, progeria, progeryna, sekwencjonowanie genomu, sekwencjonowanie wysokoprzepustowe, udar mózgu, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawał serca - Leksykon chorób i schorzeń
Progeria – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Progeria (zespół Hutchinsona-Gilforda, HGPS) to rzadka, nie dziedziczna choroba genetyczna spowodowana mutacją w genie LMNA, prowadząca do produkcji nieprawidłowego białka progeryny, co destabilizuje jądro komórkowe i wywołuje przyspieszone starzenie u dzieci. Choroba manifestuje się w pierwszym roku życia, a średnia długość życia wynosi około 13 lat, z główną przyczyną zgonów w postaci powikłań sercowo-naczyniowych, takich jak zawały serca i udary mózgu. Diagnostyka opiera się na testach genetycznych potwierdzających mutację LMNA, a opieka kliniczna wymaga wielospecjalistycznego podejścia, w tym corocznych badań kardiologicznych (ciśnienie krwi, cholesterol, EKG, echokardiogram), okulistycznych, laryngologicznych i stomatologicznych. W leczeniu stosuje się lonafarnib (Zokinvy) u dzieci powyżej 12 miesięcy i o powierzchni ciała ≥0,39 m², który zmniejsza produkcję progeryny i ryzyko śmiertelności, choć nie jest to lek leczniczy. Dodatkowo stosuje się aspirynę, leki obniżające ciśnienie i cholesterol oraz hormon wzrostu u wybranych pacjentów.
białko Ang2, choroba serca, drogi oddechowe, echokardiografia, echokardiogram, elektrokardiogram, fizjoterapia, gen LMNA, hydroterapia, laminopatia, lonafarnib, mikrognatia, próchnica, progeryna, przemijający atak niedokrwienny, stłoczenie zębów, terapia zajęciowa, udar mózgu, zaburzenia przyrostu masy ciała, zawał serca, zespół Hutchinsona-Gilforda, znieczulenie miejscowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe - Leksykon chorób i schorzeń
Progeria – Zapobieganie i profilaktyka
Progeria (zespół Hutchinsona-Gilforda) to rzadka choroba genetyczna charakteryzująca się przyspieszonym starzeniem się, spowodowana mutacją w genie LMNA. Obecnie jedynym zatwierdzonym przez FDA lekiem jest lonafarnib (Zokinvy), inhibitor transferazy farnezylowej, stosowany u pacjentów powyżej 1. roku życia i o powierzchni ciała ≥0,39 m². Lonafarnib hamuje akumulację toksycznej progeriny, spowalnia progresję objawów i znacząco obniża śmiertelność (3,7% vs. 33,3% po 2 latach leczenia) oraz wydłuża średnią przeżywalność o 4,5 roku. Terapia ta powinna być wdrożona natychmiast po potwierdzeniu diagnozy. W profilaktyce powikłań kardiologicznych zaleca się niską dawkę aspiryny (2 mg/kg/dzień), statyny oraz leki przeciwzakrzepowe, a także regularne monitorowanie układu sercowo-naczyniowego. W razie potrzeby stosuje się procedury inwazyjne, takie jak angioplastyka czy wymiana zastawki serca.
angioplastyka, białko Ang2, choroba układu sercowo-naczyniowego, edytor zasad adeninowych, inhibitor transferazy farnezylowej, kwas acetylosalicylowy, kwas zoledronowy, laminopatia progeroidalna, lek przeciwzakrzepowy, lonafarnib, miażdżyca, mutacja genetyczna, prawastatyna, progeria, progeryna, rekombinowany hormon wzrostu, sirolimus, starzenie komórkowe, terapia genowa, udar mózgu, wymiana zastawki serca, zakrzep krwi, zawał serca, zespół Hutchinsona-Gilforda - Leksykon chorób i schorzeń
Progeria – Objawy
Progeria (zespół Hutchinsona-Gilforda, HGPS) to rzadka, postępująca choroba genetyczna charakteryzująca się przyspieszonym starzeniem się dzieci, z częstością występowania 1 na 4-8 milionów noworodków. Objawy pojawiają się zwykle w pierwszych 12-24 miesiącach życia i obejmują spowolniony wzrost, utratę tkanki tłuszczowej, łysienie, charakterystyczne cechy twarzy (m.in. mała żuchwa, cienki nos z haczykiem, duże oczy), twardzinopodobne zmiany skórne oraz poważne powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak miażdżyca tętnic wieńcowych i mózgowych. Średnia długość życia bez leczenia wynosi około 14,5 lat, a główną przyczyną zgonów są powikłania miażdżycowe, w tym zawał serca, niewydolność serca i udar. Progeria nie wpływa na rozwój umysłowy ani motoryczny dziecka, jednak prowadzi do licznych zaburzeń metabolicznych, takich jak insulinooporność, osteoporoza, deformacje szkieletowe oraz problemy stomatologiczne i słuchowe.
antykoagulant, błękit metylenowy, choroba sercowo-naczyniowa, czas protrombinowy, dławica piersiowa, dysplazja szkieletowa, gruczoł przytarczyczny, heparyna, inhibitor farnesylotransferazy, insulinooporność, kardiomegalia, lonafarnib, miażdżyca, miażdżyca tętnic, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, osteoporoza, powiększenie serca, sinica, statyna, stwardnienie tętnic, twardzina, udar, warfaryna, zawał serca, zespół Hutchinsona-Gilforda, zwężenie zastawki aortalnej, zwichnięcie biodra