zespół DIC
Zespół DIC (Disseminated Intravascular Coagulation) to poważne zaburzenie krzepnięcia krwi charakteryzujące się jednoczesną nadmierną aktywacją procesów krzepnięcia oraz fibrynolizy. W przebiegu DIC dochodzi do niekontrolowanego powstawania mikrozakrzepów w naczyniach mikrokrążenia oraz paradoksalnie do krwawień wynikających z zużycia czynników krzepnięcia i płytek krwi.
Najczęstszymi przyczynami zespołu DIC są: sepsa, urazy wielonarządowe, oparzenia, komplikacje położnicze (np. zator płynem owodniowym, odklejenie łożyska), nowotwory złośliwe oraz masywne transfuzje krwi. Klinicznie zespół manifestuje się krwawieniami z wielu miejsc jednocześnie, skazą krwotoczną oraz niewydolnością narządów wynikającą z zaburzeń mikrokrążenia.
Diagnostyka DIC opiera się na ocenie parametrów układu krzepnięcia, w tym: przedłużonego czasu protrombinowego (PT) i częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT), obniżonego poziomu fibrynogenu, podwyższonych D-dimerów oraz trombocytopenii. W leczeniu kluczowe jest zwalczanie choroby podstawowej, a postępowanie wspomagające obejmuje przetaczanie preparatów krwiopochodnych (osocze świeżo mrożone, koncentrat płytek krwi, krioprecypitat) oraz w wybranych przypadkach stosowanie heparyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Octaplex 500 j.m.
Przedawkowanie leku Octaplex, zawierającego ludzkie czynniki krzepnięcia (II, VII, IX, X) oraz białka C i S, prowadzi do nadmiernej aktywacji kaskady krzepnięcia i zaburzenia równowagi hemostazy na korzyść procesów prozakrzepowych. W efekcie może dojść do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC), zakrzepica żylna kończyn dolnych oraz zatorowość płucna. Objawy kliniczne obejmują m.in. ból w klatce piersiowej, duszność, obrzęk kończyn, tachykardię i hipoksemię. Szczególnie narażeni są pacjenci z wcześniejszymi epizodami zakrzepowo-zatorowymi, chorobami sercowo-naczyniowymi, trombofiliami, stanami zapalnymi, unieruchomieniem oraz stosujący inne leki prokoagulacyjne.
badanie układu krzepnięcia, białko C i S, czynnik krzepnięcia krwi, D-dimer, działanie prokoagulacyjne, fibrynogen, hemostaza, heparyna, hipoksemia, inhibitor koagulacji, kaskada krzepnięcia, kompleks protrombiny, koncentrat krwinek płytkowych, leczenie przeciwzakrzepowe, martwica mięśnia sercowego, parametr układu krzepnięcia, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, preparat krwiopochodny, proces prozakrzepowy, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, świeżo mrożone osocze, tachykardia, trombofilia, zaburzenie hemostazy, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół DIC, zespół protrombiny ludzkiej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Thiogamma 600 mg
Przedawkowanie kwasu tioktynowego, substancji czynnej Thiogamma 600 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, szczególnie przy dawkach doustnych powyżej 10 g, a ciężkie zatrucia obserwuje się w zakresie 10-40 g. Objawy przedawkowania obejmują wczesne nudności, wymioty i bóle głowy, a następnie zaburzenia neurologiczne (niepokój psychoruchowy, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe), metaboliczne (kwasica mleczanowa, hipoglikemia), hematologiczne (hemoliza, dysfunkcja szpiku, DIC) oraz ogólnoustrojowe (wstrząs, rabdomioliza, niewydolność wielonarządowa). Szczególnie niebezpieczne jest łączenie leku z alkoholem, co zwiększa ryzyko zgonu. Dawki powyżej 6000 mg u dorosłych lub >50 mg/kg u dzieci wymagają natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego leczenia.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, hemodializa, hemoliza, hemoperfuzja, hipoglikemia, intensywna opieka medyczna, kwas tioktynowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwdrgawkowy, napad drgawkowy uogólniony, niewydolność wielonarządowa, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, rabdomioliza, Thiogamma, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zatrucie, zespół DIC, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM 37,5 MBq/ml
Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM (37,5 MBq/ml roztwór do wstrzykiwań) posiada szereg przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, ciążę (potwierdzoną lub podejrzewaną) oraz karmienie piersią. Względne przeciwwskazania dotyczą obniżonych parametrów morfologii krwi: hemoglobina < 90 g/l, leukocytoza < 3,5 x 10⁹/l oraz trombocytoza < 100 x 10⁹/l, ze względu na ryzyko mielotoksyczności. W wyjątkowych przypadkach można rozważyć podanie u pacjentów z leukocytopenią > 2,4 x 10⁹/l i trombocytopenią > 60 x 10⁹/l, pod warunkiem wykluczenia zespołu DIC.
chlorek strontu 89SrCl2, ciąża, GFR, hemoglobina, karmienie piersią, klirens kreatyniny, leukocytopenia, leukocytoza, mielotoksyczność, morfologia krwi, nadwrażliwość, niewydolność nerek, patologiczne złamanie kości, przerzuty do kręgosłupa, radiofarmaceutyk, radioterapia zewnętrzna, trombocytopenia, trombocytoza, ucisk rdzenia kręgowego, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zespół DIC, zespół przewlekłego rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon substancji czynnych
Paklitaksel – Działania niepożądane
Paklitaksel jest szeroko stosowany w leczeniu nowotworów, takich jak rak jajnika, piersi, niedrobnokomórkowy rak płuc oraz mięsak Kaposiego związanego z AIDS. Jego głównym działaniem toksycznym jest zahamowanie czynności szpiku kostnego, objawiające się ciężką neutropenią (<500 komórek/mm³) u 28% pacjentów, małopłytkowością u 11% oraz niedokrwistością u 64%, z ciężkim przebiegiem (Hb <5 mmol/l) u 6%. Neurotoksyczność, głównie neuropatia obwodowa, występuje bardzo często (do 85% przy dawce 175 mg/m² w 3-godzinnej infuzji), może utrzymywać się ponad 6 miesięcy po zakończeniu terapii i wymaga monitorowania oraz ewentualnej modyfikacji dawki. Reakcje nadwrażliwości, zarówno łagodne (34%), jak i ciężkie (<1%), mogą zagrażać życiu, dlatego premedykacja lekami przeciwhistaminowymi, kortykosteroidami i antagonistami receptora H2 jest niezbędna. Dodatkowo, częstość występowania działań niepożądanych obejmuje bóle stawów i mięśni (60%, z ciężkim przebiegiem u 13%), łysienie (87%) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych.
białaczka szpikowa, blok przedsionkowo-komorowy, ból stawowo-mięśniowy, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, gorączka neutropeniczna, kardiomiopatia, łysienie, małopłytkowość, martwica naskórka, martwica wątroby, mięsak Kaposiego, nadwrażliwość, neuropatia obwodowa, neuropatia ruchowa, neutropenia, niedokrwistość, niedrożność jelit, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, paklitaksel, perforacja jelita, posocznica, rak jajnika, szpik kostny, toczeń rumieniowaty, wstrząs anafilaktyczny, wynaczynienie, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc śródmiąższowe, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zator płucny, zawał serca, zespół DIC, zespół lizy guza, zespół mielodysplastyczny, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Thioctic acid Zentiva 600 mg
Przedawkowanie kwasu tioktynowego, szczególnie w dawkach przekraczających 10 tabletek po 600 mg (≥6000 mg) u dorosłych lub 50 mg/kg masy ciała u dzieci, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne i może prowadzić do objawów od łagodnych (nudności, wymioty, bóle głowy) do ciężkich, zagrażających życiu (niepokój psychoruchowy, zaburzenia świadomości, uogólnione napady drgawek, kwasica mleczanowa). Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne spożycie z alkoholem, które zwiększa ryzyko ciężkich powikłań, takich jak hipoglikemia, wstrząs, rabdomioliza, hemoliza, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), zahamowanie czynności szpiku kostnego oraz niewydolność wielonarządowa.
drgawki uogólnione, hemodializa, hemoliza, hemoperfuzja, hipoglikemia, kwas alfa-liponowy, kwas tioktynowy, kwasica mleczanowa, mimowolny skurcz mięśni, niepokój psychoruchowy, niewydolność wielonarządowa, nudności, obniżenie pH krwi, perfuzja narządów, rabdomioliza, rozpad krwinek czerwonych, splątanie, szpitalny oddział ratunkowy, tabletka powlekana, węgiel aktywowany, wstrząs, wymioty, zaburzenie świadomości, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zespół DIC - Leksykon substancji czynnych
Trombina ludzka – Działania niepożądane
Trombina ludzka, zawarta w preparacie TISSEEL Lyo (roztwór trombiny 500 j.m./ml), może indukować liczne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości i alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, bradykardia, tachykardia, uogólniona pokrzywka, a także ciężkie reakcje anafilaktyczne, włącznie z wstrząsem anafilaktycznym i zgonem. Szczególnie ryzykowne jest powtarzane stosowanie preparatu, które zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia tych reakcji. Ponadto, niezamierzone podanie trombiny do światła naczynia może prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zakrzepica żyły pachowej, zator tętniczy, zator tętnicy mózgowej oraz zawał mózgu. Zgłaszano również przypadki zespołu DIC oraz zatoru powietrznego, zwłaszcza przy nieprawidłowym stosowaniu urządzeń aplikujących preparat pod ciśnieniem.
aprotynina syntetyczna, bradykardia, degradacja fibryny, duszność, dyskomfort w klatce piersiowej, fibrynogen ludzki, gorączka, incydent zakrzepowo-zatorowy, klej fibrynowy, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, rumień, skurcz oskrzeli, tachykardia, trombina ludzka, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czucia, zaburzenie gojenia, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu odpornościowego, zakażenie rany pooperacyjnej, zakrzepica żylna, zakrzepica żyły pachowej, zator powietrzny, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon leków
Działania niepożądane – Octanine F 500 500 j.m.
Octanine F 500, zawierający ludzki czynnik IX krzepnięcia, stosowany w leczeniu hemofilii B, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, od łagodnych reakcji miejscowych po ciężkie reakcje systemowe, w tym rzadkie reakcje alergiczne takie jak obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wstrząs anafilaktyczny oraz zespół nerczycowy, szczególnie po próbach indukcji tolerancji immunologicznej u pacjentów z inhibitorami czynnika IX. Istotnym zagrożeniem jest rozwój inhibitorów neutralizujących czynnik IX, manifestujący się zmniejszoną odpowiedzią na leczenie, co wymaga konsultacji w specjalistycznym ośrodku. W badaniu klinicznym u 25 dzieci (w tym 6 wcześniej nieleczonych) z medianą 38 dni terapii nie zaobserwowano powstawania inhibitorów (wyjściowy poziom <0,4 BU). Octanine F 500, jako produkt o wysokiej czystości, rzadko powoduje powikłania zakrzepowo-zatorowe, które częściej występują przy preparatach o niskiej czystości.
ból głowy, czynnik krzepnięcia IX, hemofilia B, hipotensja, indukcja tolerancji immunologicznej, inhibitor czynnika IX, koagulopatia ze zużycia, krwawienie punkcikowate, małopłytkowość typu II, małopłytkowość zależna od heparyny, martwica skóry, obrzęk naczynioruchowy, plamica, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciało neutralizujące, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, smolisty stolec, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica tętnicza, zakrzepica zatorowa, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół DIC, zespół nerczycowy, zespół rozsianego wykrzepiania śródnaczyniowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Octanine F 500
Podczas terapii preparatem Octanine F, zawierającym ludzki czynnik krzepnięcia IX, kluczowe jest zachowanie szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, oraz powikłań zatorowo-zakrzepowych. Należy dokładnie rejestrować nazwę i numer serii produktu w dokumentacji medycznej, co umożliwia monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii. Pacjenci powinni być poinformowani o wczesnych objawach nadwrażliwości, takich jak wysypka, pokrzywka, duszność, świszczący oddech, spadek ciśnienia tętniczego oraz wstrząs anafilaktyczny, który wymaga natychmiastowego leczenia. Monitorowanie obecności inhibitorów czynnika IX w jednostkach Bethesda (BU) jest niezbędne, zwłaszcza u pacjentów z reakcjami alergicznymi, gdyż obecność inhibitorów zwiększa ryzyko anafilaksji przy kolejnych podaniach. Początkowe podawanie preparatu powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem medycznym w warunkach umożliwiających szybką interwencję.
anafilaksja, bakteriemia, bezpieczeństwo wirusowe, centralny dostęp naczyniowy, choroba nerek, choroba niedokrwienna serca, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wątroby, czynnik krzepnięcia, czynnik krzepnięcia IX, HAV, HBV, HCV, HIV, inhibitor czynnika IX, jednostka Bethesda, nadciśnienie tętnicze, niedobór odporności, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność serca, okres pooperacyjny, parwowirus B19, pokrzywka uogólniona, powikłanie zatorowo-zakrzepowe, przeciwciało neutralizujące, przełom aplastyczny, reakcja nadwrażliwości alergiczna, spadek ciśnienia tętniczego, świszczący oddech, ucisk w klatce piersiowej, wirus bezotoczkowy, wirus otoczkowy, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie rytmu serca, zakażenie miejscowe, zakrzepica cewnika, zespół DIC, zespół rozsianego wykrzepiania śródnaczyniowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Bluefish 50 mg
Sunitynib Bluefish, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu nowotworów takich jak rak nerkowokomórkowy (RCC), nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET). Terapia sunitynibem wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym niewydolności nerek, niewydolności serca, zatorowości płucnej, perforacji przewodu pokarmowego oraz różnorodnych krwotoków (np. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, mózgu). Często obserwuje się także zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, a także zaburzenia endokrynologiczne, głównie niedoczynność tarczycy. Do najczęstszych objawów o łagodniejszym przebiegu należą zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, zmęczenie oraz dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej i wymioty. Nasilenie tych objawów może ulegać zmniejszeniu podczas kontynuacji leczenia.
białkomocz, dysgeuzja, GIST, hiperbilirubinemia, kardiomiopatia, krwotok mózgowy, leukopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność nadnerczy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, pNET, rabdomioliza, rak nerki, rumień wielopostaciowy, sunitynib, utrata apetytu, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zespół DIC, zespół nerczycowy, zespół ręka-stopa, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII – Działania niepożądane
Czynnik XIII, obecny w klejach tkankowych takich jak Artiss i Tisseel w stężeniach 0,6-5 j.m./ml, jest współoczyszczany z fibrynogenem ludzkim i stosowany w medycynie do wspomagania hemostazy. Pomimo korzyści terapeutycznych, preparaty te niosą ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości i anafilaktycznych, które mogą objawiać się obrzękiem naczynioruchowym, skurczem oskrzeli, bradykardią, dusznością, pokrzywką, a w skrajnych przypadkach prowadzić do zgonu. Szczególnie narażeni są pacjenci uczuleni na aprotyninę lub inne składniki kleju, a ryzyko reakcji anafilaktycznych może wzrosnąć przy kolejnych ekspozycjach, nawet jeśli wcześniejsze podania były dobrze tolerowane. Donaczyniowe podanie kleju może wywołać poważne powikłania zakrzepowo-zatorowe, takie jak zator tętniczy, zawał mózgu czy DIC, a także zator powietrzny związany z nieprawidłowym użyciem urządzeń rozpylających, zwłaszcza przy przekroczeniu zalecanego ciśnienia i zbyt bliskiej aplikacji do tkanki.
aprotynina, czynnik XIII, fibrynogen ludzki, klej fibrynowy, klej tkankowy, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, podanie donaczyniowe, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciała, przeszczep skóry, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, skurcz oskrzeli, szok anafilaktyczny, torbiel skórna, zaburzenia czucia, zaburzenie gojenia, zakażenie rany, zakrzepica żyły pachowej, zator powietrzny, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tisseel –
TISSEEL, klej fibrynowy stosowany w chirurgii, może wywoływać liczne działania niepożądane, w tym poważne reakcje nadwrażliwości i alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, bradykardia, tachykardia, świszczący oddech, pokrzywka, niedociśnienie oraz wstrząs anafilaktyczny, które mogą być zagrażające życiu. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów uczulonych na aprotyninę lub inne składniki preparatu, gdyż kolejne podania mogą wywołać ciężkie reakcje anafilaktyczne nawet po wcześniejszym dobrym tolerowaniu. Niezamierzone podanie do światła naczynia może prowadzić do zakrzepicy żyły pachowej (często), zatoru tętniczego, zatoru tętnicy mózgowej oraz zawału mózgu (niezbyt często), a także do zespołu DIC i zatoru powietrznego lub gazowego, szczególnie przy nieprawidłowym stosowaniu urządzeń aplikujących pod wysokim ciśnieniem. W rzadkich przypadkach obserwowano powstawanie przeciwciał przeciw składnikom kleju, co może obniżać skuteczność leczenia i zwiększać ryzyko reakcji alergicznych przy ponownym zastosowaniu.
aprotynina, bradykardia, degradacja fibryny, dreszcze, incydent zakrzepowo-zatorowy, klej fibrynowy, niedociśnienie, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, pokrzywka, przeciwciała, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, szok anafilaktyczny, tachykardia, zaburzenie gojenia ran, zakażenie pooperacyjne, zakrzepica żyły pachowej, zator powietrzny, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon substancji czynnych
Oksytocyna – Działania niepożądane
Oksytocyna, stosowana w położnictwie do indukcji i stymulacji porodu, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, w tym poważnych zaburzeń sercowo-naczyniowych u matki, takich jak tachykardia, bradykardia, arytmie oraz wydłużenie odstępu QTc, szczególnie po szybkim podaniu dożylnym w dawkach do kilku IU. U pacjentek z chorobami układu sercowo-naczyniowego może dojść do niedokrwienia mięśnia sercowego. Nadmierna stymulacja macicy może prowadzić do hipertoni, skurczów tężcowych i pęknięcia macicy, zagrażając życiu matki i płodu. Dodatkowo, oksytocyna może wywołać reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne oraz zatrucie wodne z hiponatremią, szczególnie przy podawaniu dużych objętości płynów bezelektrolitowych, co może skutkować ostrym obrzękiem płuc i objawami neurologicznymi (ból głowy, letarg, napady padaczkowe). U noworodków obserwuje się ryzyko hiponatremii, krwotoków siatkówkowych, zaburzeń rytmu serca oraz uszkodzenia mózgu wtórnego do niedotlenienia.
arytmia, bolus dożylny, bradykardia zatokowa, działanie przeciwdiuretyczne, hipertonia macicy, hiponatremia, hiponatremia noworodkowa, indukcja porodu, krwotok siatkówkowy, niedociśnienie ostre, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedotlenienie płodu, niewydolność płodu, obrzęk naczynioruchowy, oksytocyna, ostry obrzęk płuc, pęknięcie macicy, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skala Apgar, skurcz macicy, skurcz tężcowy, środek uterotoniczny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie ciśnienia tętniczego, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie rytmu serca, zamartwica, zatrucie wodne, zespół DIC, zmiana hemodynamiczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lamotrix 25 mg
Lamotrix, zawierający lamotryginę, jest stosowany w leczeniu padaczki oraz zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, jednak wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowanymi działaniami są wysypka skórna (8-12% pacjentów, w porównaniu do 5-6% w grupie placebo), która zwykle pojawia się w ciągu pierwszych 8 tygodni terapii i ustępuje po odstawieniu leku. Wysypka może mieć charakter grudkowo-plamisty, ale w rzadkich przypadkach prowadzi do ciężkich reakcji, takich jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella) oraz zespół DRESS, które stanowią zagrożenie życia. Czynniki zwiększające ryzyko wysypki to duże dawki początkowe, szybkie zwiększanie dawki oraz jednoczesne stosowanie walproinianu. Ponadto, lamotrygina może wywoływać zespół nadwrażliwości objawiający się gorączką, limfadenopatią, obrzękiem twarzy oraz zaburzeniami czynności wątroby, a także rzadko prowadzić do rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego i niewydolności wielonarządowej.
agranulocytoza, ataksja, chłoniak rzekomy, choreoatetoza, choroba Parkinsona, hipogammaglobulinemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, leukopenia, limfadenopatia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, małopłytkowość, monoterapia padaczki, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, oczopląs, osteopenia, osteoporoza, pancytopenia, parkinsonizm, reakcja fotowrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, walproinian, wysypka grudkowo-plamisty, wysypka skórna, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zespół DIC, zespół DRESS, zespół Lyella, zespół rzekomotoczniowy, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszona gęstość mineralna kości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asikreba 50 mg
Lek Asikreba zawierający sunitynib (sunitynib jabłczan) wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, w tym poważne powikłania takie jak niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (np. z układu oddechowego, pokarmowego, moczowego i mózgowego), które mogą prowadzić do zgonu. Często obserwowane działania niepożądane obejmują zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, zmęczenie oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, stomatitis, niestrawność, wymioty). W trakcie terapii należy także monitorować niedoczynność tarczycy, która wymaga suplementacji hormonalnej. Zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, są powszechne i zwiększają ryzyko infekcji oraz krwawień.
dysgeuzja, krwotok mózgowy, krwotok otrzewnowy, krwotok z układu oddechowego, małopłytkowość, martwicze zapalenie powięzi, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neuroendokrynny nowotwór trzustki, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy, stomatitis, sunitynib, zator tętnicy płucnej, zespół DIC, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Exacyl 100 mg/ml
Kwas traneksamowy (Exacyl, 100 mg/ml) jest silnym lekiem antyfibrynolitycznym stosowanym w kontroli krwawień, jednak jego podanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, ostrą zakrzepicą żył lub tętnic, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, drgawkami w wywiadzie oraz w stanach fibrynolitycznych wtórnych do koagulopatii ze zużycia czynników krzepnięcia, z wyjątkiem sytuacji z dominującą fibrynolizą i zagrażającym życiem krwawieniem (np. DIC). Lek nie może być podawany drogą dooponową, dokomorową ani domózgową ze względu na ryzyko obrzęku mózgu i drgawek. Przed zastosowaniem konieczna jest ocena funkcji nerek, szczególnie u osób starszych, oraz dokładny wywiad w kierunku epizodów zakrzepowo-zatorowych i padaczki.
W sytuacjach klinicznych wymagających ostrożności, takich jak historia zakrzepowo-zatorowa, choroby układu moczowego z krwiomoczem, skłonność do zakrzepicy, zaburzenia widzenia barwnego czy ciąża (zwłaszcza I trymestr), stosowanie kwasu traneksamowego wymaga ścisłego monitorowania parametrów nerkowych (stężenie kreatyniny, GFR), układu krzepnięcia oraz objawów neurologicznych i zakrzepowo-zatorowych. W przypadku DIC decyzję o podaniu leku powinien podejmować specjalista hematologii lub intensywnej terapii po ocenie dominującego mechanizmu patofizjologicznego. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki, a u osób stosujących doustne środki antykoncepcyjne należy uwzględnić zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych.
czynnik krzepnięcia krwi, drgawki, działanie antyfibrynolityczne, epilepsja, epizod zakrzepowo-zatorowy, fibrynoliza, koagulopatia ze zużycia, krwawienie zagrażające życiu, krwiomocz, kwas traneksamowy, leczenie przeciwkrwotoczne, lek przeciwkrwotoczny, lek przeciwpadaczkowy, napad padaczkowy, neurotoksyczność, niewydolność nerek, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, parametry układu krzepnięcia, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, układ fibrynolityczny, wstrzyknięcie dokomorowe, wstrzyknięcie dooponowe, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica żył i tętnic, zespół DIC, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon substancji czynnych
Fibrynogen ludzki – Działania niepożądane
Fibrynogen ludzki, stosowany w terapii niedoborów fibrynogenu oraz jako składnik klejów tkankowych, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu. Do najczęstszych należą reakcje nadwrażliwości, w tym alergiczne i anafilaktyczne, manifestujące się objawami skórnymi (pokrzywka, wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy), oddechowymi (duszność, skurcz oskrzeli, świszczący oddech), krążeniowymi (tachykardia, bradykardia, spadek ciśnienia) oraz ogólnymi (gorączka, dreszcze, nudności, ból głowy). Szczególnie niebezpieczne są reakcje anafilaktyczne i wstrząs anafilaktyczny, które mogą zagrażać życiu, zwłaszcza przy powtórnym podaniu preparatu lub u pacjentów uczulonych na składniki, np. aprotyninę w Tisseel Lyo. Ponadto, fibrynogen ludzki niesie ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zakrzepica żyły pachowej (często), zator tętniczy i mózgowy (niezbyt często), a także rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC) o nieznanej częstości, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji, włącznie ze zgonem.
badanie przesiewowe, czynnik zakaźny, duszność, fibrynogen ludzki, hipotensja, inaktywacja wirusów, incydent zakrzepowo-zatorowy, klej tkankowy, krzepnięcie krwi, marker zakażenia, niedobór fibrynogenu, obrzęk naczynioruchowy, osocze krwi, płyn surowiczy, pokrzywka uogólniona, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, produkt degradacji fibryny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czucia, zakażenie rany pooperacyjnej, zakrzepica żylna, zakrzepica żyły pachowej, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prothromplex Total NF 600 j.m.
Przedawkowanie preparatu Prothromplex Total NF, zawierającego koncentrat czynników krzepnięcia II, VII, IX i X oraz białko C (≥400 j.m./fiolkę), prowadzi do patologicznej aktywacji kaskady krzepnięcia i zaburzenia równowagi hemostazy w kierunku prozakrzepowym. Fiolka 600 j.m. zawiera: czynnik II (450-850 j.m.), czynnik VII (500 j.m.), czynnik IX (600 j.m.) oraz czynnik X (600 j.m.), co wymaga precyzyjnego dawkowania, aby uniknąć nadmiernej ekspozycji. Przedawkowanie zwiększa ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zawał mięśnia sercowego, zakrzepica żylna, zatorowość płucna oraz rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe (DIC), które charakteryzuje się uogólnioną aktywacją krzepnięcia, mikrozakrzepami, zużyciem czynników krzepnięcia i wtórnymi zaburzeniami krwotocznymi, prowadzącymi do niewydolności wielonarządowej i ryzyka ciężkich krwawień.
ból dławicowy, ból w klatce piersiowej, czas częściowej tromboplastyny, czas protrombinowy, czynniki krzepnięcia, D-dimery, fibrynogen, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwioplucie, małopłytkowość, niedobór czynników krzepnięcia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wielonarządowa, obrzęk kończyny, okluzja tętnicy, powikłania zakrzepowo-zatorowe, produkty degradacji fibryny, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, sinica, skaza krwotoczna, świeżo mrożone osocze, układ hemostazy, zaburzenia hemostazy, zaburzenia rytmu serca, zakrzepica żylna, zatorowość płucna, zatrzymanie krążenia, zawał mięśnia sercowego, zespół DIC, zespół protrombiny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tisseel Lyo –
TISSEEL Lyo, będący klejem fibrynowym zawierającym fibrynogen i trombinę ludzką, aprotyninę syntetyczną oraz chlorek wapnia, jest stosowany w celu poprawy hemostazy podczas zabiegów chirurgicznych. Pomimo potwierdzonej skuteczności, preparat wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych, w tym reakcji nadwrażliwości o różnym nasileniu, od łagodnych objawów miejscowych po zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne i szok anafilaktyczny, które mogą prowadzić do zgonu. Szczególnie niebezpieczne jest powtarzane stosowanie produktu lub podanie u pacjentów uczulonych na aprotyninę lub inne składniki. Niezamierzone podanie do światła naczynia może skutkować poważnymi powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi, takimi jak zator tętniczy, zator tętnicy mózgowej, zawał mózgu oraz zespół DIC. Ryzyko zatoru powietrznego wzrasta przy nieprawidłowym stosowaniu urządzeń rozpylających ze sprężonym powietrzem lub gazem, zwłaszcza przy przekroczeniu zalecanego ciśnienia lub zbyt bliskiej odległości od tkanki.
aprotynina syntetyczna, bradykardia, D-dimery, duszność, fibrynogen ludzki, gorączka, hemostaza, klasyfikacja MedDRA, klej fibrynowy, niedociśnienie, niedrożność jelit, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, płyn surowiczy, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, produkt degradacji fibryny, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz oskrzeli, szok anafilaktyczny, tachykardia, trombina ludzka, wysypka, zaburzenie czucia, zaburzenie gojenia, zakażenie rany pooperacyjnej, zakrzepica żyły pachowej, zator powietrzny, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Betafact 500 IU
Produkt leczniczy BETAFACT, zawierający ludzki czynnik krzepnięcia IX, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości typu alergicznego, w tym anafilaksji, zwłaszcza przy pierwszym podaniu pod ścisłym nadzorem medycznym. U pacjentów poddawanych wielokrotnym terapiom istnieje ryzyko wytworzenia inhibitorów czynnika IX, oznaczanych w jednostkach Bethesda (BU), co wiąże się z podwyższonym ryzykiem wstrząsu anafilaktycznego. Konieczne jest monitorowanie obecności przeciwciał neutralizujących oraz objawów alergicznych, a w przypadku ich wystąpienia – natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie odpowiedniego leczenia. Ponadto, stosowanie BETAFACT może prowadzić do powikłań zakrzepowo-zatorowych, szczególnie u pacjentów z chorobą wątroby, w okresie pooperacyjnym, noworodków oraz osób z ryzykiem DIC, co wymaga starannej oceny korzyści i ryzyka oraz monitorowania klinicznego i laboratoryjnego.
Produkt jest wytwarzany z osocza ludzkiego, co niesie potencjalne ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych, mimo zastosowania procedur inaktywacji i usuwania wirusów, skutecznych wobec wirusów otoczkowych (HIV, HBV, HCV), ale ograniczonych wobec wirusów bezotoczkowych (HAV, parwowirus B19). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zakażenia parwowirusem B19 u kobiet w ciąży i osób z niedoborem odporności. BETAFACT zawiera sód w ilości około 2,6 mg/ml (np. 52 mg sodu w opakowaniu 1000 IU/20 ml) oraz heparynę, która może indukować reakcje alergiczne, ciężką trombocytopenię indukowaną heparyną (HIT) typu II oraz zaburzenia krzepnięcia. Dane kliniczne u dzieci poniżej 6. roku życia i pacjentów wcześniej nieleczonych są ograniczone, jednak nie różnią się istotnie od obserwacji u dorosłych. Wszystkie wymienione środki ostrożności dotyczą zarówno pacjentów dorosłych, jak i dzieci.
anemia hemolityczna, czynnik krzepnięcia IX, czynnik zakaźny, HAV, HBV, HCV, heparyna, HIV, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor czynnika IX, jednostka Bethesda, parwowirus B19, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przeciwciała neutralizujące, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świszczący oddech, terapia substytucyjna, trombocytopenia indukowana heparyną, wirus bezotoczkowy, wirus otoczkowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zespół DIC, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Oxytocin-Richter
Oxytocin-Richter (5 IU/ml, roztwór do infuzji) wymaga ścisłego nadzoru medycznego podczas stosowania, zwłaszcza w kontekście indukcji lub stymulacji porodu. Lek podaje się wyłącznie dożylnie, w warunkach szpitalnych, pod ciągłą kontrolą parametrów takich jak: częstotliwość, intensywność i czas trwania skurczów macicy, częstość akcji serca płodu i matki oraz ciśnienie tętnicze matki. Przeciwwskazania względne obejmują m.in. poród przedwczesny, graniczną dysproporcję główkowo-miedniczną, wcześniejsze duże zabiegi chirurgiczne w obrębie macicy (w tym cięcie cesarskie), nadmierne powiększenie macicy, wielorództwo oraz inwazyjny rak szyjki macicy. Należy unikać stosowania oksytocyny przed prawidłowym umiejscowieniem głowy płodu w kanale rodnym. W przypadku nadmiernej czynności macicy podawanie leku należy natychmiast przerwać, aby zapobiec powikłaniom takim jak skurcz tężcowy czy pęknięcie macicy.
akcja serca płodu, choroba niedokrwienna serca, choroba zastawek serca, cięcie cesarskie, dysproporcja główkowo-miedniczna, indukcja porodu, kardiomiopatia przerostowa, krwotok podpajęczynówkowy, nadciśnienie tętnicze, niedotlenienie płodu, oksytocyna, pęknięcie macicy, podanie dożylne, poród przedwczesny, rak szyjki macicy, skurcz macicy, skurcz tętnicy wieńcowej, skurcz tężcowy, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia krzepnięcia, zator płynem owodniowym, zespół DIC, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, zespół wydłużonego QT - Leksykon substancji czynnych
Antygen koagulacyjny czynnika VIII – Przeciwwskazania stosowania
Preparat FEIBA NF zawiera antygen koagulacyjny czynnika VIII (F VIII C:Ag) w stężeniu do 0,1 jednostki na 1 jednostkę FEIBA, a także inne czynniki krzepnięcia, takie jak II, IX, X (głównie nieaktywowane) oraz aktywowany czynnik VII. Ze względu na obecność antygenu koagulacyjnego czynnika VIII, stosowanie FEIBA NF jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, rozsianym wykrzepianiem śródnaczyniowym (DIC), ostrą zakrzepicą lub zatorowością, w tym zawałem mięśnia sercowego. Podanie preparatu w tych stanach może nasilić procesy prokoagulacyjne i pogorszyć stan pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych u osób z czynnikami ryzyka, takimi jak zaawansowany wiek, zaburzenia czynności wątroby, choroby sercowo-naczyniowe, stany pooperacyjne oraz unieruchomienie.
aktywowany czynnik VII, anafilaksja, antygen koagulacyjny czynnika VIII, aPTT, choroba sercowo-naczyniowa, czas kaolinowo-kefalinowy, czynnik krzepnięcia, czynniki II IX X, dieta niskosodowa, FEIBA NF, fibrynoliza, homeostaza układu krzepnięcia, nadwrażliwość, ostra zakrzepica, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, proces prokoagulacyjny, rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe, układ kalikreina-kinina, zaburzenie czynności wątroby, zatorowość, zawał mięśnia sercowego, zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, zespół DIC - Leksykon chorób i schorzeń
Dur brzuszny – Objawy
Dur brzuszny to grupa ostrych chorób zakaźnych wywołanych przez bakterie Rickettsia, przenoszone przez wszy, pchły i roztocza, z okresem inkubacji 6-21 dni w zależności od typu. Charakterystyczne objawy to wysoka gorączka (39-41°C), silny ból głowy, dreszcze, bóle mięśniowo-stawowe oraz wysypka pojawiająca się 4-7 dni od początku choroby. Dur epidemiczny cechuje się wysypką różową na tułowiu, unikającą twarzy, dłoni i stóp, a śmiertelność bez leczenia wynosi 10-60%. Dur endemiczny ma łagodniejszy przebieg, z matową czerwoną wysypką i śmiertelnością <4%, natomiast dur krzaczakowy charakteryzuje się obecnością czarnego strupa (eschar) i śmiertelnością 4-40%. Nieleczony dur może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie mózgu, niewydolność wielonarządowa, DIC, zapalenie mięśnia sercowego czy ARDS.
bóle mięśniowo-stawowe, chloramfenikol, choroba Brilla-Zinssera, doksycyklina, dreszcze, dur brzuszny, dur endemiczny, dur epidemiczny, eschar, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, nudności i wymioty, ostra niewydolność nerek, poród przedwczesny, poronienie, powiększenie węzłów chłonnych, Rickettsia, splenomegalia, światłowstręt, tetracyklina, wstrząs, wybroczyny, wysięk opłucnowy, wysoka gorączka, wysypka plamista, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zespół DIC - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxytocin Grindeks 16,7 mcg/ml
Oksytocyna, stosowana w położnictwie jako silny lek oksytocynyczny, może wywoływać liczne działania niepożądane, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Nawet niskie dawki mogą indukować nadmierne skurcze macicy, prowadząc do poważnych powikłań takich jak hipertonia macicy, skurcze tężcowe czy pęknięcie macicy, co stanowi zagrożenie dla matki i płodu. Szybkie dożylne podanie oksytocyny w dawkach do kilku IU może powodować ostre niedociśnienie tętnicze, odruchową tachykardię oraz wydłużenie odstępu QTc, zwiększając ryzyko arytmii, zwłaszcza u pacjentek z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Ponadto, farmakologiczna indukcja porodu może wiązać się z ryzykiem rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC), a długotrwałe podawanie oksytocyny wraz z dużą ilością płynów bezelektrolitowych może prowadzić do zatrucia wodnego i hiponatremii u matki i noworodka, manifestujących się bólami głowy, nudnościami, drgawkami i obrzękiem płuc.
czynność serca płodu, drgawki grand mal, działanie przeciwdiuretyczne, fibrynoliza, hipertonia macicy, hiponatremia, hiponatremia noworodkowa, indukcja porodu, lek oksytocyczny, monitorowanie EKG, nadmierna stymulacja macicy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedotlenienie płodu, obrzęk naczynioruchowy, ostry obrzęk płuc, pęknięcie macicy, powikłanie hemodynamiczne, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz tężcowy, środek uterotoniczny, układ chłonny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie krzepnięcia, zatrucie wodne, zespół DIC - Leksykon substancji czynnych
Czynnik XIII ludzki – Działania niepożądane
Czynnik XIII ludzki, obecny w kleju fibrynowym TISSEEL Lyo w stężeniu 0,6-5 j.m./ml, jest współoczyszczany z fibrynogenem i stanowi istotny składnik preparatu. Jego podanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym rzadkich, ale potencjalnie ciężkich reakcji anafilaktycznych i szoku anafilaktycznego, które mogą mieć przebieg śmiertelny. Objawy obejmują m.in. obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, bradykardię, tachykardię, duszność, pokrzywkę, nudności, wymioty oraz zaburzenia czucia. Szczególne ryzyko dotyczy pacjentów z uczuleniem na aprotyninę lub przy powtarzanym stosowaniu preparatu. Ponadto, niezamierzone podanie donaczyniowe może prowadzić do poważnych powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC czy zator powietrzny, co wymaga szczególnej ostrożności podczas aplikacji.
bradykardia, choroba Creutzfeldta-Jakoba, czynnik XIII ludzki, duszność, fibrynogen ludzki, klej fibrynowy, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, płyn surowiczy, pokrzywka uogólniona, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, produkt degradacji fibryny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, szok anafilaktyczny, tachykardia, udar niedokrwienny, zaburzenie czucia, zaburzenie gojenia, zakrzepica żyły pachowej, zator tętnicy mózgowej, zator tętniczy, zawał mózgu, zespół DIC