infekcja ucha zewnętrznego

Infekcja ucha zewnętrznego, znana również jako zapalenie ucha zewnętrznego lub „ucho pływaka”, jest stanem zapalnym kanału słuchowego zewnętrznego. Najczęściej wywołują ją bakterie (głównie Pseudomonas aeruginosa i Staphylococcus aureus), rzadziej grzyby (Aspergillus, Candida).

Czynnikami predysponującymi do rozwoju infekcji są: wilgoć w przewodzie słuchowym, uszkodzenie nabłonka przewodu (np. po czyszczeniu patyczkami), ciała obce, egzema, łuszczyca lub inne dermatozy. Charakterystyczne objawy obejmują ból ucha (często nasilający się przy pociąganiu małżowiny), świąd, uczucie pełności w uchu, wyciek z przewodu słuchowego oraz przejściowe pogorszenie słuchu.

Diagnostyka opiera się na badaniu otoskopowym, które uwidacznia zaczerwieniony, obrzęknięty przewód słuchowy, często z obecnością wydzieliny. Leczenie obejmuje przede wszystkim miejscowe stosowanie kropli zawierających antybiotyk (często w połączeniu z kortykosteroidem), oczyszczanie przewodu słuchowego oraz unikanie czynników prowokujących. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie antybiotykoterapii ogólnoustrojowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl