dekompresja nerwu twarzowego

Dekompresja nerwu twarzowego to zabieg neurochirurgiczny mający na celu uwolnienie nerwu twarzowego (VII nerw czaszkowy) od ucisku, który prowadzi do jego dysfunkcji. Procedura ta jest najczęściej stosowana w leczeniu porażenia Bella niepoddającego się leczeniu zachowawczemu, półpaśca usznego (zespołu Ramsaya Hunta) oraz w przypadku konfliktu naczyniowo-nerwowego.

Operacja polega na wykonaniu dostępu przez wyrostek sutkowaty kości skroniowej (mastoidektomia) lub przez dół środkowy czaszki. Chirurg identyfikuje nerw twarzowy i usuwa struktury powodujące jego ucisk, takie jak naczynia krwionośne, fragmenty kości czy tkankę bliznowatą. W przypadku konfliktu naczyniowo-nerwowego stosuje się technikę mikrowaskularnej dekompresji, polegającą na umieszczeniu materiału izolacyjnego między nerwem a naczyniem.

Skuteczność zabiegu dekompresji nerwu twarzowego jest najwyższa, gdy przeprowadza się go w ciągu 3 tygodni od wystąpienia objawów porażenia. Powrót funkcji nerwu może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy po operacji. Potencjalne powikłania obejmują niedosłuch, zawroty głowy, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego oraz infekcje. Zabieg ten wymaga doświadczonego zespołu neurochirurgicznego i jest przeprowadzany w wyspecjalizowanych ośrodkach.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl