subluksacja rzepki

Subluksacja rzepki to częściowe przemieszczenie rzepki (patella) względem jej prawidłowej pozycji w bruździe międzykłykciowej kości udowej. Jest to stan pośredni między całkowitym zwichnięciem (luksacją) a prawidłowym położeniem rzepki.

Najczęściej subluksacja rzepki następuje w kierunku bocznym, co może być spowodowane nieprawidłową budową anatomiczną stawu kolanowego, osłabieniem mięśnia czworogłowego uda (szczególnie części przyśrodkowej – mięśnia obszernego przyśrodkowego), nadmierną elastycznością więzadeł lub urazem. Do czynników predysponujących należą także koślawość kolan (genu valgum), płaskostopie oraz zwiększony kąt Q (między osią uda a osią podudzia).

Objawy subluksacji rzepki obejmują nagły ból kolana, uczucie niestabilności lub „uciekania” kolana, obrzęk oraz ograniczenie ruchomości. Pacjenci często opisują wrażenie, że kolano się „blokuje” lub „wyskakuje”. W diagnostyce wykorzystuje się badanie fizykalne, ocenę toru ruchu rzepki (test J), badania obrazowe (RTG, MRI) oraz testy dynamiczne.

Leczenie subluksacji rzepki zależy od przyczyny i nasilenia objawów. W terapii zachowawczej stosuje się fizykoterapię ukierunkowaną na wzmocnienie mięśnia czworogłowego uda (szczególnie VMO), stabilizatory kolana oraz techniki terapii manualnej. W przypadkach nawracających lub opornych na leczenie zachowawcze może być konieczne leczenie operacyjne, obejmujące techniki rekonstrukcji więzadła rzepkowo-udowego przyśrodkowego (MPFL), osteotomię korekcyjną lub lateralne uwolnienie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl