kwas dimerkaptopropanosulfonowy
Kwas dimerkaptopropanosulfonowy (DMPS, Unithiol) to organiczny związek chemiczny zawierający grupy tiolowe, który znajduje zastosowanie jako środek chelatujący w terapii zatruć metalami ciężkimi. Jest skuteczny w wiązaniu i usuwaniu z organizmu metali takich jak rtęć, arsen, ołów, kadm czy antymon.
W praktyce klinicznej DMPS jest wykorzystywany głównie w leczeniu ostrych zatruć rtęcią oraz arsenem. Mechanizm jego działania polega na tworzeniu rozpuszczalnych w wodzie kompleksów z metalami ciężkimi, które następnie są wydalane z moczem. Lek wykazuje dobry profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w odpowiednich dawkach i pod nadzorem medycznym.
Kwas dimerkaptopropanosulfonowy dostępny jest w formie doustnej oraz pozajelitowej. Stosowanie DMPS powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarską z monitorowaniem funkcji nerek i wątroby. Do najczęstszych działań niepożądanych należą reakcje alergiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz przejściowe zmiany parametrów laboratoryjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Ulcamed 120 mg
Przedawkowanie Ulcamedu, zawierającego 120 mg tlenku bizmutu w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu, może prowadzić do opóźnionej niewydolności nerek, pojawiającej się nawet do 10 dni po ekspozycji. Wczesne objawy mogą być nieobecne, co wymaga od klinicystów monitorowania funkcji nerek przez dłuższy czas po przedawkowaniu. Diagnostyka powinna obejmować oznaczanie stężenia bizmutu we krwi i moczu, co pozwala na ocenę nasilenia zatrucia oraz skuteczności eliminacji substancji. Wczesne rozpoznanie i monitorowanie są kluczowe dla zapobiegania progresji uszkodzenia nerek.
bizmut potasu amonowego cytrynian, chelatacja, długotrwałe przedawkowanie, DMSA, funkcjonowanie nerek, hemodializa, kwas dimerkaptopropanosulfonowy, kwas dimerkatobursztynowy, niewydolność nerek, okres utajenia, osmotyczny środek przeczyszczający, ostre zatrucie, płukanie żołądka, protokół terapeutyczny, terapia chelatacyjna, tlenek bizmutu, upośledzenie funkcji nerek, uszkodzenie nerek, węgiel aktywowany - Leksykon substancji czynnych
Tlenek bizmutu – Przedawkowanie
Tlenek bizmutu, obecny w preparacie Ulcamed w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu (120 mg), wykazuje istotną nefrotoksyczność przy przedawkowaniu, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek z okresem utajenia do 10 dni. Objawy zatrucia bizmutem są zróżnicowane i zależą od dawki oraz czasu ekspozycji, co wymaga monitorowania stężenia bizmutu we krwi i moczu oraz ścisłej kontroli parametrów nerkowych. W ciężkich przypadkach konieczne może być zastosowanie hemodializy. Dodatkowo, preparat zawiera 46,58 mg potasu, co może mieć kliniczne znaczenie u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi lub niewydolnością nerek.
bizmut potasu amonowego cytrynian, hemodializa, kwas dimerkaptopropanosulfonowy, kwas dimerkatobursztynowy, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, osmotyczny środek przeczyszczający, płukanie żołądka, terapia chelatacyjna, tlenek bizmutu, Ulcamed, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zatrucie bizmutem