metabolizm tiotepy
Tiotepa (N,N’,N”-trietylenotiofosforamid) to lek cytostatyczny z grupy związków alkilujących, stosowany w terapii onkologicznej. Metabolizm tiotepy zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymów cytochromu P450, przede wszystkim CYP2B6 i CYP3A4.
Głównym metabolitem tiotepy jest TEPA (trietylenofosforamid), który również wykazuje działanie cytotoksyczne. Metabolizm tiotepy prowadzi do powstania reaktywnych grup alkilujących, które mogą tworzyć wiązania krzyżowe z DNA, zaburzając jego replikację i prowadząc do śmierci komórki. Warto zaznaczyć, że zarówno tiotepa, jak i TEPA mogą przekraczać barierę krew-mózg, co ma znaczenie w terapii nowotworów ośrodkowego układu nerwowego.
Eliminacja tiotepy i jej metabolitów zachodzi głównie przez nerki. Zaburzenia funkcji wątroby mogą prowadzić do zmian w metabolizmie leku i zwiększonego ryzyka toksyczności, dlatego u pacjentów z niewydolnością wątroby może być konieczna modyfikacja dawki. Istotne są również interakcje z innymi lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450, które mogą wpływać na stężenie i działanie tiotepy.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Tiotepa Fresenius Kabi wykazuje silne działanie cytotoksyczne, prowadząc do głębokiej mielosupresji u wszystkich leczonych pacjentów, manifestującej się ciężką granulocytopenią, trombocytopenią oraz niedokrwistością. Zaleca się codzienne monitorowanie morfologii krwi, w tym liczby leukocytów i płytek krwi, podczas terapii oraz przez minimum 30 dni po przeszczepie. W przypadku wystąpienia cytopenii konieczne jest wdrożenie odpowiednich interwencji wspomagających, takich jak przetoczenia płytek krwi i erytrocytów oraz stosowanie czynników wzrostu, np. G-CSF. W okresie neutropenii wskazane jest profilaktyczne lub empiryczne leczenie przeciwinfekcyjne obejmujące antybiotyki, leki przeciwgrzybicze i przeciwwirusowe, aby zapobiegać zakażeniom oportunistycznym w przebiegu immunosupresji.
aminotransferazy, bilirubina, choroba nerek, choroba serca, choroba zarostowa żył wątrobowych, cyklofosfamid, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, encefalopatia, fenytoina, fosfataza zasadowa, granulocytopenia, inhibitor CYP, kriokonserwacja nasienia, metabolizm tiotepy, mielosupresja, morfologia krwi, neutropenia, niedokrwistość, nowotwór wtórny, szczepionka atenuowana, toksyczność płucna, trombocytopenia -
Leksykon leków
Tiotepa, substancja czynna leku Thiotepa Fresenius Kabi, wykazuje farmakokinetykę zgodną z modelem dwukompartmentowym po dożylnym podaniu, z objętością dystrybucji w zakresie 40,8-75 L/m², co wskazuje na szeroką dystrybucję w całkowitej wodzie ustrojowej. Frakcja niezwiązana z białkami osocza wynosi 70-90%, a wiązanie z albuminami jest niskie (10-30%). Tiotepa przenika efektywnie do ośrodkowego układu nerwowego, z AUC w OUN stanowiącym 93% wartości AUC w osoczu. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem cytochromu P450 (CYP2B, CYP3A), prowadząc do powstania aktywnego metabolitu TEPA, którego stężenia w OUN i osoczu przewyższają stężenia tiotepy. Okres półtrwania tiotepy wynosi 1,5-4,1 godziny, a całkowity klirens plasuje się w zakresie 11,4-23,2 L/h/m².
aktywny metabolit, albumina, białka osocza, całkowity klirens, cytochrom P450, desulfuryzacja oksydacyjna, izoenzym CYP3A, klirens metaboliczny, kompleks tiotepa-kwas merkapturanowy, koncentrat do infuzji, koniugacja z glutationem, lipofilność, metabolizm tiotepy, metabolizm wątrobowy, monochlorotepa, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, TEPA, tiotepa, trietylenofosforamid, wartość AUC, wchłanianie tiotepy, właściwość alkilująca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
