zatrucie bizmutem
Zatrucie bizmutem to stan toksykologiczny spowodowany nadmiernym wchłonięciem związków bizmutu do organizmu. Bizmut jest metalem ciężkim stosowanym w niektórych preparatach leczniczych, głównie w lekach przeciwko zgadze, chorobie wrzodowej oraz biegunkom.
Objawy zatrucia bizmutem mogą obejmować encefalopatię, która manifestuje się zaburzeniami świadomości, dyzartrią, ataksją, miokloniami i drgawkami. Charakterystycznym objawem jest czarna linia na dziąsłach (linia bizmutu), podobna do linii ołowianej. Mogą również wystąpić zaburzenia funkcji nerek, wątroby oraz układu pokarmowego.
Diagnostyka opiera się na wywiadzie (ekspozycja na preparaty zawierające bizmut), objawach klinicznych oraz oznaczeniu stężenia bizmutu w surowicy krwi lub moczu. Leczenie polega na odstawieniu związków bizmutu, leczeniu objawowym oraz w ciężkich przypadkach – na zastosowaniu terapii chelatującej z użyciem DMPS (dimerkaptopropanosulfonian) lub DMSA (kwas dimerkaptobursztynowy).
Profilaktyka zatrucia bizmutem obejmuje stosowanie preparatów zawierających ten pierwiastek zgodnie z zaleceniami lekarza, unikanie długotrwałego przyjmowania bez konsultacji medycznej oraz zwracanie szczególnej uwagi na pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, które mogą predysponować do kumulacji bizmutu w organizmie.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tlenek bizmutu – Przedawkowanie
Tlenek bizmutu, obecny w preparacie Ulcamed w postaci bizmutu potasu amonowego cytrynianu (120 mg), wykazuje istotną nefrotoksyczność przy przedawkowaniu, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek z okresem utajenia do 10 dni. Objawy zatrucia bizmutem są zróżnicowane i zależą od dawki oraz czasu ekspozycji, co wymaga monitorowania stężenia bizmutu we krwi i moczu oraz ścisłej kontroli parametrów nerkowych. W ciężkich przypadkach konieczne może być zastosowanie hemodializy. Dodatkowo, preparat zawiera 46,58 mg potasu, co może mieć kliniczne znaczenie u pacjentów z zaburzeniami elektrolitowymi lub niewydolnością nerek.
bizmut potasu amonowego cytrynian, hemodializa, kwas dimerkaptopropanosulfonowy, kwas dimerkatobursztynowy, nefrotoksyczność, niewydolność nerek, osmotyczny środek przeczyszczający, płukanie żołądka, terapia chelatacyjna, tlenek bizmutu, Ulcamed, węgiel aktywowany, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zatrucie bizmutem - Leksykon substancji czynnych
Bizmutu galusan zasadowy – Przedawkowanie
Bizmutu galusan zasadowy (Bismuthi subgallas) jest stosowany miejscowo w preparatach dermatologicznych, takich jak Bizmutu Galusan Zasadowy Hasco (48,0-51,0% bizmutu) oraz Dermatol Aflofarm, Dermatol Gemi i Dermatol LGO (100% bizmutu). Ze względu na bardzo słabe przenikanie przez skórę, ryzyko przedawkowania przy prawidłowym stosowaniu jest niskie. Jednak długotrwałe stosowanie może zwiększać ryzyko miejscowych działań niepożądanych, głównie kontaktowych reakcji uczuleniowych objawiających się zaczerwienieniem, świądem i wysypką. W przypadku nadmiernej aplikacji zaleca się dokładne zmycie skóry wodą z mydłem, a przy kontakcie z oczami – natychmiastowe płukanie dużą ilością wody przez co najmniej 15 minut oraz konsultację lekarską, jeśli podrażnienie się utrzymuje.