zaburzenie funkcji płuc

Zaburzenie funkcji płuc to szeroki termin obejmujący nieprawidłowości w pracy układu oddechowego, które mogą manifestować się jako obturacja (zwężenie dróg oddechowych), restrykcja (ograniczenie rozprężania płuc) lub zaburzenia dyfuzji gazów. Te dysfunkcje diagnozuje się za pomocą badań czynnościowych płuc, takich jak spirometria, pletyzmografia czy badanie zdolności dyfuzyjnej.

Najczęstsze zaburzenia obturacyjne to przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) i astma, charakteryzujące się zwiększonym oporem dróg oddechowych i trudnościami w wydychaniu powietrza. Zaburzenia restrykcyjne, występujące w chorobach śródmiąższowych płuc, zwłóknieniu płuc czy zaburzeniach opłucnowych, cechują się zmniejszeniem objętości płuc i upośledzeniem wdechu.

Diagnostyka zaburzeń funkcji płuc obejmuje ocenę parametrów spirometrycznych (FEV1, FVC, FEV1/FVC), objętości płuc, zdolności dyfuzyjnej dla tlenku węgla (DLCO) oraz gazometrię krwi tętniczej. Leczenie zależy od rodzaju i przyczyny zaburzenia, może obejmować bronchodilatatory, kortykosteroidy, leki przeciwzapalne, tlenoterapię czy rehabilitację oddechową.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl