działanie przeciwzwłóknieniowe
Działanie przeciwzwłóknieniowe (antyfibrotyczne) odnosi się do zdolności substancji lub leków do hamowania lub odwracania procesów włóknienia (fibrozy) w tkankach organizmu. Włóknienie jest patologicznym procesem charakteryzującym się nadmiernym odkładaniem się białek macierzy pozakomórkowej, głównie kolagenu, co prowadzi do utraty prawidłowej struktury i funkcji narządów.
Mechanizmy działania przeciwzwłóknieniowego obejmują hamowanie aktywacji i proliferacji fibroblastów, zmniejszenie syntezy kolagenu, modulację działania cytokin prozapalnych (szczególnie TGF-β, który jest kluczowym mediatorem fibrozy), a także zwiększenie aktywności enzymów rozkładających macierz pozakomórkową, takich jak metaloproteinazy macierzy.
Leki o działaniu przeciwzwłóknieniowym znajdują zastosowanie w terapii chorób związanych z włóknieniem narządów, takich jak zwłóknienie płuc (np. idiopatyczne włóknienie płuc), marskość wątroby, włóknienie mięśnia sercowego po zawale, włóknienie nerek w przebiegu przewlekłej choroby nerek czy twardzina układowa. Do leków o udokumentowanym działaniu przeciwzwłóknieniowym należą pirfenidon i nintedanib stosowane w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc.
Badania nad nowymi substancjami o działaniu przeciwzwłóknieniowym stanowią ważny obszar medycyny, ponieważ skuteczne leczenie fibrozy może znacząco poprawić rokowanie w wielu przewlekłych chorobach narządowych, dla których obecnie możliwości terapeutyczne są ograniczone.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pirfenidone Aurovitas 801 mg
Pirfenidone Aurovitas, dostępny w tabletkach o dawkach 267 mg i 801 mg, jest wskazany do leczenia idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) u pacjentów dorosłych. Substancją czynną jest pirfenidon, wykazujący działanie przeciwzwłóknieniowe, przeciwzapalne i antyoksydacyjne, co pozwala na spowolnienie progresji choroby. Tabletki zawierają odpowiednio 267 mg lub 801 mg pirfenidonu oraz laktozę jednowodną w ilości 18,85 mg i 56,55 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek może być stosowany niezależnie od stopnia zaawansowania IPF i powinien być przepisywany przez specjalistów z doświadczeniem w chorobach śródmiąższowych płuc.
choroba śródmiąższowa płuc, duszność, działanie antyoksydacyjne, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, funkcja płuc, idiopatyczne włóknienie płuc, laktoza jednowodna, monitorowanie funkcji wątroby, nietolerancja laktozy, pirfenidon, włóknienie tkanki płucnej, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
Pirfenidone Aurovitas w dawce 267 mg w postaci twardych kapsułek jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z idiopatycznym zwłóknieniem płuc (IPF). Lek wykazuje działanie przeciwzwłóknieniowe, przeciwzapalne oraz antyoksydacyjne, co jest kluczowe w hamowaniu progresji włóknienia tkanki płucnej i nieodwracalnego upośledzenia funkcji oddechowej. Preparat zawiera 267 mg pirfenidonu oraz 35,837 mg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Kapsułki są dostępne w formie białych, twardych kapsułek żelatynowych z nadrukiem „P 267”.
badania czynnościowe płuc, biopsja płuca, choroba śródmiąższowa płuc, działanie antyoksydacyjne, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, idiopatyczne zwłóknienie płuc, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, pirfenidon, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, upośledzenie funkcji płuc, włóknienie tkanki płucnej - Leksykon substancji czynnych
Pirfenidon – Właściwości farmakodynamiczne
Pirfenidon wykazuje działanie przeciwzwłóknieniowe i przeciwzapalne, hamując proliferację fibroblastów, produkcję cytokin prozapalnych (TNF-α, IL-1β) oraz syntezę macierzy zewnątrzkomórkowej, co przekłada się na spowolnienie progresji idiopatycznego włóknienia płuc (IPF). W badaniach klinicznych fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006, PIPF-016, SP3) pirfenidon podawany w dawce 2403 mg/dobę (w badaniu japońskim 1800 mg/dobę) znacząco zmniejszał spadek natężonej pojemności życiowej (FVC) oraz pojemności dyfuzyjnej płuc dla tlenku węgla (DLCO). W populacji 692 pacjentów z PIPF-004 i PIPF-006 mediana początkowa FVC wynosiła około 73%, a DLCO około 45%. W PIPF-004 leczenie pirfenidonem istotnie ograniczyło spadek FVC w tygodniu 72 (p=0,001), a odsetek pacjentów z ≥10% spadkiem FVC lub zgonem wyniósł 20% vs 35% w grupie placebo. W PIPF-016, po 52 tygodniach, spadek FVC był istotnie mniejszy w grupie leczonej pirfenidonem (p<0,000001), a odsetek pacjentów z ≥10% spadkiem FVC lub zgonem wyniósł 17% vs 32% w grupie placebo. Test 6-minutowego marszu (6MWT) również wykazał mniejsze pogorszenie u pacjentów leczonych pirfenidonem.
cytokiny prozapalne, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, idiopatyczne włóknienie płuc, interleukina 1 beta, macierz zewnątrzkomórkowa, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, niewydolność płuc, płytkopochodny czynnik wzrostu, pojemność dyfuzyjna płuc, pojemność życiowa, proliferacja fibroblastów, przeszczep płuca, test 6-minutowego marszu, transformujący czynnik wzrostu beta, włóknienie płuc, włóknienie wywołane bleomycyną - Leksykon chorób i schorzeń
Orf, choroba zwana również pęcherzycą zakaźną, dermatitis pęcherzycową lub ecthyma contagiosum – Etiologia i przyczyny
Orf, znany również jako pęcherzyca zakaźna, jest chorobą wirusową wywoływaną przez podwójnoniciowy DNA wirus orf (ORFV) z rodzaju Parapoxvirus, rodziny Poxviridae. Wirus ten jest epiteliotropowy, zakażając głównie owce i kozy, ale może przenosić się na ludzi oraz inne gatunki zwierząt. Transmisja odbywa się przez bezpośredni kontakt z zakażonymi zwierzętami lub zanieczyszczonymi fomity, a infekcja rozwija się w miejscach uszkodzonej skóry. ORFV wykazuje wysoką odporność środowiskową, utrzymując się w strupach i materiale organicznym przez wiele miesięcy. Patogeneza obejmuje złożone mechanizmy immunomodulacyjne, takie jak produkcja homologu IL-10, inhibitory NF-κB oraz białka wiążące chemokiny, które hamują lokalną odpowiedź immunologiczną i sprzyjają utrzymaniu zakażenia. Klinicznie u zwierząt obserwuje się zmiany od pęcherzyków do guzopodobnych zmian skórnych, a u ludzi najczęściej występują pojedyncze, samoograniczające się zmiany skórne, choć u osób immunosupresyjnych mogą pojawić się cięższe, destrukcyjne zmiany wymagające terapii przeciwwirusowej i interwencji chirurgicznej.
amplifikacja izotermiczna, analiza filogenetyczna, brodawczak, choroba odzwierzęca, corynebacterium, czynnik wirulencji, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, dermatitis pęcherzycowa, Dermatophilus congolensis, działanie przeciwzwłóknieniowe, ecthyma contagiosum, Fusobacterium, interleukina-10, makroautofagia, naczyniak skóry, odporność immunologiczna, paciorkowiec, parapoxvirus, pęcherzyca zakaźna, poxviridae, Staphylococcus aureus, wirus orf, zakażenie bakteryjne, zapalenie gardła, zapalenie skóry, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wymienia, zmiana skórna, zoonoza - Leksykon substancji czynnych
Pirfenidon – Wskazania do stosowania
Pirfenidon jest lekiem przeciwzwłóknieniowym, przeciwzapalnym i antyoksydacyjnym, stosowanym wyłącznie u dorosłych pacjentów z potwierdzonym idiopatycznym włóknieniem płuc (IPF). Preparaty zawierające pirfenidon dostępne są w dawkach 267 mg, 534 mg i 801 mg w formie tabletek powlekanych lub kapsułek twardych, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Leczenie pirfenidonem spowalnia progresję choroby, zmniejsza tempo pogorszenia funkcji płuc mierzonej natężoną pojemnością życiową (FVC), wydłuża czas przeżycia bez progresji oraz poprawia jakość życia pacjentów. Terapia powinna być prowadzona przez specjalistów pulmonologów, z regularnym monitorowaniem funkcji płuc, enzymów wątrobowych oraz objawów niepożądanych, takich jak fotowrażliwość i zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.
biopsja płuca, choroba śródmiąższowa płuc, czynnik wzrostu fibroblastów, działanie antyoksydacyjne, działanie przeciwzwłóknieniowe, enzymy wątrobowe, fotowrażliwość, idiopatyczne włóknienie płuc, kapsułka twarda, natężona pojemność życiowa, niewydolność oddechowa, pirfenidon, postać farmaceutyczna, proliferacja fibroblastów, rehabilitacja oddechowa, spirometria, substancja czynna, tabletka powlekana, transformujący czynnik wzrostu beta, włóknienie płuc, włóknienie tkanki płucnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pirfenidon Zentiva 267 mg
Lek Pirfenidon Zentiva, dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 267 mg lub 801 mg pirfenidonu, jest wskazany wyłącznie do leczenia idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) u dorosłych pacjentów. IPF to przewlekła, postępująca choroba śródmiąższowa płuc o nieznanej etiologii, charakteryzująca się zwłóknieniem tkanki płucnej i pogarszaniem funkcji oddechowej, manifestującą się dusznością wysiłkową i kaszlem. Rozpoznanie IPF powinno być potwierdzone przez pulmonologa na podstawie wysokorozdzielczej tomografii komputerowej (HRCT) oraz, w razie potrzeby, badania histopatologicznego. Lek zawiera laktozę (około 40 mg w tabletce 267 mg i 120 mg w tabletce 801 mg), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy.
badanie histopatologiczne, badanie HRCT, choroba śródmiąższowa płuc, duszność wysiłkowa, działanie przeciwzwłóknieniowe, idiopatyczne włóknienie płuc, nietolerancja laktozy, pirfenidon, proces zwłóknieniowy, progresja choroby, przeszczep płuc, pulmonolog, rehabilitacja pulmonologiczna, tabletka powlekana, tlenoterapia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Esseliv forte 300 mg
Fosfolipidy sojowe, a w szczególności polienylofosfatydylocholina (PPC) stanowiąca około 76% składu preparatu Esseliv forte, wykazują istotne działanie hepatoprotekcyjne poprzez integrację z błonami komórkowymi hepatocytów. Mechanizm ten prowadzi do odbudowy struktury i funkcji uszkodzonych błon, poprawiając ich płynność, elastyczność, giętkość, stabilność oraz przepuszczalność. W efekcie dochodzi do przyspieszenia eliminacji lipidów z hepatocytów, hamowania procesów włóknienia oraz normalizacji biochemicznych wskaźników uszkodzenia wątroby, takich jak AST, ALT i GGTP. PPC wykazuje szczególne powinowactwo do komórek wątrobowych, co umożliwia skuteczne przeciwdziałanie stłuszczeniu i zwłóknieniu wątroby, zwłaszcza w kontekście uszkodzeń wywołanych alkoholem etylowym i czterochlorkiem węgla (CCl₄).
alkohol etylowy, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cholestaza, choroba wątroby, czterochlorek węgla, działanie przeciwzwłóknieniowe, fosfolipid sojowy, galaktozamina, gamma-glutamylotransferaza, hepatocyt, kolagenaza, komórka gwiaździsta, płynność błony komórkowej, poalkoholowe uszkodzenie wątroby, polienylofosfatydylocholina, regeneracja hepatocytów, stłuszczenie wątroby, włóknienie, zastój żółci, zwłóknienie wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pirfenidon Medical Valley 534 mg
Pirfenidon Medical Valley jest wskazany wyłącznie w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) u pacjentów dorosłych, z potwierdzonym rozpoznaniem tej choroby przez specjalistę pulmonologa. IPF to przewlekła, postępująca choroba charakteryzująca się bliznowaceniem tkanki płucnej i pogorszeniem funkcji oddechowej. Lek wykazuje działanie przeciwzwłóknieniowe i przeciwzapalne, co pozwala na spowolnienie progresji choroby. Preparat dostępny jest w trzech dawkach: 267 mg (tabletki żółte, 13,2 x 6,2 mm), 534 mg (tabletki pomarańczowe, 16,3 x 8,5 mm) oraz 801 mg (tabletki brązowe, 20,2 x 9,5 mm), co umożliwia indywidualne dostosowanie schematu leczenia do potrzeb pacjenta oraz jego tolerancji.
badanie diagnostyczne, bliznowacenie tkanki płucnej, choroba śródmiąższowa płuc, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, idiopatyczne włóknienie płuc, obraz kliniczny, przewlekła choroba płuc, pulmonolog, tabletka powlekana, terapia pirfenidonem, zaburzenie czynności płuc, zaburzenie funkcji płuc, zaburzenie wymiany gazowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pirfenidon Medical Valley 801 mg
Pirfenidon Medical Valley jest lekiem wskazanym wyłącznie do leczenia idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) u pacjentów dorosłych, potwierdzonych klinicznie i radiologicznie. Preparat dostępny jest w trzech dawkach: 267 mg (żółte tabletki o wymiarach około 13,2 x 6,2 mm), 534 mg (pomarańczowe tabletki o wymiarach około 16,3 x 8,5 mm) oraz 801 mg (brązowe tabletki o wymiarach około 20,2 x 9,5 mm), wszystkie w formie powlekanych tabletek ułatwiających podanie i maskujących smak substancji czynnej. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży. Terapia powinna być prowadzona przez specjalistów z doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu IPF, zgodnie z aktualnymi wytycznymi oraz po wykluczeniu innych przyczyn śródmiąższowych chorób płuc.
choroba śródmiąższowa płuc, diagnostyka i terapia, działanie antyoksydacyjne, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, funkcja oddechowa, idiopatyczne włóknienie płuc, pirfenidon, progresja choroby, śródmiąższowa choroba płuc, substancja czynna, tabletka powlekana, włóknienie tkanki płucnej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pirfenidon Zentiva 267 mg
Pirfenidon, klasyfikowany jako lek immunosupresyjny (kod ATC: L04AX05), jest stosowany w terapii idiopatycznego włóknienia płuc (IPF). Jego mechanizm działania obejmuje właściwości przeciwzwłóknieniowe i przeciwzapalne, potwierdzone w badaniach in vitro oraz modelach zwierzęcych. Pirfenidon hamuje proliferację fibroblastów, produkcję białek i cytokin związanych z włóknieniem oraz ogranicza akumulację macierzy zewnątrzkomórkowej, zwłaszcza w odpowiedzi na TGF-β i PDGF. W badaniach klinicznych fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006, PIPF-016, SP3) wykazano, że dawka 2403 mg/dobę pirfenidonu istotnie spowalnia spadek natężonej pojemności życiowej (FVC) oraz pojemności dyfuzyjnej płuc (DLCO) u pacjentów z IPF. W badaniu PIPF-004, po 72 tygodniach leczenia, spadek FVC o ≥10% wartości należnej wystąpił u 20% pacjentów leczonych pirfenidonem w porównaniu do 35% w grupie placebo (p=0,001). W badaniu PIPF-016, po 52 tygodniach, odsetek ten wyniósł odpowiednio 17% vs 32% (p<0,000001). Ponadto, pirfenidon zmniejszał spadek dystansu w 6-minutowym teście marszu (6MWT), co potwierdza jego korzystny wpływ na wydolność fizyczną.
badanie in vitro, badanie podwójnie ślepej próby, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, grupa kontrolna placebo, idiopatyczne włóknienie płuc, interleukina 1 beta, lek immunosupresyjny, macierz zewnątrzkomórkowa, metoda podwójnie ślepej próby, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, pirfenidon, płytkopochodny czynnik wzrostu, pojemność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla, pojemność życiowa, proliferacja fibroblastów, test 6-minutowego marszu, transformujący czynnik wzrostu beta - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bosentan Sandoz GmbH 125 mg
Bozentan, antagonista receptorów endoteliny ETA i ETB, jest skutecznym lekiem w terapii tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP) oraz innych chorób sercowo-naczyniowych związanych ze zwiększonym stężeniem endoteliny-1 (ET-1). Mechanizm działania polega na konkurencyjnym blokowaniu receptorów ETA (Ki = 4,1-43 nmol) i ETB (Ki = 38-730 nmol), co prowadzi do zmniejszenia płucnego i ogólnoustrojowego oporu naczyniowego oraz zwiększenia pojemności minutowej serca bez tachykardii. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że bozentan redukuje przerost ściany naczyń płucnych, przerost prawej komory oraz odkładanie kolagenu w płucach, wskazując na potencjalne działanie przeciwzwłóknieniowe. W badaniach klinicznych (AC-052-351, AC-052-352) u pacjentów z TNP w klasie III-IV WHO, stosowanie bozentanu w dawkach 62,5 mg (4 tygodnie) i następnie 125-250 mg dwa razy na dobę skutkowało istotnym statystycznie wydłużeniem dystansu w teście 6-minutowego marszu o 44-76 metrów (p=0,02 i p=0,0002) oraz poprawą parametrów hemodynamicznych, takich jak indeks sercowy, ciśnienie płucne i opór naczyniowy.
antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora endoteliny, choroby tkanki łącznej, ciśnienie w prawym przedsionku, działanie przeciwzwłóknieniowe, endotelina-1, indeks sercowy, klasyfikacja WHO, lek przeciwzakrzepowy, miażdżyca, mięśnie gładkie naczyń, naczyniowy opór płucny, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, pierwotne nadciśnienie płucne, płucny opór naczyniowy, przerost prawej komory, receptory endoteliny, sildenafil, test 6-minutowego marszu, tętnicze nadciśnienie płucne, twardzina, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pirfenidon Zentiva 801 mg
Pirfenidon, lek immunosupresyjny o kodzie ATC L04AX05, wykazuje złożone działanie przeciwzwłóknieniowe i przeciwzapalne, co potwierdzają badania in vitro oraz modele zwierzęce włóknienia płuc. Mechanizm działania obejmuje hamowanie proliferacji fibroblastów, ograniczenie syntezy białek i cytokin związanych z włóknieniem oraz redukcję biosyntezy macierzy zewnątrzkomórkowej, zwłaszcza w odpowiedzi na TGF-β i PDGF. W leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF) pirfenidon skutecznie zmniejsza gromadzenie komórek zapalnych i spowalnia progresję choroby, co potwierdzają cztery wieloośrodkowe, randomizowane badania fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006, PIPF-016, SP3). Dawka stosowana w badaniach wynosiła 2403 mg/dobę, podawana trzy razy dziennie, a głównym punktem końcowym była zmiana procentowej wartości należnej FVC oraz ocena zdolności wysiłkowej w teście 6-minutowego marszu (6MWT).
badanie in vitro, choroba zapalna płuc, cytokina prozapalna, czynnik martwicy nowotworów alfa, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, fibroblast, idiopatyczne włóknienie płuc, interleukina 1 beta, lek immunosupresyjny, macierz zewnątrzkomórkowa, nadciśnienie płucne, natężona pojemność życiowa, patomechanizm, pirfenidon, płytkopochodny czynnik wzrostu, pojemność dyfuzyjna płuc dla tlenku węgla, pojemność życiowa, przeszczep płuca, test 6-minutowego marszu, transformujący czynnik wzrostu beta, włóknienie wywołane bleomycyną - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pirfenidon Zentiva 801 mg
Lek Pirfenidon Zentiva dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawkach 267 mg oraz 801 mg pirfenidonu, substancji o działaniu przeciwzwłóknieniowym, przeciwzapalnym i antyoksydacyjnym. Tabletki zawierają laktozę – 40 mg w dawce 267 mg oraz 120 mg w dawce 801 mg – co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Skład tabletki obejmuje także kroskarmelozę sodową (środek rozsadzający), krzemionkę koloidalną bezwodną (poprawiającą właściwości przepływowe) oraz magnezu stearynian (środek poślizgowy). Otoczka tabletek 267 mg zawiera m.in. tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3350, talk, alkohol poliwinylowy oraz żółty tlenek żelaza (E172), natomiast otoczka tabletek 801 mg zawiera tytanu dwutlenek, makrogol 3350, talk, alkohol poliwinylowy oraz czerwony i czarny tlenek żelaza (E172), nadające charakterystyczny brązowy kolor.
alkohol poliwinylowy, działanie antyoksydacyjne, działanie przeciwzapalne, działanie przeciwzwłóknieniowe, film powlekający, folia PVC/Aluminium, folia PVC/PCTFE/Aluminium, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, perforacja blistra, pirfenidon, środek poślizgowy, środek przeciwzbrylający, środek rozsadzający, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon chorób i schorzeń
Orf, choroba zwana również pęcherzycą zakaźną, dermatitis pęcherzycową lub ecthyma contagiosum – Patofizjologia i mechanizm
Orf, znany również jako pęcherzyca zakaźna, jest wirusową chorobą skóry wywołaną przez Parapoxvirus z rodziny Orfviridae, naturalnie występującą u młodych owiec i kóz. Zakażenie u ludzi następuje przez kontakt z zakażonymi zwierzętami lub skażonymi materiałami. Wirus o wymiarach 260 x 160 nm replikuje się w komórkach warstwy zastępczej naskórka pochodzących ze ścian mieszków włosowych, powodując zmiany skórne takie jak pęcherzyki, grudki i strupy, głównie na granicy śluzówkowo-skórnej warg i wokół siekaczy. Patogeneza obejmuje odpowiedź komórkową z martwicą i złuszczaniem naskórka oraz proliferację naczyń włosowatych, co sprzyja replikacji wirusa i gojeniu ran. Wirus wykorzystuje makroautofagię i indukuje złożoną odpowiedź cytokinową, początkowo Th1, a następnie Th2, co umożliwia mu unikanie układu odpornościowego gospodarza.
białko wirulencji, choroba odzwierzęca, choroba wirusowa skóry, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, czynnik zjadliwości, dermatitis pęcherzycowa, działanie przeciwzwłóknieniowe, ecthyma contagiosum, indukcja apoptozy, komórka dendrytyczna, komórka prezentująca antygen, makroautofagia, modulacja odpowiedzi immunologicznej, odpowiedź cytokinowa, odpowiedź humoralna, parapoxvirus, pęcherzyca zakaźna, przepuszczalność naczyń, wirus orf, wirus zapalenia wątroby typu B, wirus zapalenia wątroby typu C