długodziałający beta2-mimetyk
Długodziałający beta2-mimetyk (LABA – Long-Acting Beta2-Agonist) to klasa leków rozszerzających oskrzela, które wiążą się wybiórczo z receptorami beta2-adrenergicznymi w mięśniówce gładkiej dróg oddechowych, powodując ich rozkurcz. W przeciwieństwie do krótkodziałających beta2-mimetyków (SABA), efekt terapeutyczny LABA utrzymuje się przez co najmniej 12 godzin.
Do najczęściej stosowanych długodziałających beta2-mimetyków należą formoterol, salmeterol, indakaterol, olodaterol i wilanterol. Leki te są wykorzystywane głównie w terapii astmy oskrzelowej (zawsze w połączeniu z glikokortykosteroidami wziewnymi) oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), gdzie mogą być stosowane w monoterapii lub jako część leczenia skojarzonego.
Mechanizm działania LABA opiera się na stymulacji receptorów beta2-adrenergicznych, co prowadzi do aktywacji cyklazy adenylowej, wzrostu stężenia cAMP i w konsekwencji do rozkurczu mięśni gładkich oskrzeli. Kluczowe różnice między poszczególnymi substancjami dotyczą szybkości początku działania, czasu utrzymywania się efektu terapeutycznego oraz selektywności wobec receptorów beta2.
Warto pamiętać, że LABA nie powinny być stosowane w monoterapii astmy ze względu na zwiększone ryzyko zaostrzeń i śmiertelności. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, w astmie zawsze należy je łączyć z glikokortykosteroidami wziewnymi, najlepiej w jednym inhalatorze (preparaty złożone). W leczeniu POChP długodziałające beta2-mimetyki mogą stanowić element monoterapii lub być częścią terapii skojarzonej z długodziałającymi cholinolitykami i/lub wziewnymi glikokortykosteroidami.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Flutykazon – Wskazania do stosowania
Flutykazon propionian jest silnym glikokortykosteroidem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, głównie w leczeniu astmy oskrzelowej, POChP oraz chorób alergicznych i zapalnych błony śluzowej nosa. W astmie stosowany jest w różnych dawkach i postaciach (wziewnej, nebulizacji), zależnie od nasilenia choroby: od 50-100 µg w łagodnej i umiarkowanej astmie do 250-500 µg w ciężkiej astmie, gdzie może umożliwić redukcję lub odstawienie doustnych steroidów. W POChP zalecane są wyższe dawki (np. 500 µg flutykazonu + 50 µg salmeterolu) u pacjentów z FEV1 <60% wartości należnej, powtarzającymi się zaostrzeniami i utrzymującymi się objawami mimo leczenia rozszerzającego oskrzela. Flutykazon w postaci donosowej (50 µg/dawkę) jest skuteczny w sezonowym i całorocznym alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa oraz w leczeniu polipów nosa (400 µg krople do nosa). Preparaty łączone z azelastyną są wskazane w umiarkowanym do ciężkiego nasileniu objawów, gdy monoterapia jest niewystarczająca.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny wyprysk kontaktowy, astma ciężka, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, azelastyny chlorowodorek, beta2-mimetyk, długodziałający beta2-mimetyk, erytrodermia, FEV1, flutykazon propionian, glikokortykosteroid, katar sienny, kortykoterapia ogólna, krótko działający beta2-mimetyk, lek przeciwhistaminowy, liszaj płaski, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca, nebulizacja, POChP, polipy nosa, przewlekła astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, salmeterol, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świerzbiączka guzkowa, świerzbiączka ograniczona, toczeń rumieniowaty, wyprysk atopowy, wyprysk pieniążkowaty, zaostrzenie astmy oskrzelowej