kalcyfikacja zastawek
Kalcyfikacja zastawek serca to proces patologiczny polegający na odkładaniu się złogów wapniowych w obrębie płatków zastawkowych. Jest to najczęściej występujący rodzaj zwapnienia w układzie sercowo-naczyniowym, który może dotyczyć zastawki aortalnej, mitralnej, trójdzielnej lub pnia płucnego.
Zwapnienie zastawek serca prowadzi do upośledzenia ich ruchomości, co skutkuje zaburzeniami hemodynamicznymi – najczęściej stenozą (zwężeniem) lub niedomykalnością. Kalcyfikacja zastawki aortalnej jest główną przyczyną stenozy aortalnej u osób starszych, podczas gdy zwapnienie pierścienia mitralnego często towarzyszy degeneracji zastawki mitralnej.
W etiopatogenezie kalcyfikacji zastawek istotną rolę odgrywają procesy zapalne, stres oksydacyjny oraz zaburzenia metaboliczne. Czynniki ryzyka obejmują wiek, płeć męską, nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemię, cukrzycę, niewydolność nerek i palenie tytoniu. U młodszych pacjentów może występować wrodzona nieprawidłowość zastawki (np. dwupłatkowa zastawka aortalna), która predysponuje do wcześniejszej kalcyfikacji.
Diagnostyka kalcyfikacji zastawek opiera się na badaniach obrazowych, takich jak echokardiografia (TTE, TEE), tomografia komputerowa oraz rezonans magnetyczny. W ocenie zaawansowania zwapnień pomocne są skale kalcyfikacji oraz pomiary gradientu przez zastawkę. Leczenie zaawansowanych przypadków obejmuje interwencje chirurgiczne (wymiana zastawki) lub mniej inwazyjne procedury przezcewnikowe (TAVI/TAVR).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niedomykalność zastawki aortalnej – Epidemiologia
Niedomykalność zastawki aortalnej (AR) jest trzecią najczęstszą wadą zastawkową serca, z częstością występowania około 4,9% w populacji ogólnej, a umiarkowane lub cięższe postacie dotyczą 0,5%. AR częściej dotyka mężczyzn (13% vs 8,5% u kobiet) i nasila się z wiekiem, osiągając około 2% u osób powyżej 70. roku życia. Etiologia AR jest zróżnicowana i zależy od regionu geograficznego: w krajach rozwiniętych dominują przyczyny degeneracyjne, takie jak poszerzenie opuszki aorty, dwupłatkowa zastawka aortalna (występująca u 1-2% populacji, z przewagą mężczyzn) oraz kalcyfikacja zastawki, natomiast w krajach rozwijających się główną przyczyną pozostaje reumatyczna choroba serca i infekcyjne zapalenie wsierdzia. Czynniki ryzyka progresji AR obejmują m.in. płeć męską, młodszy wiek przy diagnozie, obecność dwupłatkowej zastawki aortalnej, poszerzenie pierścienia aortalnego oraz nadciśnienie tętnicze, zwłaszcza rozkurczowe.
chirurgiczna wymiana zastawki aortalnej, choroba degeneracyjna, choroba wieńcowa, dwupłatkowa zastawka aortalna, dysfunkcja lewej komory, echokardiografia, echokardiografia przezklatkowa, funkcja skurczowa lewej komory, gorączka reumatyczna, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kalcyfikacja zastawek, kalcyfikacyjna choroba zastawki aortalnej, nadciśnienie tętnicze, niedomykalność zastawki aortalnej, niedomykalność zastawki mitralnej, niewydolność serca, opuszka aorty, reumatyczna choroba serca, stenoza aortalna, walwulopatia, wymiana zastawki aortalnej, wymiar końcowo-rozkurczowy lewej komory, wymiar końcowo-skurczowy lewej komory, zespół Marfana