test transformacji komórkowej
Test transformacji komórkowej to metoda badawcza stosowana w biologii molekularnej i onkologii do oceny potencjału nowotworowego komórek lub substancji. Polega na obserwacji zmian morfologicznych i behawioralnych w komórkach po ekspozycji na badany czynnik.
W trakcie testu analizuje się utratę zahamowania kontaktowego, zdolność komórek do wzrostu niezależnego od zakotwiczenia oraz zmiany w morfologii komórkowej. Komórki transformowane wykazują zdolność do tworzenia kolonii w półpłynnym agarze oraz mogą rosnąć w warunkach ograniczonego dostępu do czynników wzrostu.
Test transformacji komórkowej jest szczególnie istotny w badaniach nad onkogenami, wirusami onkogennymi oraz potencjalnie rakotwórczymi substancjami chemicznymi. Stanowi cenne narzędzie w badaniach przedklinicznych i może służyć jako alternatywa dla niektórych testów na zwierzętach w ocenie karcynogenności.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Badania przedkliniczne foskarnetu sodowego sześciowodnego wykazały, że głównymi narządami docelowymi toksyczności przewlekłej są nerki i kości. W badaniach na psach i szczurach po podaniu dożylnym dużych dawek (15 mg/kg u psów, 180 mg/kg u szczurów) stwierdzono zaniki kanalików nerkowych, a w tkance kostnej obserwowano zwiększoną aktywność osteoklastów i nasilony proces resorpcji kości, co wiąże się z wchłanianiem około 20% dawki leku do tkanki kostnej i chrząstkowej, szczególnie u młodych zwierząt. Efekty kostne były odwracalne, a autoradiografia potwierdziła powinowactwo foskarnetu do hydroksyapatytu. Dodatkowo, zaobserwowano wpływ na rozwój szkliwa zębów u myszy i szczurów oraz zmniejszenie stężenia hemoglobiny i zaburzenia amelogenezy przy długotrwałym stosowaniu. Potencjał rakotwórczy oceniano w dawkach doustnych 250 mg/kg u myszy i 500 mg/kg u szczurów, nie wykazując działania kancerogennego, choć genotoksyczność przy wysokich stężeniach i hamowanie polimerazy DNA sugerują ostrożność przy długotrwałej terapii dużymi dawkami.
aberracja chromosomowa, aktywacja metaboliczna, amelogeneza, badanie teratogenności, działanie rakotwórcze, foskarnet, hydroksyapatyt, nieprawidłowość szkieletowa, osteoklast, polimeraza DNA, potencjał mutagenny, resorpcja kości, test Amesa, test chłoniaka myszy, test mikrojądrowy, test transformacji komórkowej, tkanka kostna, toksyczność przewlekła, zanik kanalików nerkowych -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania toksyczności leku Succus Echinaceae Phytopharm, zawierającego sok ze świeżego ziela jeżówki purpurowej stabilizowany 20-30% etanolem, wykazały bardzo niski potencjał toksyczny. Dawki ostre doustne i dożylne nie wywoływały efektów toksycznych u szczurów i myszy, z wartościami LD50 powyżej 15 000 mg/kg (doustnie) i 5 000 mg/kg (dożylnie) u szczurów oraz powyżej 30 000 mg/kg (doustnie) i 10 000 mg/kg (dożylnie) u myszy. Polisacharydowa frakcja EPS wykazała LD50 na poziomie 2 500 mg/kg, natomiast oczyszczone frakcje polisacharydów z hodowli komórkowych (EN 1:1 DN, masa cząsteczkowa 25 000 D) charakteryzowały się LD50 > 5 000 mg/kg, klasyfikując je do kategorii substancji praktycznie nietoksycznych. W badaniach podprzewlekłych (4 tygodnie) doustne podawanie soku w dawkach do 8 000 mg/kg/dzień (60-krotność dawki terapeutycznej dla człowieka) nie wywołało istotnych zmian klinicznych ani patologicznych, potwierdzając szeroki margines bezpieczeństwa preparatu.
aktywacja metaboliczna, dawka śmiertelna LD50, działanie genotoksyczne, działanie klastogeniczne, działanie mutagenne, fukogalaktoksyloglukan, jeżówka purpurowa, polisacharydy EPS, potencjał mutagenny, potencjał toksyczny, test Amesa, test chłoniaka myszy, test mikrojądrowy, test transformacji komórkowej, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła
