Właściwości farmakodynamiczne
Pirfenidon

Pirfenidon wykazuje działanie przeciwzwłóknieniowe i przeciwzapalne, hamując proliferację fibroblastów, produkcję cytokin prozapalnych (TNF-α, IL-1β) oraz syntezę macierzy zewnątrzkomórkowej, co przekłada się na spowolnienie progresji idiopatycznego włóknienia płuc (IPF). W badaniach klinicznych fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006, PIPF-016, SP3) pirfenidon podawany w dawce 2403 mg/dobę (w badaniu japońskim 1800 mg/dobę) znacząco zmniejszał spadek natężonej pojemności życiowej (FVC) oraz pojemności dyfuzyjnej płuc dla tlenku węgla (DLCO). W populacji 692 pacjentów z PIPF-004 i PIPF-006 mediana początkowa FVC wynosiła około 73%, a DLCO około 45%. W PIPF-004 leczenie pirfenidonem istotnie ograniczyło spadek FVC w tygodniu 72 (p=0,001), a odsetek pacjentów z ≥10% spadkiem FVC lub zgonem wyniósł 20% vs 35% w grupie placebo. W PIPF-016, po 52 tygodniach, spadek FVC był istotnie mniejszy w grupie leczonej pirfenidonem (p<0,000001), a odsetek pacjentów z ≥10% spadkiem FVC lub zgonem wyniósł 17% vs 32% w grupie placebo. Test 6-minutowego marszu (6MWT) również wykazał mniejsze pogorszenie u pacjentów leczonych pirfenidonem.

Mechanizm działania pirfenidonu

Mechanizm działania pirfenidonu nie został w pełni poznany, ale istniejące dane wskazują, że substancja wywiera działanie przeciwzwłóknieniowe i przeciwzapalne w różnych układach in vitro oraz zwierzęcych modelach włóknienia płuc (włóknienie wywołane bleomycyną i przeszczepem).1 2

Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) to przewlekła, przebiegająca z włóknieniem zapalna choroba płuc, na którą ma wpływ synteza i uwalnianie cytokin prozapalnych, takich jak czynnik martwicy nowotworów alfa (TNF-α) i interleukina 1-beta (IL-1β). Wykazano, że pirfenidon zmniejsza pobudzane przez różne czynniki gromadzenie komórek zapalnych.3

Wpływ na fibroblasty i macierz zewnątrzkomórkową

Pirfenidon zmniejsza proliferację fibroblastów, wytwarzanie białek i cytokin związanych z włóknieniem oraz zwiększoną biosyntezę i gromadzenie macierzy zewnątrzkomórkowej w odpowiedzi na cytokinowe czynniki wzrostu, takie jak transformujący czynnik wzrostu beta (TGF-β) i płytkopochodny czynnik wzrostu (PDGF).4 5

Dzięki tym właściwościom pirfenidon może hamować procesy włóknienia w płucach, które są charakterystyczne dla idiopatycznego włóknienia płuc, co przekłada się na jego skuteczność kliniczną w leczeniu tej choroby.

Skuteczność kliniczna pirfenidonu

Skuteczność kliniczną pirfenidonu oceniono w czterech wieloośrodkowych, randomizowanych badaniach fazy 3, prowadzonych metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną placebo, z udziałem pacjentów z idiopatycznym włóknieniem płuc. Trzy z badań fazy 3 (PIPF-004, PIPF-006 i PIPF-016) były badaniami wielonarodowymi, a jedno (SP3) zostało przeprowadzone w Japonii.6

Charakterystyka badań PIPF-004 i PIPF-006

W badaniach PIPF-004 i PIPF-006 porównano leczenie pirfenidonem w dawce 2403 mg/dobę z placebo. Badania miały prawie identyczne projekty, z wyjątkiem włączenia grupy z dawką pośrednią (1197 mg/dobę) w badaniu PIPF-004. W obu badaniach lek podawano trzy razy na dobę przez co najmniej 72 tygodnie.7

Pierwszorzędowym punktem końcowym w obu badaniach była zmiana odsetka wartości należnej natężonej pojemności życiowej (FVC) od stanu początkowego do tygodnia 72.8

W populacji połączonej PIPF-004 i PIPF-006 leczonej dawką 2403 mg/dobę, obejmującej łącznie 692 pacjentów:

  • Mediana początkowych odsetków wartości należnej FVC wynosiła 73,9% w grupie leczonej pirfenidonem i 72,0% w grupie otrzymującej placebo (zakres: odpowiednio 50-123% i 48-138%)9
  • Mediana początkowych odsetków wartości należnej pojemności dyfuzyjnej płuc dla tlenku węgla (DLCO) wynosiła 45,1% w grupie leczonej pirfenidonem i 45,6% w grupie otrzymującej placebo (zakres: odpowiednio 25-81% i 21-94%)10

Wyniki badania PIPF-004

W badaniu PIPF-004 u pacjentów leczonych pirfenidonem (n=174) doszło do istotnego zmniejszenia spadku odsetka wartości przewidywanej FVC w porównaniu z wartością początkową w 72. tygodniu leczenia w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo (n=174; p=0,001, analiza kowariancji z danymi rangowanymi).11

Leczenie pirfenidonem wywołało także istotne zmniejszenie spadku odsetka wartości przewidywanej FVC w porównaniu z wartością początkową w tygodniach: 24 (p=0,014), 36 (p<0,001), 48 (p<0,001) i 60 (p<0,001).<sup data-drug="Pirfenidon Medical Valley" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Leczenie pirfenidonem wywołało także istotne zmniejszenie spadku odsetka wartości przewidywanej FVC, w porównaniu z wartością początkową, w Tygodniach: 24 (p=0,014), 36 (p<0,001), 48 (p<0,001), i 60 (p12

W tygodniu 72. spadek w stosunku do stanu początkowego odsetka wartości przewidywanej FVC równy ≥ 10% (wartość progowa wskazująca na ryzyko zgonu w idiopatycznym włóknieniu płuc) obserwowano u 20% pacjentów otrzymujących pirfenidon w porównaniu z 35% pacjentów otrzymujących placebo.13

Przeprowadzona wg kategorii ocena zmiany odsetka wartości należnej FVC w badaniu PIPF-004 w tygodniu 72. w porównaniu z wartością początkową
Kategoria zmiany Pirfenidon 2403 mg/dobę (n=174) Placebo (n=174)
Zmniejszenie o ≥ 10% lub zgon lub przeszczep płuca 35 (20%) 60 (34%)
Zmniejszenie poniżej 10% 97 (56%) 90 (52%)
Bez zmniejszenia (zmiana FVC > 0%) 42 (24%) 24 (14%)

0%): 42 (24%) Placebo (n=174): Bez zmniejszenia (zmiana FVC > 0%): 24 (14%)”>14

W teście 6-minutowego marszu (6MWT) wyniki przeprowadzonej ad hoc analizy wskazały na zmniejszenie wyniku testu o ≥ 50 m u 37% pacjentów leczonych pirfenidonem w porównaniu z 47% pacjentów otrzymujących placebo w badaniu PIPF-004.15

Wyniki badania PIPF-006

W badaniu PIPF-006 leczenie pirfenidonem (n=171) nie doprowadziło do zmniejszenia spadku odsetka wartości należnej FVC od stanu początkowego do tygodnia 72. w porównaniu z placebo (n=173; p=0,501).16

Jednakże leczenie pirfenidonem doprowadziło do zmniejszenia spadku odsetka wartości należnej FVC od stanu początkowego do tygodni: 24. (p<0,001), 36. (p=0,011) i 48. (p=0,005).<sup data-drug="Pirfenidon Medical Valley" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Jednakże, leczenie pirfenidonem doprowadziło do zmniejszenia spadku odsetka wartości należnej FVC od stanu początkowego do Tygodni: 24. (p17

W tygodniu 72. spadek FVC równy ≥ 10% stwierdzono u 23% pacjentów otrzymujących pirfenidon i u 27% pacjentów z grupy placebo.18

Przeprowadzona wg kategorii ocena zmiany odsetka wartości należnej FVC w badaniu PIPF-006 w tygodniu 72. w porównaniu z wartością początkową
Kategoria zmiany Pirfenidon 2403 mg/dobę (n=171) Placebo (n=173)
Zmniejszenie o ≥ 10% lub zgon lub przeszczep płuca 39 (23%) 46 (27%)
Zmniejszenie poniżej 10% 88 (52%) 89 (51%)
Bez zmniejszenia (zmiana FVC > 0%) 44 (26%) 38 (22%)

0%): 44 (26%) Placebo (n=173): Bez zmniejszenia (zmiana FVC > 0%): 38 (22%)”>19

W badaniu PIPF-006 spadek wyniku testu 6MWT od stanu początkowego do tygodnia 72. był istotnie mniejszy w porównaniu z placebo (p<0,001, analiza kowariancji z danymi rangowanymi). Ponadto, w przeprowadzonej analizie ad hoc wykazano spadek wyniku testu 6MWT o ≥ 50 m u 33% pacjentów otrzymujących pirfenidon w porównaniu z 47% pacjentów z grupy placebo w PIPF-006.<sup data-drug="Pirfenidon Medical Valley" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W badaniu PIPF-006 spadek wyniku testu 6MWT od stanu początkowego do Tygodnia 72. był istotnie mniejszy w porównaniu z placebo (p20

Wyniki badania PIPF-016

W badaniu PIPF-016 porównywano leczenie pirfenidonem w dawce 2403 mg/dobę z placebo. Lek podawano trzy razy na dobę przez 52 tygodnie. Głównym punktem końcowym była zmiana procentowej wartości należnej FVC od wartości początkowej do tygodnia 52.21

W grupie obejmującej łącznie 555 pacjentów, mediana początkowej wartości FVC i %DLCO wynosiła odpowiednio 68% (zakres: 48–91%) i 42% (zakres: 27–170%) wartości należnej. U 2% pacjentów wartość FVC wynosiła poniżej 50% wartości należnej, a u 21% pacjentów wartość DLCO wynosiła poniżej 35% wartości należnej.22

W badaniu PIPF-016 procentowa wartość należna FVC u pacjentów otrzymujących pirfenidon (n=278) zmniejszyła się od wartości początkowej do tygodnia 52. leczenia w znamiennie mniejszym stopniu niż u pacjentów otrzymujących placebo (n=277; p<0,000001, test rank ANCOVA).<sup data-drug="Pirfenidon Medical Valley" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W badaniu PIPF-016, procentowa wartość należna FVC u pacjentów otrzymujących pirfenidon (N=278) zmniejszyła się od wartości początkowej do Tygodnia 52. leczenia w znamiennie mniejszym stopniu niż u pacjentów otrzymujących placebo (n=277; p23

Leczenie pirfenidonem również znamiennie ograniczyło zmniejszenie procentowej wartości należnej FVC od wartości początkowej do tygodnia 13. (p<0,000001), 26. (p<0,000001) i 39. (p=0,000002).<sup data-drug="Pirfenidon Medical Valley" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Leczenie pirfenidonem również znamiennie ograniczyło zmniejszenie procentowej wartości należnej FVC od wartości początkowej do Tygodnia 13. (p<0,000001), 26. (p24

W tygodniu 52. zmniejszenie procentowej wartości należnej FVC o ≥ 10% względem wartości początkowej lub zgon obserwowano u 17% pacjentów otrzymujących pirfenidon w porównaniu z 32% otrzymujących placebo.25

Przeprowadzona wg kategorii ocena zmiany procentowej wartości należnej FVC w badaniu PIPF-016 w tygodniu 52. w porównaniu z wartością początkową
Kategoria zmiany Pirfenidon 2403 mg/dobę (n=278) Placebo (n=277)
Zmniejszenie o ≥ 10% lub zgon 46 (17%) 88 (32%)
Zmniejszenie poniżej 10% 169 (61%) 162 (58%)
Bez zmniejszenia (zmiana FVC > 0%) 63 (23%) 27 (10%)

0%): 63 (23%) Placebo (n=277): Bez zmniejszenia (zmiana FVC > 0%): 27 (10%)”>26

W badaniu PIPF-016 dystans pokonany w czasie testu 6-minutowego marszu (6MWT) u pacjentów otrzymujących pirfenidon zmniejszył się od wartości początkowej do tygodnia 52. w znamiennie mniejszym stopniu niż u pacjentów otrzymujących placebo (p=0,036, test rank ANCOVA). Zmniejszenie dystansu w 6MWT o ≥ 50 m stwierdzono u 26% pacjentów otrzymujących pirfenidon w porównaniu z 36% pacjentów otrzymujących placebo.27

Analiza przeżycia

We wcześniej zaplanowanej analizie zbiorczej danych z badań PIPF-016, PIPF-004 i PIPF-006 w miesiącu 12., umieralność bez względu na przyczynę była znamiennie mniejsza w grupie otrzymującej pirfenidon w dawce 2403 mg/dobę (3,5%, 22 z 623 pacjentów) w porównaniu z placebo (6,7%, 42 z 624 pacjentów), co wiązało się ze zmniejszeniem umieralności bez względu na przyczynę o 48% w pierwszych 12 miesiącach (HR 0,52 [95% CI, 0,31-0,87], p=0,0107, test logarytmiczny rang [log-rank]).28

W zbiorczej analizie przeżycia w badaniach PIPF-004 i PIPF-006 wskaźnik umieralności w grupie przyjmującej pirfenidon w dawce 2403 mg/dobę wyniósł 7,8%, w porównaniu z 9,8% w grupie placebo (HR 0,77 [95% CI, 0,47–1,28]).29

Badanie SP3 w Japonii

W badaniu (SP3) z udziałem Japończyków porównywano pirfenidon w dawce 1800 mg/dobę (porównywalnej z dawką 2403 mg/dobę w populacji amerykańskiej i europejskiej z badań PIPF-004/006 na podstawie znormalizowanej masy ciała) z placebo (odpowiednio n=110, n=109).30

Leczenie pirfenidonem doprowadziło do istotnego zmniejszenia średniego spadku pojemności życiowej (VC) w tygodniu 52. (pierwszorzędowy punkt końcowy) w porównaniu z placebo (odpowiednio: -0,09±0,02 L w porównaniu z -0,16±0,02 L; p=0,042).31

Efektywność u pacjentów z zaawansowaną chorobą

Pacjenci z IPF z zaawansowaną niewydolnością płuc

W zbiorczych analizach post-hoc badań PIPF-004, PIPF-006 i PIPF-016, w populacji pacjentów z zaawansowanym IPF (n=170) z FVC < 50% w stanie początkowym i (lub) DLCO < 35% w stanie początkowym, roczne zmniejszenie FVC u pacjentów otrzymujących pirfenidon (n=90) w porównaniu z pacjentami otrzymującymi placebo (n=80) wynosił odpowiednio -150,9 mL i -277,6 mL.<sup data-drug="Pirfenidon Medical Valley" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W zbiorczych analizach post-hoc badań PIPF-004, PIPF-006 i PIPF-016, w populacji pacjentów z zaawansowanym IPF (n=170) z FVC < 50% w stanie początkowym i (lub) DLCO 32

W badaniu MA29957, wspomagającym 52-tygodniowym wieloośrodkowym badaniu klinicznym fazy IIb, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo u pacjentów z IPF z zaawansowaną niewydolnością płuc (DLCO < 40% wartości należnej) i z wysokim ryzykiem wystąpienia nadciśnienia płucnego stopnia 3, u 89 pacjentów leczonych pirfenidonem w monoterapii, odnotowano podobne zmniejszenie FVC jak u pacjentów leczonych pirfenidonem w analizie post-hoc połączonych badań fazy 3 PIPF-004, PIPF-006 i PIPF-016.<sup data-drug="Pirfenidon Medical Valley" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W badaniu MA29957, wspomagającym 52 tygodniowym wieloośrodkowym badaniu klinicznym fazy IIb, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo u pacjentów z IPF z zaawansowaną niewydolnością płuc (DLCO 33

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań pirfenidonu we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w idiopatycznym włóknieniu płuc.34

Klasyfikacja farmakoterapeutyczna

Pirfenidon należy do grupy farmakoterapeutycznej: Leki immunosupresyjne, inne leki immunosupresyjne, kod ATC: L04AX05.35

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl