leczenie izotopowe
Leczenie izotopowe (radioterapia izotopowa) to metoda terapeutyczna wykorzystująca radioaktywne izotopy podawane pacjentowi w celu zniszczenia lub zahamowania wzrostu komórek nowotworowych. Jest to forma medycyny nuklearnej o charakterze terapeutycznym, w której wykorzystuje się zdolność niektórych tkanek do wybiórczego wychwytu określonych izotopów promieniotwórczych.
Najczęściej stosowanym izotopem w terapii jest jod promieniotwórczy (I-131), wykorzystywany w leczeniu nadczynności tarczycy oraz zróżnicowanego raka tarczycy. Inne powszechnie stosowane izotopy to stront-89, samar-153 czy rad-223 stosowane w leczeniu przerzutów nowotworowych do kości, a także lutet-177 i iterb-90 wykorzystywane w terapii radioizotopowej receptorów peptydowych w guzach neuroendokrynnych.
Leczenie izotopowe ma tę przewagę nad zewnętrzną radioterapią, że umożliwia selektywne dostarczenie promieniowania do tkanek docelowych, minimalizując ekspozycję zdrowych tkanek. Metoda ta jest szczególnie skuteczna w przypadku rozsianych zmian nowotworowych, które trudno objąć konwencjonalną radioterapią wiązką zewnętrzną. Coraz większe znaczenie zyskuje terapia radioizotopowa z wykorzystaniem znakowanych przeciwciał monoklonalnych (radioimmunoteapia).
Pacjenci poddawani leczeniu izotopowemu wymagają specjalnych procedur ochrony radiologicznej, czasem włącznie z hospitalizacją w izolacji, aby ograniczyć narażenie osób postronnych na promieniowanie. Terapia ta jest zwykle dobrze tolerowana, choć mogą wystąpić działania niepożądane związane zarówno z promieniowaniem (np. przejściowe uszkodzenie szpiku kostnego), jak i z właściwościami farmakologicznymi nośnika izotopu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metajodobenzyloguanidyna 131 I (MIBG- 131 I) do terapii 370-740 MBq/ml
Metajodobenzyloguanidyna znakowana izotopem jodu-131 (MIBG-131I) jest stosowana w terapii izotopowej nowotworów neuroendokrynnych, zwłaszcza tych pochodzących z komórek grzebienia nerwowego. Preparat dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań o aktywności 370-740 MBq/ml i wykazuje skuteczność w leczeniu złośliwych guzów chromochłonnych, nerwiaka zarodkowego, raka rdzeniastego tarczycy oraz rakowiaka, szczególnie w przypadkach zaawansowanych, przerzutowych lub nieoperacyjnych. Kwalifikacja do terapii wymaga potwierdzenia wychwytu jobenguanu w zmianach nowotworowych za pomocą diagnostycznego badania scyntygraficznego z MIBG znakowanym jodem-123 lub jodem-131 o niższej aktywności.
badanie diagnostyczne, guz chromochłonny, jobenguan, kalcytonina, katecholaminy, komórki C tarczycy, leczenie izotopowe, medycyna nuklearna, MIBG-131I, nerwiak zarodkowy, neuroblastoma, nowotwór neuroendokrynny, ochrona radiologiczna, pheochromocytoma, rak rdzeniasty tarczycy, rakowiak, rdzeń nadnerczy, scyntygrafia, terapia radioizotopowa, układ współczulny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Jodek sodu Na131I POLATOM w kapsułkach twardych o aktywności od 37 MBq do 5500 MBq znajduje zastosowanie w leczeniu łagodnych schorzeń tarczycy, takich jak wole guzkowe obojętne, nadczynność tarczycy w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa, guzki pojedyncze oraz wole wieloguzkowe. Terapia radioizotopowa umożliwia zmniejszenie objętości gruczołu tarczowego, redukcję autonomicznych guzków oraz kontrolę nadmiernej produkcji hormonów tarczycowych, co przekłada się na poprawę jakości życia pacjentów i złagodzenie objawów uciskowych.
choroba Gravesa-Basedowa, guzek tarczycy, izotop jodu 131, jodek sodu Na131I, leczenie izotopowe, monitoring biochemiczny, nadczynność tarczycy, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, przerzuty odległe, terapia radioizotopowa, tyreoglobulina, tyreoidektomia, wole guzkowe obojętne, wole wieloguzkowe, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Jodek sodu, Na 131 I Polatom do terapii 37 MBq- 5500 MBq
Jodek sodu NaI POLATOM, zawierający radioizotop jodu [I] o aktywności od 37 MBq do 5500 MBq, emituje promieniowanie gamma (365 keV) i beta (maks. 606 keV), co wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących piersią. Przed terapią należy wykluczyć ciążę poprzez szczegółowy wywiad menstruacyjny i diagnostykę, zwłaszcza przy nieregularnych cyklach. Podanie leku w ciąży jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na dawkę promieniowania pochłoniętą przez macicę (11-511 mGy) oraz ryzyko uszkodzenia tarczycy płodu, szczególnie w II i III trymestrze. W przypadku raka tarczycy u ciężarnej leczenie jodem-131 należy odroczyć do porodu, stosując alternatywne metody terapeutyczne. U pacjentek karmiących decyzja o terapii powinna uwzględniać możliwość odroczenia leczenia lub konieczność zaprzestania karmienia piersią przed podaniem leku, co musi być odpowiednio udokumentowane i omówione z pacjentką.
brak miesiączki, cykl menstruacyjny, dawka pochłonięta, dawka promieniowania, diagnostyka ciąży, działanie mutagenne, izotop jodu, jod promieniotwórczy, jod-131, jodek sodu, komórka rozrodcza, leczenie izotopowe, mrożenie komórek jajowych, mrożenie nasienia, oś podwzgórze-przysadka-gonady, promieniowanie beta, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, przeciwwskazanie bezwzględne, tarczyca płodu, terapia radioizotopowa, upośledzenie płodności, wada genetyczna, wykluczenie ciąży, zachowanie płodności, zróżnicowany rak tarczycy