zaburzenia mikrokrążenia

Zaburzenia mikrokrążenia to dysfunkcje występujące w najmniejszych naczyniach krwionośnych organizmu – tętniczkach, kapilarach (naczyniach włosowatych) i wenulach. Ten fragment układu krążenia odpowiada za bezpośrednią wymianę substancji odżywczych, gazów i produktów przemiany materii między krwią a tkankami.

Patofizjologia zaburzeń mikrokrążenia obejmuje nieprawidłowości w regulacji przepływu krwi, zwiększoną przepuszczalność naczyń, zaburzenia reologiczne, aktywację płytek krwi, leukocytów oraz komórek śródbłonka. Kluczową rolę odgrywa dysfunkcja śródbłonka naczyniowego, prowadząca do zaburzeń w produkcji tlenku azotu, prostacyklin i innych substancji wazoaktywnych.

Zaburzenia mikrokrążenia występują w przebiegu wielu chorób, takich jak cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, choroby autoimmunologiczne (sklerodermia, toczeń rumieniowaty układowy), zespół Raynauda, sepsa czy wstrząs. Mogą również towarzyszyć stanom po urazach, zabiegach chirurgicznych oraz przewlekłej niewydolności żylnej.

Diagnostyka zaburzeń mikrokrążenia obejmuje badania obrazowe (kapilaroskopia, laserowa przepływometria dopplerowska), ocenę funkcji śródbłonka oraz badania laboratoryjne wykrywające markery dysfunkcji śródbłonka i aktywacji układu krzepnięcia. Leczenie jest ukierunkowane na pierwotną przyczynę zaburzeń oraz może obejmować stosowanie leków naczynioaktywnych, przeciwpłytkowych, poprawiających reologię krwi oraz leków o działaniu antyoksydacyjnym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl