owrzodzenie żylakowe

Owrzodzenie żylakowe (łac. ulcus varicosum) to przewlekłe uszkodzenie skóry i tkanek podskórnych, powstające głównie w obrębie kończyn dolnych, będące powikłaniem przewlekłej niewydolności żylnej. Owrzodzenia żylakowe stanowią około 70-80% wszystkich owrzodzeń kończyn dolnych, co czyni je najczęstszą przyczyną tego typu ran.

Patofizjologia owrzodzenia żylakowego wiąże się z nadciśnieniem żylnym, zaburzeniami mikrokrążenia i przewlekłym stanem zapalnym. Niewydolność zastawek żylnych prowadzi do cofania się krwi, wzrostu ciśnienia hydrostatycznego w naczyniach żylnych i przecieku płynu do tkanek. Skutkuje to obrzękiem, włóknieniem tkanek, zaburzeniami odżywienia skóry i ostatecznie jej martwicą.

Klinicznie owrzodzenia żylakowe charakteryzują się lokalizacją w okolicy kostek (szczególnie przyśrodkowej), płytkim ubytkiem, nieregularnymi brzegami oraz często wysiękiem. Towarzyszą im objawy przewlekłej niewydolności żylnej: obrzęki, przebarwienia skóry, lipodermatoskleroza i żylaki. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, USG dopplerowskie układu żylnego, a w wybranych przypadkach flebografię.

Leczenie owrzodzeń żylakowych wymaga podejścia wielokierunkowego, obejmującego kompresjoterapię (podstawa leczenia), odpowiednie oczyszczanie rany i dobór opatrunków, farmakoterapię (flawonoidy, pentoksyfilina), leczenie infekcji współistniejących oraz interwencje chirurgiczne w wybranych przypadkach. Kluczowe znaczenie ma również edukacja pacjenta w zakresie profilaktyki i samokontroli.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl