ostry napad obrzęku naczynioruchowego

Ostry napad obrzęku naczynioruchowego to stan nagłego, gwałtownego obrzęku tkanek miękkich, spowodowany przez zwiększoną przepuszczalność naczyń krwionośnych i uwolnienie mediatorów zapalnych lub zaburzenia metabolizmu bradykininy. Dotyczy najczęściej twarzy, kończyn, narządów płciowych, ale także może obejmować drogi oddechowe i przewód pokarmowy.

W praktyce klinicznej wyróżnia się obrzęki naczynioruchowe zależne od histaminy (alergiczne i niealergiczne) oraz niezależne od histaminy (dziedziczny i nabyty obrzęk naczynioruchowy związany z niedoborem C1-inhibitora oraz obrzęk indukowany inhibitorami ACE). Obrzęk dróg oddechowych stanowi bezpośrednie zagrożenie życia poprzez ryzyko asfiksji.

Postępowanie w ostrym napadzie zależy od etiologii. W obrzęku histaminozależnym stosuje się adrenalinę, glikokortykosteroidy i leki przeciwhistaminowe. W przypadku obrzęku z niedoboru C1-inhibitora lub związanego z bradykininą leczenie opiera się na podaniu koncentratu C1-inhibitora, ikatybantu (antagonisty receptora bradykininowego) lub świeżo mrożonego osocza, gdyż standardowe leczenie przeciwalergiczne jest nieskuteczne.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl