badanie jednoramienne

Badanie jednoramienne (ang. single-arm study) to rodzaj badania klinicznego, w którym wszyscy uczestnicy otrzymują tę samą interwencję medyczną, bez grupy kontrolnej lub porównawczej. W przeciwieństwie do badań randomizowanych z grupą kontrolną, w badaniu jednoramiennym brakuje bezpośredniego porównania z placebo lub standardową terapią.

Ten model badania jest często stosowany we wczesnych fazach badań klinicznych (faza I lub II), gdy głównym celem jest ocena bezpieczeństwa, tolerancji i wstępnej skuteczności nowej terapii. Badania jednoramienne są również wykorzystywane w sytuacjach, gdy zastosowanie placebo byłoby nieetyczne, np. w przypadku chorób zagrażających życiu, dla których nie istnieją skuteczne metody leczenia.

Interpretacja wyników badań jednoramiennych wymaga ostrożności ze względu na brak grupy kontrolnej. Obserwowane efekty mogą wynikać z naturalnego przebiegu choroby, efektu placebo lub innych czynników zakłócających. Dlatego wyniki takich badań często służą jako podstawa do projektowania bardziej zaawansowanych badań porównawczych, takich jak randomizowane badania kontrolowane (RCT).

W ocenie wiarygodności badań jednoramiennych istotne znaczenie mają: precyzyjnie zdefiniowane punkty końcowe, odpowiednia wielkość próby, kompletność obserwacji oraz porównanie z historycznymi danymi kontrolnymi. Mimo ograniczeń metodologicznych, badania jednoramienne mogą dostarczać cennych informacji, szczególnie w kontekście rzadkich chorób lub w sytuacjach wymagających szybkiej oceny nowych terapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl