właściwości elektrolitowe
Właściwości elektrolitowe to zdolność substancji do przewodzenia prądu elektrycznego w stanie ciekłym lub w roztworze, która wynika z obecności jonów powstałych w procesie dysocjacji elektrolitycznej. W medycynie termin ten odnosi się przede wszystkim do zdolności płynów ustrojowych, takich jak krew, osocze czy płyn mózgowo-rdzeniowy, do przewodzenia prądu elektrycznego dzięki zawartym w nich jonom (elektrolitom).
Elektrolity – jony takie jak sód (Na+), potas (K+), wapń (Ca2+), magnez (Mg2+), chlor (Cl-), fosforany (PO4^3-) i wodorowęglany (HCO3-) – odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy organizmu. Warunkują prawidłowe funkcjonowanie komórek, regulują gospodarkę wodno-elektrolitową, uczestniczą w procesach przekazywania impulsów nerwowych oraz wpływają na kurczliwość mięśni.
Zaburzenia właściwości elektrolitowych mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych. Hipo- lub hipernatremia, hipo- lub hiperkaliemia, hipo- lub hiperkalcemia oraz inne zaburzenia równowagi elektrolitowej manifestują się specyficznymi objawami i wymagają odpowiedniego postępowania terapeutycznego. Monitorowanie stężenia elektrolitów w surowicy krwi stanowi istotny element diagnostyki laboratoryjnej i oceny stanu pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Kalii chloridum 0,15% + Natrii chloridum 0,9% Kabi (1,5 mg + 9 mg)/ml
Preparat Kalii chloridum 0,15% + Natrii chloridum 0,9% Kabi to roztwór do infuzji zawierający 1,5 mg potasu chlorku i 9 mg sodu chlorku na 1 ml roztworu, co odpowiada stężeniom jonów: K+ 20 mmol/l, Na+ 154 mmol/l oraz Cl- 174 mmol/l. Dostępny jest w butelkach o pojemności 500 ml (0,75 g KCl i 4,5 g NaCl) oraz 1000 ml (1,5 g KCl i 9 g NaCl). Roztwór charakteryzuje się osmolarnością około 348 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,5–7,0, co jest istotne dla kompatybilności z innymi lekami. Preparat jest klarowny, bezbarwny i pozbawiony cząstek stałych, przeznaczony do jednorazowego użytku, przechowywany w temperaturze pokojowej, chroniony przed światłem i dostępem dzieci, z okresem ważności 30 miesięcy od daty produkcji.
charakterystyka produktu leczniczego, kwas solny, kwasowość roztworu, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, parametry fizykochemiczne, polietylen niskiej gęstości, potas chlorek, regulacja pH, roztwór do infuzji, roztwór podstawowy, sód chlorek, stabilność mieszaniny, stężenie jonów, substancja pomocnicza, właściwości elektrolitowe, woda do wstrzykiwań, wytrącanie osadu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physioneal 40 z glukozą 2,27 w/v 22,7 mg/ml 22,7 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Produkt leczniczy PHYSIONEAL 40 z glukozą 2,27% w/v (22,7 mg/ml) jest sterylnym roztworem do dializy otrzewnowej o pH 7,4 i osmolarności 395 mOsmol/l, co czyni go roztworem hipertonicznym względem osocza. Po zmieszaniu dwóch komór zawiera glukozę jednowodną (25,0 g/l), NaCl (5,38 g/l), CaCl2·2H2O (0,184 g/l), MgCl2·6H2O (0,051 g/l), NaHCO3 (2,1 g/l) oraz Na-laktat (1,68 g/l). Stężenia elektrolitów w mmol/l to: Na 132, Ca 1,25, Mg 0,25, Cl 95, HCO3 25, mleczany 15 oraz glukoza bezwodna 75,5, co odpowiada wartościom fizjologicznym i sprzyja minimalizacji zaburzeń elektrolitowych podczas dializy. Charakterystyczny podwójny system buforujący (15 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu) zapewnia stabilne, fizjologiczne pH roztworu, co może poprawiać tolerancję zabiegu i zmniejszać ryzyko podrażnienia otrzewnej.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dializa otrzewnowa, fizjologiczne pH, genotoksyczność, glukoza jednowodna, magnezu chlorek sześciowodny, osmolarność roztworu, podrażnienie otrzewnej, potencjał rakotwórczy, roztwór do dializy otrzewnowej, skład elektrolitowy, sodu mleczan, sodu wodorowęglan, stężenie buforu, system buforujący, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, wapnia chlorek dwuwodny, właściwości buforowe, właściwości elektrolitowe, zaburzenia elektrolitowe