właściwości buforowe
Właściwości buforowe to zdolność roztworu do przeciwstawiania się zmianom pH po dodaniu do niego kwasu lub zasady. Roztwory buforowe składają się zwykle z słabego kwasu i jego soli z mocną zasadą (lub słabej zasady i jej soli z mocnym kwasem), które utrzymują względnie stałe pH pomimo dodawania substancji zmieniających odczyn.
W organizmie człowieka właściwości buforowe odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy kwasowo-zasadowej. Najważniejsze układy buforowe organizmu to: układ wodorowęglanowy (H₂CO₃/HCO₃⁻), układ fosforanowy (H₂PO₄⁻/HPO₄²⁻), układ białczanowy oraz układ hemoglobinowy. Dzięki nim pH krwi utrzymywane jest w wąskim zakresie 7,35-7,45, co jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania enzymów i procesów metabolicznych.
Zaburzenia właściwości buforowych organizmu mogą prowadzić do kwasicy lub zasadowicy, stanów zagrażających życiu. Zdolność buforowa roztworu zależy od stężenia składników buforu oraz stosunku stężeń formy zredukowanej do utlenionej, co opisuje równanie Hendersona-Hasselbalcha. W diagnostyce laboratoryjnej określa się parametry równowagi kwasowo-zasadowej, w tym zdolności buforowe organizmu, poprzez pomiar pH, pCO₂, stężenia wodorowęglanów oraz nadmiaru/niedoboru zasad (BE).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Physioneal 40 z glukozą 2,27 w/v 22,7 mg/ml 22,7 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Produkt leczniczy PHYSIONEAL 40 z glukozą 2,27% w/v (22,7 mg/ml) jest sterylnym roztworem do dializy otrzewnowej o pH 7,4 i osmolarności 395 mOsmol/l, co czyni go roztworem hipertonicznym względem osocza. Po zmieszaniu dwóch komór zawiera glukozę jednowodną (25,0 g/l), NaCl (5,38 g/l), CaCl2·2H2O (0,184 g/l), MgCl2·6H2O (0,051 g/l), NaHCO3 (2,1 g/l) oraz Na-laktat (1,68 g/l). Stężenia elektrolitów w mmol/l to: Na 132, Ca 1,25, Mg 0,25, Cl 95, HCO3 25, mleczany 15 oraz glukoza bezwodna 75,5, co odpowiada wartościom fizjologicznym i sprzyja minimalizacji zaburzeń elektrolitowych podczas dializy. Charakterystyczny podwójny system buforujący (15 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu) zapewnia stabilne, fizjologiczne pH roztworu, co może poprawiać tolerancję zabiegu i zmniejszać ryzyko podrażnienia otrzewnej.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dializa otrzewnowa, fizjologiczne pH, genotoksyczność, glukoza jednowodna, magnezu chlorek sześciowodny, osmolarność roztworu, podrażnienie otrzewnej, potencjał rakotwórczy, roztwór do dializy otrzewnowej, skład elektrolitowy, sodu mleczan, sodu wodorowęglan, stężenie buforu, system buforujący, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, wapnia chlorek dwuwodny, właściwości buforowe, właściwości elektrolitowe, zaburzenia elektrolitowe