ropień zębopochodny
Ropień zębopochodny (periapikalny) to miejscowe nagromadzenie ropy powstające w wyniku infekcji bakteryjnej, która rozprzestrzenia się z miazgi zęba do tkanek okołowierzchołkowych. Rozwija się najczęściej jako powikłanie nieleczonej próchnicy, urazu zęba lub nieodpowiednio przeprowadzonego leczenia kanałowego.
Klinicznie ropień zębopochodny objawia się silnym, pulsującym bólem, obrzękiem tkanek miękkich, tkliwością zęba przy nacisku, a niekiedy także gorączką i ogólnym złym samopoczuciem. W zaawansowanych przypadkach może dojść do utworzenia przetoki umożliwiającej drenaż ropy na powierzchnię błony śluzowej jamy ustnej lub skóry twarzy.
Diagnostyka obejmuje badanie kliniczne, testy żywotności miazgi oraz badania obrazowe (zdjęcie RTG, CBCT), które uwidaczniają obecność rozrzedzenia struktury kostnej w okolicy wierzchołka korzenia. Leczenie polega na usunięciu przyczyny infekcji poprzez leczenie endodontyczne (kanałowe) lub ekstrakcję zęba, czasem z koniecznością drenażu chirurgicznego ropnia i antybiotykoterapii w przypadkach ciężkich lub z objawami ogólnoustrojowymi.
Nieleczony ropień zębopochodny może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie tkanek twarzy, ropowica, zapalenie szpiku kostnego czy rozprzestrzenienie się infekcji do zatok, przestrzeni anatomicznych głowy i szyi, a w skrajnych przypadkach nawet do sepsy. Dlatego wymaga szybkiej interwencji stomatologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Spiramycyna – Wskazania do stosowania
Spiramycyna, dostępna w Polsce pod postacią tabletek powlekanych Rovamycine w dawkach 1,5 mln j.m. oraz 3 mln j.m., jest antybiotykiem makrolidowym o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wskazana jest przede wszystkim w leczeniu zakażeń układu oddechowego, zarówno górnych (zapalenie gardła i migdałków wywołane przez Streptococcus pyogenes, zapalenie zatok przynosowych i ucha środkowego z udziałem Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Staphylococcus aureus, Mycoplasma pneumoniae i Chlamydia trachomatis), jak i dolnych dróg oddechowych (ostre zapalenie płuc i oskrzeli oraz atypowe zapalenie płuc z udziałem Legionella pneumophila, Chlamydia psittaci i Mycoplasma pneumoniae). Ponadto spiramycyna znajduje zastosowanie profilaktyczne w toksoplazmozie wrodzonej u kobiet ciężarnych, eradykacji nosicielstwa Neisseria meningitidis oraz zapobieganiu nawrotom gorączki reumatycznej u pacjentów uczulonych na penicyliny.
antybiotyk makrolidowy, atypowe zapalenie płuc, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, Cryptosporidium muris, gorączka reumatyczna, Haemophilus influenzae, kryptosporydioza, Legionella pneumophila, Moraxella catarrhalis, mycoplasma pneumoniae, Neisseria meningitidis, paciorkowiec grupy A, ropień zębopochodny, spiramycyna, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, toksoplazmoza ciężarnych, toksoplazmoza wrodzona, Toxoplasma gondii, zakażenia dróg oddechowych, zakażenie skórne, zapalenie cewki moczowej, zapalenie dziąseł, zapalenie gardła i migdałków, zapalenie jamy ustnej, zapalenie opon mózgowych meningokokowe, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon chorób i schorzeń
Zgorzel zęba – Epidemiologia
Zgorzel zęba, będąca powikłaniem nieleczonej próchnicy i chorób przyzębia, stanowi istotny problem zdrowia publicznego, szczególnie w populacji dorosłych w wieku 20-64 lat, gdzie próchnica dotyka aż 91%, a nieleczona próchnica występuje u około 27%. Wysokie wskaźniki nieleczonej próchnicy obserwuje się zwłaszcza wśród grup etnicznych, takich jak Latynosi (36%) i Afroamerykanie (42%). Zgorzele zęba są częstą przyczyną hospitalizacji i wizyt na oddziałach ratunkowych, zwłaszcza w populacji pediatrycznej, gdzie stanowią 47% przypadków. Epidemiologia zgorzeli zęba wykazuje silne powiązania z czynnikami socjoekonomicznymi, przy czym osoby żyjące poniżej poziomu ubóstwa mają ponad 2,5-krotnie wyższe ryzyko nieleczonej próchnicy. Różnice w występowaniu zgorzeli zęba nie wykazują predylekcji rasowej czy płciowej, jednak praktyki leczenia mogą się różnić w zależności od demografii społecznej. Występowanie zgorzeli różni się także wiekowo: u dzieci dominują ropnie okołowierzchołkowe, natomiast u dorosłych częstsze są ropnie przyzębne, szczególnie u pacjentów z istniejącym zapaleniem przyzębia i cukrzycą.
angina Ludwiga, choroba przyzębia, drożność dróg oddechowych, dysfagia, infekcja zębowa, kieszeń przyzębna, limfadenopatia, nieleczona próchnica, obrzęk twarzy, próchnica zębów, ropień okołowierzchołkowy, ropień przyzębny, ropień zęba, ropień zębopochodny, samoistny drenaż, sztywność karku, trismus, wskaźnik śmiertelności, zapalenie okołokoronowe, zapalenie przyzębia, zgorzel zęba