pierwotne wirusowe zapalenie płuc

Pierwotne wirusowe zapalenie płuc to ostra infekcja dolnych dróg oddechowych wywołana bezpośrednio przez patogeny wirusowe, bez wcześniejszej lub współistniejącej infekcji bakteryjnej. W odróżnieniu od wtórnego zapalenia płuc, które może rozwinąć się jako powikłanie po pierwotnej infekcji wirusowej, w tym przypadku wirus jest jedynym czynnikiem etiologicznym.

Najczęstszymi patogenami wywołującymi pierwotne wirusowe zapalenie płuc są: wirusy grypy (szczególnie A i B), SARS-CoV-2, wirus RSV (Respiratory Syncytial Virus), adenowirusy, rhinowirusy oraz wirusy paragrypy. Obraz kliniczny obejmuje gorączkę, kaszel (początkowo suchy, później może być produktywny), duszność, bóle mięśniowe i ogólne osłabienie. W ciężkich przypadkach może rozwinąć się niewydolność oddechowa wymagająca tlenoterapii lub wentylacji mechanicznej.

Diagnostyka pierwotnego wirusowego zapalenia płuc opiera się na badaniach obrazowych (RTG lub TK klatki piersiowej), które często wykazują obustronne zmiany śródmiąższowe, oraz na metodach molekularnych (PCR) pozwalających na identyfikację czynnika etiologicznego. Leczenie jest głównie objawowe i podtrzymujące, choć w niektórych przypadkach (np. grypa) dostępne są celowane leki przeciwwirusowe. Szczególnie narażone na ciężki przebieg są osoby w podeszłym wieku, pacjenci z chorobami współistniejącymi oraz osoby z obniżoną odpornością.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl