monitoring układu krążenia

Monitoring układu krążenia to zespół metod diagnostycznych służących do ciągłej lub okresowej oceny funkcji serca i naczyń krwionośnych. Obejmuje on szereg parametrów hemodynamicznych, które pozwalają na ocenę stanu układu sercowo-naczyniowego pacjenta, szczególnie w stanach krytycznych lub podczas zabiegów operacyjnych.

Podstawowe metody monitorowania układu krążenia obejmują: elektrokardiografię (EKG), nieinwazyjny pomiar ciśnienia tętniczego, pulsoksymetrię, kapnografię oraz osłuchiwanie serca. Metody inwazyjne zawierają: pomiar ciśnienia tętniczego krwi metodą krwawą, cewnikowanie tętnicy płucnej (cewnik Swana-Ganza), pomiar rzutu serca metodą termodylucji, monitorowanie ośrodkowego ciśnienia żylnego oraz ultrasonografię przezprzełykową.

Nowoczesny monitoring hemodynamiczny często wykorzystuje zaawansowane technologie, takie jak echokardiografia, rezonans magnetyczny serca czy tomografia komputerowa. Techniki te umożliwiają dokładną ocenę struktur serca, funkcji zastawek, przepływu krwi oraz wykrywanie niedokrwienia mięśnia sercowego. W intensywnej terapii stosuje się również systemy do ciągłego monitorowania rzutu serca, oporu naczyniowego czy objętości wyrzutowej.

Właściwe monitorowanie układu krążenia ma kluczowe znaczenie w terapii pacjentów z chorobami serca, w stanie wstrząsu, podczas operacji kardiochirurgicznych oraz w intensywnej terapii. Pozwala na wczesne wykrycie zaburzeń hemodynamicznych, ocenę skuteczności stosowanego leczenia oraz optymalizację terapii płynowej i lekowej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl