transaminaza alaninowa

Transaminaza alaninowa (ALT, wcześniej SGPT – surowicza transaminaza glutamino-pirogronianowa) to enzym występujący głównie w komórkach wątroby, który katalizuje reakcję przeniesienia grupy aminowej z alaniny na ketoglutaran. Jest kluczowym wskaźnikiem stosowanym w diagnostyce funkcji wątroby.

Podwyższony poziom ALT w surowicy krwi najczęściej świadczy o uszkodzeniu komórek wątrobowych, co powoduje uwolnienie enzymu do krwiobiegu. Normy laboratoryjne dla ALT wynoszą zazwyczaj 0-35 U/l dla kobiet i 0-45 U/l dla mężczyzn, choć wartości referencyjne mogą różnić się w zależności od laboratorium.

Wzrost aktywności ALT obserwuje się w wirusowych zapaleniach wątroby, chorobach autoimmunologicznych wątroby, uszkodzeniach toksycznych i polekowych, nowotworach wątroby, a także w chorobach metabolicznych jak niealkoholowe stłuszczenie wątroby. Warto zaznaczyć, że stosunek ALT do AST (transaminazy asparaginianowej) pomaga w różnicowaniu przyczyn uszkodzenia wątroby – w alkoholowym uszkodzeniu wątroby stosunek AST/ALT często przekracza 2.

W praktyce klinicznej oznaczenie ALT jest elementem podstawowych badań biochemicznych i stanowi część tzw. profilu wątrobowego, wykonywanego podczas diagnostyki chorób wątroby oraz monitorowania skuteczności leczenia.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Oksyetylo-rutozyd – Właściwości farmakodynamiczne

Oksyetylo-rutozyd (hydroksyetylorutozyd), kod ATC C05CA04, to bioflawonoid stosowany w preparacie Troxerutin Synteza w dawce 200 mg w kapsułkach twardych. Substancja ta wykazuje wielokierunkowe działanie na układ naczyniowy, stabilizując komórki śródbłonka i zmniejszając przepuszczalność naczyń włosowatych, co ogranicza przesiąkanie osocza i fibrynogenu, zapobiegając mikrozakrzepom i stanom zapalnym. Ponadto, oksyetylo-rutozyd poprawia właściwości reologiczne krwi poprzez hamowanie agregacji erytrocytów i zwiększenie ich plastyczności, co usprawnia przepływ krwi, zwłaszcza w mikrokrążeniu. Działanie to jest szczególnie istotne w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej i obrzęków wynikających z zastoju żylnego.
agregacja erytrocytów, bioflawonoidy, działanie hepatoprotekcyjne, flawono-adenozyno-difosforan, hydroksyetylorutozyd, mikrokrążenie, mikrozakrzep, niewydolność żylna, oksyetylo-rutozyd, plastyczność erytrocytów, przepuszczalność naczyń włosowatych, przewlekła niewydolność żylna, śródbłonek naczyniowy, transaminaza alaninowa, właściwości reologiczne krwi, wymiana gazowa, wysycenie krwi tlenem, zaburzenie mikrokrążenia, zapalenie naczyń żylnych, zastój żylny
Leksykon leków
Przedawkowanie – Fervex ból i gorączka baby 150 mg

Przedawkowanie paracetamolu, substancji czynnej w Efferalganie 150 mg czopkach doodbytniczych, stanowi poważne zagrożenie hepatotoksyczne, prowadzące do nieodwracalnego uszkodzenia wątroby, a nawet śmierci. Szczególnie narażone są grupy pacjentów: osoby starsze, dzieci, niedożywione, z chorobami wątroby, alkoholowe oraz przyjmujące induktory enzymów wątrobowych. Toksyczne dawki definiuje się jako ≥7,5 g u dorosłych lub ≥140 mg/kg masy ciała u dzieci. Zatrucie przebiega dwufazowo: początkowe niespecyficzne objawy (nudności, wymioty, anoreksja, bladość, potliwość, senność) mogą ustąpić, podczas gdy rozwija się cytolityczne zapalenie wątroby z objawami takimi jak ból w nadbrzuszu, żółtaczka, niewydolność wątroby, kwasica metaboliczna i encefalopatia wątrobowa. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się wzrost AspAT, AlAT, LDH, bilirubiny oraz obniżenie protrombiny w ciągu 12-48 godzin od przedawkowania.
anoreksja, choroba alkoholowa, cytolityczne zapalenie wątroby, dehydrogenaza mleczanowa, encefalopatia wątrobowa, kwasica metaboliczna, lek indukujący enzymy wątrobowe, leukopenia, martwica hepatocytów, N-acetylocysteina, neutropenia, niewydolność wątroby, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, przedawkowanie paracetamolu, przeszczep wątroby, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śpiączka, stężenie bilirubiny, stężenie protrombiny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, transaminaza alaninowa, transaminaza asparaginianowa, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, utrwalona wysypka polekowa, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Troxerutin Synteza 200 mg

Troxerutin Synteza, zawierający 200 mg O-β-hydroksyetylorutozydu w każdej kapsułce, należy do grupy bioflawonoidów (ATC: C05CA04) i wykazuje wielokierunkowe działanie na poziomie komórkowym i naczyniowym. Substancje czynne stabilizują komórki śródbłonka naczyń, zapobiegając ich złuszczaniu i mikrokrwawieniom, co jest kluczowe dla integralności ściany naczyniowej. Hydroksyetylorutozydy hamują agregację erytrocytów, zwiększają ich plastyczność oraz poprawiają napięcie i elastyczność błon, co usprawnia mikrokrążenie. Ponadto, zmniejszają przepuszczalność naczyń włosowatych, redukując obrzęki i wysięki, oraz poprawiają przepływ krwi i limfy, co sprzyja efektywnemu odprowadzaniu płynów z przestrzeni międzykomórkowych.
agregacja erytrocytów, bioflawonoidy, błona erytrocytu, działanie cytoprotekcyjne, działanie przeciwzapalne, fibrynogen, flawono-adenozyno-difosforan, hepatocyt, hydroksyetylorutozydy, metabolizm komórkowy, mikrokrążenie, O-β-hydroksyetylorutosyd, obrzęk, plastyczność erytrocytów, przepływ limfy, przepuszczalność naczyń włosowatych, reologia krwi, ściana naczyniowa, śródbłonek naczyniowy, transaminaza alaninowa, wymiana gazowa, wysycenie tlenem, zakrzep

transaminaza alaninowa

Powiązane wpisy

Oksyetylo-rutozyd – Właściwości farmakodynamiczne

Przedawkowanie – Fervex ból i gorączka baby 150 mg

Właściwości farmakodynamiczne – Troxerutin Synteza 200 mg