plastyczność erytrocytów

Plastyczność erytrocytów (krwinek czerwonych) to zdolność tych komórek do zmiany kształtu bez uszkodzenia błony komórkowej. Jest to kluczowa cecha fizjologiczna, która umożliwia erytrocytom (o średnicy około 7-8 µm) przechodzenie przez naczynia włosowate o mniejszej średnicy (około 3-4 µm).

Zdolność do odkształcania się erytrocytów zależy głównie od trzech czynników: właściwości błony komórkowej, stosunku powierzchni do objętości komórki oraz lepkości wewnątrzkomórkowej, którą determinuje głównie stężenie hemoglobiny. Erytrocyty o prawidłowej plastyczności mają charakterystyczny dwuwklęsły dyskoidalny kształt, który zapewnia optymalny stosunek powierzchni do objętości.

Zmniejszona plastyczność erytrocytów występuje w wielu stanach patologicznych, takich jak niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, sferocytoza dziedziczna, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze czy miażdżyca. Ograniczona zdolność do odkształcania się krwinek czerwonych prowadzi do zaburzeń przepływu krwi w mikrokrążeniu, zwiększonego ryzyka hemolizy oraz skrócenia czasu przeżycia erytrocytów.

Badanie plastyczności erytrocytów ma istotne znaczenie diagnostyczne i może być przeprowadzane przy użyciu technik takich jak filtracja, ektacytometria czy mikroskopia z pułapką optyczną. Parametry plastyczności erytrocytów mogą służyć jako biomarkery w monitorowaniu przebiegu wielu chorób oraz skuteczności terapii.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl