cytochrom P450IID6
Cytochrom P450IID6 (CYP2D6) to izoenzym należący do rodziny cytochromów P450, odpowiedzialny za metabolizm wielu leków i ksenobiotyków w organizmie człowieka. Jest kodowany przez gen CYP2D6 znajdujący się na chromosomie 22q13.1 i stanowi jeden z najważniejszych enzymów biorących udział w biotransformacji około 25% wszystkich stosowanych klinicznie leków.
CYP2D6 wykazuje znaczny polimorfizm genetyczny, co prowadzi do zróżnicowanej aktywności enzymatycznej w populacji. Na podstawie aktywności tego enzymu pacjentów można podzielić na metabolizujących szybko (EM), pośrednio (IM), wolno (PM) oraz ultraszybko (UM). Różnice te mają istotne znaczenie kliniczne, gdyż determinują indywidualną odpowiedź na leczenie i ryzyko działań niepożądanych.
Wśród substancji metabolizowanych przez CYP2D6 znajdują się leki przeciwdepresyjne (np. fluoksetyna, paroksetyna), przeciwpsychotyczne (np. haloperidol, risperidon), przeciwbólowe (np. kodeina, tramadol), beta-blokery (np. metoprolol, propranolol) oraz leki przeciwarytmiczne (np. propafenon). Ocena genotypu lub fenotypu CYP2D6 pacjenta może być pomocna w personalizacji farmakoterapii i minimalizacji ryzyka interakcji lekowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Maleinian chlorfeniraminy – Interakcje
Maleinian chlorfeniraminy, antagonista receptorów histaminowych H₁, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), co wymaga zachowania okresu karencji 2 tygodni po zakończeniu terapii MAO ze względu na ryzyko nasilenia działania i toksyczności chlorfeniraminy. Ponadto, lek ten nasila depresyjne działanie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) w połączeniu z alkoholem, lekami nasennymi i opioidami, co może prowadzić do zwiększonej sedacji, zaburzeń koordynacji, wydłużenia czasu reakcji oraz ryzyka upadków, zwłaszcza u osób starszych. Interakcje z lekami neuroleptycznymi (np. haloperydol), przeciwdepresyjnymi (fluoksetyna, paroksetyna) oraz innymi inhibitorami cytochromu P450IID6 mogą zwiększać toksyczność i nasilać działanie farmakologiczne chlorfeniraminy. Warto również zwrócić uwagę na potencjalne interakcje z lekami układu sercowo-naczyniowego, takimi jak leki hipotensyjne (zmniejszenie ich skuteczności) oraz glikozydy naparstnicy (ryzyko arytmii). W przypadku doustnych leków przeciwcukrzycowych obserwuje się nasilenie działania hipoglikemizującego, co wymaga monitorowania glikemii.
antagonista receptorów histaminowych H1, choroba wieńcowa, cytochrom P450IID6, depresant ośrodkowego układu nerwowego, depresja OUN, dihydroergotamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie antycholinergiczne, działanie hipoglikemizujące, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, interakcja farmakodynamiczna, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, lek hipotensyjny, lek neuroleptyczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, maleinian chlorfeniraminy, monitorowanie EKG, nadciśnienie, nadciśnienie tętnicze, paracetamol, paroksetyna, poziom glukozy we krwi, sedacja, suchość błon śluzowych, toksyczne uszkodzenie wątroby, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zaparcie, zatrzymanie moczu