klasyfikacja Childa
Klasyfikacja Childa-Pugha (Child-Pugh score) to powszechnie stosowany system oceny zaawansowania przewlekłych chorób wątroby, szczególnie marskości wątroby. Skala ta została opracowana w 1964 roku przez dr Charlesa Gardnera Childa, a następnie zmodyfikowana przez dr Pugh w 1972 roku.
System ten opiera się na ocenie pięciu parametrów klinicznych i laboratoryjnych: stężenia bilirubiny i albumin w surowicy, obecności wodobrzusza, encefalopatii wątrobowej oraz czasu protrombinowego (lub INR). Każdy parametr jest oceniany w skali od 1 do 3 punktów, a suma punktów pozwala zakwalifikować pacjenta do jednej z trzech klas: A (5-6 punktów), B (7-9 punktów) lub C (10-15 punktów).
Klasyfikacja Childa-Pugha ma istotne znaczenie prognostyczne i terapeutyczne. Określa szacowane przeżycie pacjentów z marskością wątroby, pomaga w kwalifikacji do przeszczepienia wątroby oraz stanowi narzędzie oceny ryzyka operacyjnego. Jest również wykorzystywana przy dostosowywaniu dawek leków metabolizowanych przez wątrobę oraz do oceny rokowania w przypadku krwawienia z żylaków przełyku.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy ASTELOC zawiera pantoprazol w dawce 20 mg (22,58 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego) w formie tabletek dojelitowych. Pantoprazol charakteryzuje się szybkim i liniowym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) około 1-1,5 μg/ml po 2,0-2,5 godzinach. Biodostępność doustna wynosi około 77%, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie (~98%). Objętość dystrybucji to około 0,15 l/kg, co wskazuje na ograniczone przenikanie do tkanek. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz alternatywnie przez CYP3A4. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Mimo krótkiego t1/2, efekt farmakologiczny jest dłuższy ze względu na trwałe wiązanie z pompą protonową. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (~80%) i częściowo z kałem (~20%).
badania farmakokinetyczne, biodostępność, demetylopantoprazol, enzym CYP2C19, enzym CYP3A4, intensywnie metabolizujący, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą stężenia, pompa protonowa, populacja pediatryczna, słabo metabolizujący, sprzęganie z siarczanem, stężenie w surowicy krwi, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności nerek -
Leksykon leków
Pantoprazol, substancja czynna leku Controloc 20 mg w postaci tabletki dojelitowej, charakteryzuje się szybkim i przewidywalnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) około 1-1,5 µg/ml po 2-2,5 godzinach od podania dawki 20 mg. Biodostępność doustna wynosi około 77%, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~98%) i dystrybuuje się głównie w przestrzeni zewnątrzkomórkowej (objętość dystrybucji ~0,15 l/kg). Pantoprazol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie głównie przez CYP2C19 i częściowo przez CYP3A4, a jego okres półtrwania eliminacji wynosi około 1 godziny. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%), a działanie terapeutyczne utrzymuje się dłużej dzięki specyficznemu wiązaniu z pompą protonową komórek okładzinowych żołądka.
biodostępność leku, Controloc, CYP2C19, demetylacja, demetylopantoprazol, dystrybucja leku, farmakokinetyka liniowa, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Childa, klirens leku, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pacjent intensywnie metabolizujący, pacjent słabo metabolizujący, pantoprazol sodowy półtorawodny, pole pod krzywą AUC, pompa protonowa, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy krwi, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek -
Leksykon leków
Pantoprazol Zentiva w dawce 40 mg podawany dożylnie wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 10-80 mg, niezależnie od drogi podania. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz ograniczoną objętością dystrybucji (~0,15 L/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz CYP3A4 (utlenienie). Okres półtrwania pantoprazolu u osób zdrowych wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 L/h/kg. Metabolity eliminowane są głównie przez nerki (~80%), z głównym metabolitem demetylopantoprazolem sprzężonym z siarczanem o okresie półtrwania około 1,5 godziny. Polimorfizm genetyczny CYP2C19 wpływa na farmakokinetykę – u osób słabo metabolizujących obserwuje się 6-krotnie wyższe AUC i około 60% wyższe Cmax, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania.
AUC, biotransformacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, enzym CYP2C19, enzym CYP3A4, farmakokinetyka pantoprazolu, hemodializa, klasyfikacja Childa, kwas solny, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osoby słabo metabolizujące, pantoprazol sodowy, podanie dożylne, polimorfizm genetyczny, proszek do sporządzania roztworu, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek -
Leksykon leków
Pantoprazol, substancja czynna preparatu Pamyl 40 mg, wykazuje szybkie i stabilne wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 2-3 μg/ml po około 2,5 godziny. Biodostępność doustna wynosi około 77% i nie ulega istotnym zmianom pod wpływem posiłku, choć spożycie pokarmu może opóźnić początek działania. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz objętością dystrybucji około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Pantoprazol metabolizowany jest głównie w wątrobie przez enzymy CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz CYP3A4 (oksydacja), a jego okres półtrwania wynosi około 1 godziny, z klirensem około 0,1 l/godz./kg. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (około 80%).
biodostępność, CYP2C19, CYP3A4, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, intensywny metabolizer, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe żołądka, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksydacja, pantoprazol, parametr farmakokinetyczny, pompa protonowa, przestrzeń pozakomórkowa, słaby metabolizer, sprzęganie z siarczanem, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon substancji czynnych
Pantoprazol wykazuje szybkie i liniowe wchłanianie po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym około 1-1,5 µg/ml dla dawki 20 mg oraz 2-3 µg/ml dla dawki 40 mg, osiąganym w czasie 2,0-2,5 godziny (tmax). Biodostępność leku wynosi około 77%, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie (~98%). Objętość dystrybucji jest niewielka (0,15 l/kg), co wskazuje na ograniczoną dystrybucję do tkanek pozanaczyniowych. Pantoprazol jest metabolizowany głównie w wątrobie przez CYP2C19 i częściowo przez CYP3A4, a jego metabolity, głównie demetylopantoprazol, są wydalane przede wszystkim przez nerki (80%) oraz w mniejszym stopniu z kałem (20%). Okres półtrwania leku wynosi około 1 godziny, a metabolitu około 1,5 godziny. Pomimo krótkiego t1/2, pantoprazol wykazuje długotrwałe działanie farmakodynamiczne dzięki specyficznemu wiązaniu z pompą protonową komórek okładzinowych żołądka.
biodostępność, biodostępność pantoprazolu, CYP3A4, demetylopantoprazol, dializa, działanie farmakodynamiczne, enzym CYP2C19, farmakokinetyka pantoprazolu, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie doustne, pole pod krzywą, pompa protonowa, przyjmowanie pokarmu, słabo metabolizujący, sprzęganie z siarczanem, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zahamowanie wydzielania kwasu -
Leksykon leków
Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach terapeutycznych 10-80 mg, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, z wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz ograniczoną objętością dystrybucji (~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, głównie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz częściowo przez CYP3A4, co ma znaczenie w kontekście interakcji lekowych i zmienności genetycznej. Okres półtrwania eliminacji pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%) i w mniejszym stopniu z kałem (20%). U osób słabo metabolizujących CYP2C19 (ok. 3% populacji europejskiej) obserwuje się 6-krotny wzrost AUC i 60% wzrost Cmax po dawce 40 mg, jednak bez konieczności zmiany dawkowania.
AUC, Cmax, CYP2C19, CYP3A4, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, farmakokinetyka, kinetyka liniowa, klasyfikacja Childa, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent słabo metabolizujący, pantoprazol, pompa protonowa, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 mg do 80 mg, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej), co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb klinicznych pacjenta. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz umiarkowaną objętością dystrybucji około 0,15 l/kg. Metabolizm pantoprazolu odbywa się głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymu CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z kwasem siarkowym) oraz w mniejszym stopniu CYP3A4 (utlenianie). Okres półtrwania leku wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są eliminowane głównie przez nerki (~80%) oraz w mniejszym stopniu z kałem (~20%). Pomimo krótkiego okresu półtrwania, efekt farmakologiczny pantoprazolu jest przedłużony dzięki specyficznemu wiązaniu z pompą protonową komórek okładzinowych żołądka.
AUC, biotransformacja pantoprazolu, Cmax, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, farmakokinetyka, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe żołądka, kwas siarkowy, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent geriatryczny, pantoprazol, polimorfizm genetyczny CYP2C19, pompa protonowa, populacja pediatryczna, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizm, zaburzenia czynności nerek -
Leksykon leków
Pantoprazol, substancja czynna leku Gerdin 40 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 2-3 μg/ml po około 2,5 godziny (Tmax). Biodostępność wynosi około 77%, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg. Lek silnie wiąże się z białkami osocza (98%) i dystrybuuje głównie w przestrzeni pozakomórkowej (objętość dystrybucji 0,15 l/kg). Pantoprazol jest metabolizowany głównie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz alternatywnie przez CYP3A4 (utlenienie). Okres półtrwania u osób zdrowych wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%), reszta z kałem. W populacji europejskiej około 3% to słabi metabolizujący CYP2C19, u których AUC jest 6-krotnie wyższe, jednak bez konieczności zmiany dawkowania.
biodostępność, CYP2C19, CYP3A4, demetylacja, demetylopantoprazol, farmakokinetyka liniowa, hamowanie wydzielania kwasu, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol sodowy półtorawodny, pole pod krzywą AUC, pompa protonowa, słabe metabolizowanie, sprzęganie z siarczanem, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, szybkie wchłanianie, tabletka dojelitowa -
Leksykon leków
Pantoprazol w dawce 20 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 2-3 μg/ml po około 2,5 godzinach. Biodostępność tabletki dojelitowej wynosi około 77%, a farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg. Pantoprazol wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~98%) oraz objętość dystrybucji 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozanaczyniowej. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym szlakiem demetylacji przez CYP2C19 i alternatywnym oksydacyjnym przez CYP3A4. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/godz./kg. Metabolity eliminowane są głównie przez nerki (około 80%), z okresem półtrwania głównego metabolitu około 1,5 godziny.
AUC, biodostępność, biodostępność pantoprazolu, CYP2C19, CYP3A4, demetylacja, demetylopantoprazol, dializa, farmakokinetyka pantoprazolu, farmakokinetyka specjalna, intensywny metabolizm, klasyfikacja Childa, klirens leku, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osoby słabo metabolizujące, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, sprzęganie z siarczanem, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w surowicy, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek -
Leksykon leków
Pantoprazol wykazuje szybkie i stabilne wchłanianie po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym 1-1,5 µg/ml osiąganym po 2-2,5 godzinach. Biodostępność leku w formie tabletek dojelitowych wynosi około 77% i nie ulega zmianie pod wpływem pokarmu, który jedynie opóźnia początek działania. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (~98%) i charakteryzuje się ograniczoną dystrybucją do tkanek (objętość dystrybucji ok. 0,15 l/kg). Pantoprazol metabolizowany jest głównie w wątrobie przez izoenzymy CYP2C19 i CYP3A4, co ma kliniczne znaczenie u pacjentów z polimorfizmem CYP2C19, u których AUC po dawce 40 mg może być nawet 6-krotnie wyższe, a Cmax wzrasta o około 60%. Okres półtrwania leku wynosi około 1 godziny, jednak czas działania jest dłuższy ze względu na specyficzne wiązanie z pompą protonową. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki (80%), a metabolity są wydalane także z kałem (20%).
biodostępność pantoprazolu, biotransformacja, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, fenotyp słabo metabolizujący, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Childa, klirens leku, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent dializowany, pompa protonowa, sprzęganie z siarczanem, stężenie pantoprazolu, tabletka dojelitowa, wydzielanie kwasu żołądkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 do 80 mg, z szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym i osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) około 2-3 μg/ml po 2,5 godzinie od dawki 40 mg. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz objętością dystrybucji około 0,15 l/kg. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem CYP2C19 (demetylacja) i CYP3A4 (utlenienie), co ma kliniczne znaczenie u pacjentów z polimorfizmem CYP2C19. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, jednak efekt hamowania wydzielania kwasu utrzymuje się dłużej ze względu na specyficzne wiązanie z pompą protonową. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (80%), a u osób z niewydolnością nerek lub dializowanych nie wymaga się zmiany dawkowania.
AUC, Cmax, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, farmakokinetyka, farmakokinetyka pantoprazolu, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa, klirens pantoprazolu, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolity leku, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pacjent geriatryczny, polimorfizm genetyczny CYP2C19, pompa protonowa, populacja pediatryczna, przewód pokarmowy, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kwasu żołądkowego -
Leksykon leków
Pantoprazol w dawce 40 mg, podawany dożylnie, wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 10-80 mg, z wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) i umiarkowaną objętością dystrybucji (~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, głównie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz w mniejszym stopniu przez CYP3A4. Okres półtrwania eliminacji pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (~80%) oraz częściowo z kałem (~20%). U osób słabo metabolizujących CYP2C19 (ok. 3% populacji europejskiej) AUC jest 6-krotnie wyższe, a Cmax o 60% wyższe, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania. U pacjentów z niewydolnością nerek, w tym dializowanych, nie ma konieczności modyfikacji dawki, mimo umiarkowanego wydłużenia okresu półtrwania metabolitu do 2-3 godzin.
AUC, Cmax, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, dysfagia, farmakokinetyka leku, kinetyka liniowa, klasyfikacja Childa, klirens leku, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pantoprazol, podanie dożylne, pompa protonowa, słaby metabolizm, sprzęganie z siarczanem, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Pantoprazol, substancja czynna leku Ranloc, wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym 2,0-2,5 godziny i Cmax około 1-1,5 µg/ml po dawce 20 mg. Biodostępność wynosi około 77%, a jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa na AUC ani Cmax, jedynie opóźnia początek działania. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz ograniczoną dystrybucją do tkanek (objętość dystrybucji ~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2C19 (główny) i CYP3A4, co wiąże się z polimorfizmem metabolicznym. Okres półtrwania pantoprazolu u osób zdrowych wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity, głównie demetylopantoprazol sprzężony z siarczanem, są wydalane w 80% z moczem i 20% z kałem.
białka osocza, biodostępność, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylopantoprazol, faza eliminacji, inhibitor pompy protonowej, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe, marskość wątroby, metabolit główny, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent słabo metabolizujący, pantoprazol, pole pod krzywą, polimorfizm metaboliczny, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, tabletka dojelitowa, właściwości farmakokinetyczne, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenie czynności nerek -
Leksykon leków
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 do 80 mg, z szybkim wchłanianiem i osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) około 2-3 μg/ml po 2,5 godzinach od podania doustnego dawki 40 mg. Biodostępność wynosi około 77%, a jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na AUC ani Cmax, choć może opóźnić efekt terapeutyczny. Lek wiąże się z białkami osocza w 98%, ma objętość dystrybucji około 0,15 l/kg i jest intensywnie metabolizowany w wątrobie głównie przez CYP2C19 oraz częściowo przez CYP3A4. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/godz./kg, przy czym eliminacja metabolitów odbywa się głównie przez nerki (80%). Fenotyp słabo metabolizujący CYP2C19 (3% populacji europejskiej) wykazuje 6-krotnie wyższe AUC i 60% wyższe Cmax, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania.
biodostępność, CYP2C19, CYP3A4, czas półtrwania, fenotyp słabo metabolizujący, fenotyp szybko metabolizujący, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Childa, klirens, komórka okładzinowa żołądka, krzywa stężenia, kwas solny, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, podanie dożylne, stężenie w osoczu, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek -
Leksykon leków
Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 10-80 mg, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz niewielką objętością dystrybucji (~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz CYP3A4 (utlenianie). Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (~80%), z głównym metabolitem demetylopantoprazolem o półtrwaniu około 1,5 godziny. U osób słabo metabolizujących CYP2C19 (ok. 3% populacji europejskiej) AUC pantoprazolu jest 6-krotnie wyższe, a Cmax wzrasta o 60%, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania.
cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa, klirens leku, komórki okładzinowe, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, podeszły wiek, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, populacja pediatryczna, profil farmakokinetyczny, słabo metabolizujący, sprzęganie z siarczanem, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek -
Leksykon leków
Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 do 80 mg, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). Substancja wiąże się w około 98% z białkami osocza, a jej objętość dystrybucji wynosi około 0,15 L/kg, co wskazuje na ograniczoną dystrybucję tkankową. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym szlakiem demetylacji przez CYP2C19 i sprzęganiem z siarczanem, oraz alternatywnym utlenianiem przez CYP3A4. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 L/h/kg. Mimo krótkiego okresu półtrwania, efekt farmakodynamiczny utrzymuje się dłużej dzięki specyficznemu wiązaniu z pompą protonową komórek okładzinowych. Metabolity eliminowane są głównie przez nerki (około 80%) i w mniejszym stopniu z kałem (około 20%).
białko osocza krwi, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, faza eliminacji, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa, komórki okładzinowe żołądka, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, pole pod krzywą stężenia w czasie, pole pod krzywą stężenia w osoczu, pompa protonowa, słaby metabolizer, sprzęganie z siarczanem, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z kałem, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek -
Leksykon leków
Pantoprazol, podawany w dawce 40 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) około 2-3 µg/ml po 2,5 godzinach. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg, z całkowitą biodostępnością około 77% i wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2C19 i CYP3A4, a okres półtrwania wynosi około 1 godziny. U pacjentów z polimorfizmem CYP2C19 (ok. 3% populacji europejskiej) obserwuje się 6-krotny wzrost AUC i 60% wzrost Cmax, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa. Zaburzenia czynności nerek, nawet wymagające dializoterapii, nie wpływają istotnie na farmakokinetykę pantoprazolu, co eliminuje konieczność modyfikacji dawki w tej grupie.
AUC, biodostępność, Cmax, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe, kumulacja leku, marskość wątroby, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent słabo metabolizujący, pantoprazol, pompa protonowa, profil farmakokinetyczny, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Pantoprazol, substancja czynna leku Anesteloc 40 mg, charakteryzuje się szybkim i liniowym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) 2-3 μg/ml po około 2,5 godzinach. Biodostępność wynosi około 77%, a jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na AUC ani Cmax, jedynie opóźnia początek działania. Lek silnie wiąże się z białkami osocza (98%), a jego objętość dystrybucji wynosi około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Pantoprazol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie, głównie przez izoenzym CYP2C19, z alternatywnym szlakiem przez CYP3A4, co ma znaczenie u osób z obniżoną aktywnością CYP2C19. Okres półtrwania leku wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%) oraz w mniejszym stopniu z kałem (20%).
AUC, biodostępność leku, biotransformacja, Cmax, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, indeks terapeutyczny, klasyfikacja Childa, klirens, marskość wątroby, metabolizm pantoprazolu, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pantoprazol, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny CYP2C19, przestrzeń pozakomórkowa, sprzęganie z siarczanem, stężenie w surowicy, szlaki metaboliczne, T1/2, tabletka dojelitowa, Tmax, wiązanie z białkami osocza -
Leksykon leków
Temozolomid FAIR-MED jest wskazany do leczenia guzów mózgu i powinien być stosowany wyłącznie przez onkologów z doświadczeniem w terapii nowotworów ośrodkowego układu nerwowego. Leczenie obejmuje dwa etapy: fazę skojarzoną z radioterapią (temozolomid 75 mg/m²/dobę przez 42 dni wraz z radioterapią 60 Gy w 30 frakcjach) oraz monoterapię trwającą do 6 cykli. W trakcie fazy skojarzonej konieczne jest monitorowanie morfologii krwi co tydzień, a kontynuacja leczenia wymaga spełnienia kryteriów hematologicznych (granulocyty ≥ 1,5 x 10⁹/l, płytki ≥ 100 x 10⁹/l) oraz toksyczności pozahematologicznej ≤ stopnia 1 wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów). W przypadku toksyczności hematologicznej lub pozahematologicznej zaleca się przerwanie lub zaprzestanie terapii zgodnie z określonymi progami (np. granulocyty < 0,5 x 10⁹/l lub płytki < 10 x 10⁹/l – zaprzestanie podawania). Po zakończeniu radioterapii rozpoczyna się monoterapię temozolomidem, początkowo w dawce 150 mg/m² przez 5 dni na 28-dniowy cykl, z możliwością zwiększenia dawki do 200 mg/m² od drugiego cyklu, jeśli nie wystąpiła istotna toksyczność.
biodostępność leku, farmakokinetyka, farmakokinetyka leku, glejak wielopostaciowy, glejak złośliwy, granulocyty obojętnochłonne, klasyfikacja Childa, klirens leku, kryteria CTC, leczenie skojarzone, lek przeciwwymiotowy, łysienie, monoterapia, morfologia z rozmazem, neutropenia, nudności i wymioty, płytki krwi, podeszły wiek, progresja choroby, radioterapia, toksyczność hematologiczna, toksyczność pozahematologiczna, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Temozolomid w postaci kapsułek twardych jest wskazany do leczenia nowo zdiagnozowanego glejaka wielopostaciowego oraz wznowy lub progresji glejaka złośliwego, i powinien być stosowany wyłącznie przez lekarzy doświadczonych w onkologii neurochirurgicznej. W terapii glejaka wielopostaciowego leczenie składa się z dwóch etapów: leczenia skojarzonego z radioterapią (60 Gy w 30 dawkach) oraz monoterapii. W trakcie leczenia skojarzonego temozolomid podaje się w dawce 75 mg/m² powierzchni ciała (pc.) na dobę przez 42 dni, z cotygodniową kontrolą morfologii krwi i oceną toksyczności hematologicznej i pozahematologicznej wg CTC. W przypadku toksyczności (np. granulocyty <1,5 x 10⁹/l, płytki <100 x 10⁹/l, toksyczność pozahematologiczna stopień ≥2) podawanie leku należy przerwać lub opóźnić. Po zakończeniu leczenia skojarzonego rozpoczyna się monoterapię do 6 cykli, gdzie dawka początkowa wynosi 150 mg/m² pc. przez 5 dni z 23-dniową przerwą, a w drugim cyklu można ją zwiększyć do 200 mg/m² pc., jeśli tolerancja jest dobra. Monitorowanie morfologii krwi odbywa się w 22. dniu każdego cyklu, a dawkę należy modyfikować w zależności od toksyczności (np. granulocyty <1,0 x 10⁹/l, płytki <50 x 10⁹/l, toksyczność pozahematologiczna stopień 3).
działanie toksyczne, glejak wielopostaciowy, glejak złośliwy, granulocyty obojętnochłonne, guz mózgu, kapsułki twarde, klasyfikacja Childa, klirens leku, leczenie onkologiczne, leczenie skojarzone, leki przeciwwymiotne, łysienie, morfologia krwi, neutropenia, nudności i wymioty, przyjmowanie na czczo, radioterapia celowana, stopień toksyczności, temozolomid, toksyczność hematologiczna, toksyczność pozahematologiczna, trombocytopenia, wznowa lub progresja, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Pantoprazol w dawce 40 mg (zawarty w tabletce dojelitowej 45,1 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego) charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z osiągnięciem maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) około 2-3 μg/ml po 2-2,5 godzinach. Kinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg, a biodostępność doustna wynosi około 77%. Pantoprazol wiąże się silnie z białkami surowicy (~98%) i ma objętość dystrybucji około 0,15 l/kg. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz CYP3A4. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/godz./kg. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (80%) i w mniejszym stopniu z kałem (20%). U osób z genetycznie obniżoną aktywnością CYP2C19 (ok. 3% populacji europejskiej) AUC pantoprazolu wzrasta 6-krotnie, a Cmax o 60%, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania. U pacjentów z niewydolnością nerek farmakokinetyka leku pozostaje niezmieniona, a dializa usuwa jedynie niewielkie ilości pantoprazolu i jego metabolitów.
AUC, biodostępność leku, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, droga eliminacji, intensywny metabolizer, klasyfikacja Childa, klirens leku, komórki okładzinowe, marskość wątroby, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol sodowy półtorawodny, parametr farmakokinetyczny, pompa protonowa, słaby metabolizer, sprzęganie z siarczanem, stężenie w surowicy, tabletka dojelitowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby -
Leksykon leków
Temozolomid FAIR-MED jest wskazany do leczenia nowo zdiagnozowanego glejaka wielopostaciowego i powinien być stosowany przez lekarzy doświadczonych w onkologii neurochirurgicznej. Leczenie składa się z dwóch etapów: leczenia skojarzonego z radioterapią (60 Gy w 30 frakcjach) oraz monoterapii. W trakcie leczenia skojarzonego temozolomid podaje się doustnie w dawce 75 mg/m² pc. na dobę przez 42 dni. Monitorowanie hematologiczne (morfologia z rozmazem) jest obowiązkowe co tydzień, a dawkę należy modyfikować lub przerwać w zależności od poziomu granulocytów obojętnochłonnych (<1,5 x 10⁹/l) i płytek krwi (<100 x 10⁹/l) oraz toksyczności pozahematologicznej (CTC stopień ≥2). Po zakończeniu radioterapii rozpoczyna się monoterapia temozolomidem, maksymalnie do 6 cykli, z dawką początkową 150 mg/m² pc. przez 5 dni w 28-dniowym cyklu, z możliwością zwiększenia do 200 mg/m² pc. od 2. cyklu, jeśli toksyczność jest akceptowalna (CTC ≤2) i parametry hematologiczne są prawidłowe (granulocyty ≥1,5 x 10⁹/l, płytki ≥100 x 10⁹/l).
farmakokinetyka leku, glejak wielopostaciowy, glejak złośliwy, granulocyt obojętnochłonny, guz mózgu, kapsułka twarda, klasyfikacja Childa, klirens leku, leczenie onkologiczne, leczenie skojarzone, lek przeciwwymiotny, monoterapia, morfologia krwi z rozmazem, neutropenia, nudności i wymioty, radioterapia celowana, temozolomid, toksyczność hematologiczna, toksyczność pozahematologiczna, wznowa nowotworu
