Dawkowanie i sposób podawania
Temozolomide Glenmark 140 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Temozolomide Glenmark

Temozolomid w postaci kapsułek twardych powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy posiadających doświadczenie w onkologicznym leczeniu guzów mózgu. W trakcie terapii może być konieczne zastosowanie leczenia przeciwwymiotnego. Dawkowanie leku określa się na podstawie powierzchni ciała pacjenta (pc.) wyrażonej w m² oraz zależy od wskazania klinicznego i wcześniejszego leczenia.¹

Dawkowanie u dorosłych z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym

Leczenie temozolomidem w przypadku nowo zdiagnozowanego glejaka wielopostaciowego składa się z dwóch etapów: okresu leczenia skojarzonego z radioterapią i następującego po nim okresu monoterapii.²

Okres leczenia skojarzonego

W okresie leczenia skojarzonego temozolomid podaje się doustnie w dawce 75 mg/m² pc. na dobę przez 42 dni jednocześnie z celowaną radioterapią (60 Gy podane w 30 dawkach). Nie zaleca się zmniejszania dawki, ale można opóźnić podanie kolejnej dawki lub zaprzestać podawania leku w oparciu o tygodniową ocenę toksyczności hematologicznej i pozahematologicznej.³

Leczenie skojarzone temozolomidem można kontynuować przez 42 dni (maksymalnie do 49 dni), jeśli spełnione są wszystkie następujące warunki:⁴

• całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l
• liczba płytek ≥ 100 x 10⁹/l
• toksyczność pozahematologiczna wg CTC (Common Toxicity Criteria) ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)

W czasie leczenia należy wykonywać badania morfologii krwi z rozmazem co tydzień. Podawanie temozolomidu należy czasowo przerwać lub całkowicie zaprzestać w czasie leczenia skojarzonego zgodnie z kryteriami toksyczności hematologicznej i pozahematologicznej przedstawionymi w tabeli poniżej.⁵

Leczenie skojarzone temozolomidem można kontynuować, gdy wszystkie z następujących warunków są spełnione:⁶

• całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l
• liczba płytek ≥ 100 x 10⁹/l
• toksyczność pozahematologiczna wg CTC ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)

Okres monoterapii

Cztery tygodnie po zakończeniu leczenia skojarzonego temozolomidem i radioterapią, rozpoczyna się monoterapię temozolomidem, stosując do 6 cykli. Każdy cykl trwa 28 dni. W pierwszym cyklu monoterapii podaje się dawkę 150 mg/m² pc. raz na dobę przez 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w leczeniu.⁷

Na początku drugiego cyklu dawkę można zwiększyć do 200 mg/m² pc., jeśli:⁸

• toksyczność pozahematologiczna wg CTC w czasie 1. cyklu była ≤ Stopniowi 2. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)
• całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10⁹/l
• liczba płytek ≥ 100 x 10⁹/l

Jeśli nie zwiększono dawki w 2. cyklu, nie należy zwiększać jej w kolejnych cyklach. Raz zwiększona do 200 mg/m² pc. na dobę dawka jest stosowana w 5 pierwszych kolejnych dniach każdego następnego cyklu, o ile nie wystąpią działania toksyczne.⁹

W okresie monoterapii należy wykonywać badania morfologii krwi w 22. dniu cyklu (21 dni po podaniu pierwszej dawki temozolomidu). Dawkę należy zmniejszyć lub zaprzestać podawania leku zgodnie z wytycznymi zawartymi w poniższych tabelach.¹⁰

Poziomy dawkowania temozolomidu w monoterapii

Modyfikacja dawki w monoterapii

Należy przerwać podawanie temozolomidu, jeśli:¹¹

• poziom dawki -1 (100 mg/m² pc.) w dalszym ciągu powoduje dużą toksyczność
• po zmniejszeniu dawki pojawia się ten sam 3. stopień toksyczności pozahematologicznej (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów)

Dawkowanie u dorosłych pacjentów i dzieci od 3 lat z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję

Cykl leczenia obejmuje 28 dni. U pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali chemioterapii, temozolomid podaje się doustnie w dawce 200 mg/m² pc. raz na dobę przez pierwsze 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w leczeniu (łącznie 28 dni).¹²

U pacjentów poddawanych wcześniej chemioterapii początkowa dawka wynosi 150 mg/m² pc. raz na dobę i może być zwiększona w drugim cyklu do 200 mg/m² pc. raz na dobę przez 5 dni, pod warunkiem, że nie występuje toksyczność hematologiczna.¹³

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

Dzieci i młodzież

U dzieci w wieku od 3 lat temozolomid stosuje się wyłącznie w glejaku złośliwym wykazującym wznowę lub progresję. Doświadczenie w stosowaniu u dzieci jest bardzo ograniczone. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności temozolomidu u dzieci w wieku poniżej 3 lat.¹⁴

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek

Farmakokinetyka temozolomidu była porównywalna u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Nie ma danych dotyczących stosowania temozolomidu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Klasa C Childa) oraz z zaburzeniami czynności nerek.¹⁵

Biorąc pod uwagę farmakokinetyczne właściwości temozolomidu, mało prawdopodobna jest konieczność zmniejszenia dawki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i zaburzeniami czynności nerek o różnym stopniu nasilenia. Jednak należy zachować ostrożność w przypadku stosowania temozolomidu u tych pacjentów.¹⁶

Pacjenci w podeszłym wieku

Analiza danych farmakokinetycznych populacji pacjentów w wieku 19-78 lat wskazuje, że wiek nie ma wpływu na klirens temozolomidu. Jednak u pacjentów w podeszłym wieku (>70 lat) może występować zwiększone ryzyko neutropenii i trombocytopenii, co należy uwzględnić przy stosowaniu leku w tej grupie wiekowej. ^{70 lat) może występować zwiększone ryzyko neutropenii i trombocytopenii”>17}

Sposób podawania temozolomidu

Produkt leczniczy Temozolomide Glenmark w postaci kapsułek twardych należy podawać na czczo. Kapsułki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Nie wolno ich otwierać ani rozgryzać.¹⁸

Jeśli po podaniu produktu leczniczego wystąpią wymioty, nie należy podawać drugiej dawki leku w tym samym dniu.¹⁹

Tabela dawkowania temozolomidu