Przedawkowanie
Temozolomide Glenmark 140 mg

Przedawkowanie temozolomidu wiąże się z istotną toksycznością hematologiczną, która jest głównym ograniczeniem dawki. W badaniu klinicznym odnotowano, że dawki przekraczające standardowe zalecenia (500-1250 mg/m² pc.) prowadzą do progresywnego nasilenia objawów hematologicznych, a dawka 10 000 mg (całkowita w cyklu 5 dni) skutkowała ciężką pancytopenią, gorączką, niewydolnością wielonarządową oraz zgonem. Długotrwałe stosowanie temozolomidu powyżej 5 dni, nawet do 64 dni, powodowało mielosupresję i zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych, co wymagało intensywnego monitorowania i leczenia podtrzymującego.

Pobierz ChPL PDF Temozolomide Glenmark – Kapsułki twarde – 140 mg
  1. Przedawkowanie leku Temozolomide Glenmark
    1. Objawy przedawkowania temozolomidu
    2. Skutki przedłużonego stosowania temozolomidu
    3. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. glejak wielopostaciowy
  2. glejak złośliwy
  3. gwiaździak anaplastyczny
Substancja czynna
  1. temozolomid
Kategoria leku
  1. leki cytostatyczne
  2. leki przeciwnowotworowe

Przedawkowanie leku Temozolomide Glenmark

Przedawkowanie temozolomidu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Ocena kliniczna została przeprowadzona na pacjentach, którzy otrzymali znacznie wyższe dawki niż standardowo zalecane, co pozwoliło określić spektrum objawów toksycznych występujących przy przedawkowaniu.1

Objawy przedawkowania temozolomidu

Głównym objawem towarzyszącym przedawkowaniu temozolomidu jest toksyczność hematologiczna, która ogranicza wielkość dawki. Obserwowano ją u wszystkich pacjentów przyjmujących dawki wyższe niż zalecane, przy czym nasilenie objawów było proporcjonalne do wysokości przyjętej dawki.2

W skrajnych przypadkach przedawkowania, jak w udokumentowanym przypadku pacjenta, który przyjął 10 000 mg temozolomidu (całkowita dawka w jednym cyklu podana w ciągu 5 dni), zaobserwowano następujące poważne objawy kliniczne:3

  • Pancytopenia – znaczne obniżenie liczby wszystkich komórek krwi, w tym krwinek czerwonych, białych i płytek krwi
  • Gorączka – często towarzysząca ciężkim powikłaniom hematologicznym
  • Niewydolność wielonarządowa – poważne zaburzenie funkcji wielu układów i narządów
  • Zgon – w skrajnych przypadkach przedawkowanie może prowadzić do śmierci

Skutki przedłużonego stosowania temozolomidu

Dodatkowo udokumentowano przypadki, w których pacjenci przyjmowali zalecaną dawkę temozolomidu przez okres znacznie dłuższy niż określony w standardowej terapii, tj. powyżej 5 dni, nawet do 64 dni. W tych sytuacjach najczęściej obserwowano następujące powikłania:4

  • Mielosupresja – poważne zahamowanie funkcji szpiku kostnego, prowadzące do zmniejszenia produkcji komórek krwi
  • Zakażenia – często towarzyszące mielosupresji w związku z obniżoną odpornością pacjenta
  • Powikłania ciężkie i długotrwałe – mogące prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, włącznie ze zgonem

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku potwierdzonego lub podejrzewanego przedawkowania temozolomidu, należy wdrożyć następujące procedury:5

  1. Ocena hematologiczna – szczegółowa analiza parametrów morfologii krwi, w celu określenia stopnia toksyczności hematologicznej
  2. Leczenie podtrzymujące – wdrożenie odpowiednich procedur w zależności od stanu klinicznego pacjenta, które może obejmować:
    • Przetoczenia preparatów krwiopochodnych
    • Podawanie czynników wzrostu komórek krwi
    • Antybiotykoterapia w przypadku współistniejących infekcji
    • Intensywna terapia w przypadku niewydolności narządowej
Objaw przedawkowania Opis kliniczny Dawka związana z objawem Postępowanie
Toksyczność hematologiczna Zahamowanie funkcji szpiku kostnego, obniżenie parametrów morfologii krwi Obserwowana przy dawkach 500, 750, 1000, 1250 mg/m² pc. Monitorowanie morfologii, ewentualne przetoczenia preparatów krwiopochodnych
Pancytopenia Drastyczny spadek liczby wszystkich elementów morfotycznych krwi Obserwowana przy dawce 10 000 mg (całkowita dawka w cyklu) Intensywne leczenie hematologiczne, izolacja pacjenta
Gorączka Podwyższona temperatura ciała, często związana z infekcją przy obniżonej odporności Obserwowana przy dawce 10 000 mg (całkowita dawka w cyklu) Leczenie przeciwgorączkowe, diagnostyka i leczenie potencjalnej infekcji
Niewydolność wielonarządowa Zaburzenie funkcji wielu narządów jednocześnie, stan zagrożenia życia Obserwowana przy dawce 10 000 mg (całkowita dawka w cyklu) Intensywna terapia, leczenie podtrzymujące funkcje życiowe
Mielosupresja długotrwała Przedłużone zahamowanie funkcji szpiku kostnego Obserwowana przy stosowaniu zalecanej dawki przez okres dłuższy niż 5 dni (do 64 dni) Monitorowanie parametrów hematologicznych, leczenie podtrzymujące
Zakażenia oportunistyczne Infekcje rozwijające się w wyniku obniżonej odporności Obserwowane przy stosowaniu zalecanej dawki przez okres dłuższy niż 5 dni (do 64 dni) Antybiotykoterapia celowana, profilaktyka przeciwinfekcyjna

Postępowanie w przypadku przedawkowania temozolomidu wymaga szczegółowej oceny stanu klinicznego pacjenta oraz wdrożenia odpowiedniego leczenia podtrzymującego. Ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich powikłań hematologicznych konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów morfologii krwi oraz funkcji narządów wewnętrznych.6

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl