ziarniniak ropotwórczy
Ziarniniak ropotwórczy (łac. granuloma pyogenicum) to łagodna, naczyniowa zmiana skórna o charakterze zapalnym, występująca najczęściej jako czerwona, szybko rosnąca grudka lub guzek. Mimo nazwy sugerującej proces ropny, nie jest to zakażenie bakteryjne, lecz proliferacja naczyniowa powstająca w odpowiedzi na drobny uraz, infekcję lub działanie hormonów.
Zmiany lokalizują się najczęściej na skórze twarzy, warg, jamy ustnej, dłoni oraz kończyn, a charakteryzują się tendencją do krwawienia nawet przy niewielkim urazie. Histopatologicznie obserwuje się rozplem drobnych naczyń krwionośnych oraz naciek zapalny. Ziarniniaki ropotwórcze występują częściej u dzieci, młodych dorosłych oraz kobiet w ciąży (tzw. ziarniniak ciężarnych).
Leczenie ziarniniaka ropotwórczego obejmuje najczęściej wycięcie chirurgiczne, elektrokoagulację, krioterapię lub laseroterapię. Zmiany mogą ustępować samoistnie, szczególnie po porodzie w przypadku ziarniniaków ciężarnych, jednak ze względu na skłonność do krwawień oraz konieczność weryfikacji histopatologicznej zaleca się ich usunięcie. Nawroty po leczeniu obserwuje się w około 5-10% przypadków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Acitren 10 mg
Podczas terapii acytretyną (Acitren) działania niepożądane występują u większości pacjentów, najczęściej manifestując się objawami hiperwitaminozy A, w tym bardzo częstą suchością błon śluzowych (np. ust, oczu, nosa) oraz zapaleniem spojówek i kseroftalmią. W początkowej fazie leczenia może dojść do czasowego pogorszenia objawów łuszczycy. Należy monitorować szczególnie pacjentów z cukrzycą ze względu na możliwe zaburzenia tolerancji glukozy. U dzieci i młodzieży istnieje ryzyko zmian kostnych, takich jak przedwczesne zamknięcie nasad kości długich i hiperostoza, co wymaga ścisłej kontroli wzrostu i rozwoju kości. W trakcie terapii obserwuje się także często bóle głowy, suchość i zapalenie błon śluzowych układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, zapalenie żołądka), a także zmiany skórne (zapalenie czerwieni warg, świąd, łysienie, łuszczenie się skóry). W badaniach diagnostycznych często występuje przemijające, odwracalne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz, fosfatazy zasadowej) oraz odwracalne podwyższenie stężenia trójglicerydów i cholesterolu, co jest szczególnie istotne u pacjentów z czynnikami ryzyka miażdżycy i podczas długotrwałej terapii.
Acitren, acytretyna, cukrzyca, dysfonia, hiperostoza, hiperwitaminoza A, kandydoza pochwy, krwawienie z nosa, kseroftalmia, łuszczenie się skóry, łysienie, madaroza, miażdżyca, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie nasad kości, retynoid, ślepota nocna, suchość jamy ustnej, szum uszny, zanokcica, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwapnienie pozakostne - Leksykon substancji czynnych
Acytretyna – Działania niepożądane
Acytretyna, retinoid stosowany w leczeniu ciężkich postaci łuszczycy i zaburzeń rogowacenia skóry, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, często wynikającymi z hiperwitaminozy A. Najczęstsze objawy to suchość błon śluzowych (np. ust, spojówek, nosa) oraz zmiany skórne, takie jak zapalenie czerwieni warg, świąd, łysienie i łuszczenie się skóry, szczególnie na dłoniach i stopach. W zakresie układu nerwowego dominują bóle głowy (≥1/100), senność i zawroty głowy (≥1/1 000), a rzadko neuropatia obwodowa i łagodne nadciśnienie śródczaszkowe (<1/10 000). Występują także zaburzenia widzenia, w tym suchość spojówek (≥1/10), niewyraźne widzenie (≥1/1 000), a bardzo rzadko ślepota nocna i owrzodzenia rogówki (<1/10 000). Działania niepożądane obejmują również zaburzenia przewodu pokarmowego (suchość ust, zapalenie żołądka, nudności), zmiany w badaniach enzymów wątrobowych (często przemijające) oraz podwyższenie stężenia trójglicerydów i cholesterolu, szczególnie przy dużych dawkach i długotrwałym leczeniu.
aminotransferaza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kości, ból mięśniowo-stawowy, Candida albicans, cholesterol, choroba niedokrwienna serca, dysfonia, egzostoza, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperostoza kręgosłupa, hipertrójglicerydemia, hiperwitaminoza A, krwawienie z nosa, krwawienie z odbytnicy, kseroftalmia, leczenie przeciwgrzybicze, łuszczenie skóry, łuszczyca, łysienie, madaroza, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość typu I, narośl kostna, neuropatia obwodowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie nasad kości, retinoid, rogowacenie skóry, rumień, ślepota nocna, suchość jamy ustnej, tolerancja glukozy, trójglicerydy, wymioty, zakażenie grzybicze, zanokcica, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie dziąseł, zapalenie rogówki, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwapnienie pozakostne - Leksykon chorób i schorzeń
Orf, choroba zwana również pęcherzycą zakaźną, dermatitis pęcherzycową lub ecthyma contagiosum – Zapobieganie i profilaktyka
Orf, wywoływany przez parapokswirusy, to wirusowa choroba skóry o charakterze zoonotycznym, dotykająca owce, kozy oraz ludzi. Szczepionka atenuowana, zawierająca żywy wirus, jest stosowana profilaktycznie w stadach z historią choroby, podawana przez skaryfikację skóry, z powtarzaniem co 6-8 miesięcy, a u jagniąt od 3 dnia życia. Szczepienie matek zaleca się 7-8 tygodni przed wykotem, aby zapobiec pęcherzycy jamy ustnej u potomstwa. Zaszczepione zwierzęta powinny być izolowane do zagojenia strupów, a osoby wykonujące szczepienia muszą stosować rękawice ochronne, gdyż kontakt z żywym wirusem może wywołać bolesne zmiany skórne u ludzi. W stadach bez historii Orf szczepienia nie są rekomendowane. Kluczowe jest także utrzymanie bioasekuracji, izolacja nowych zwierząt przez minimum 30 dni, dezynfekcja pomieszczeń i sprzętu oraz ograniczenie zagęszczenia zwierząt i wykotów na zewnątrz, co zmniejsza ryzyko rozprzestrzeniania wirusa, który może przetrwać w środowisku przez wiele miesięcy lub lat.
choroba samoograniczająca się, cidofovir, dermatitis pęcherzycowa, diagnostyka molekularna, ecthyma contagiosum, epidemiologia molekularna, idoksurydyna, imikwimod, interferon, kontrola zakażeń, krioterapia, lek przeciwwirusowy, obniżona odporność, odporność stadna, parapokswirus, pęcherzyca zakaźna, skaryfikacja skóry, środek antyseptyczny, środek przeciwdrobnoustrojowy, szczepionka atenuowana, wtórne zakażenie bakteryjne, ziarniniak ropotwórczy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neotigason 10 mg
Acytretyna, stosowana w terapii łuszczycy, wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują u większości pacjentów i zazwyczaj ustępują po redukcji dawki lub odstawieniu leku. Najczęściej obserwuje się objawy hiperwitaminozy A, takie jak suchość ust i błon śluzowych (bardzo często ≥1/10), zapalenie skóry, łysienie oraz zmiany w strukturze włosów i paznokci (często ≥1/100 do <1/10). W obrębie układu nerwowego dominują bóle głowy (często) i zawroty głowy (niezbyt często), a rzadko neuropatia obwodowa i łagodne nadciśnienie śródczaszkowe (bardzo rzadko). Częstość występowania innych działań, takich jak zakażenia Candida albicans, nadwrażliwość typu I, zaburzenia psychiczne, czy zaburzenia słuchu pozostaje nieznana. W badaniach laboratoryjnych często obserwuje się odwracalne podwyższenie aktywności aminotransferaz i fosfatazy alkalicznej oraz wzrost stężenia trójglicerydów i cholesterolu w surowicy, co może zwiększać ryzyko miażdżycy przy długotrwałym stosowaniu.
acytretyna, ból głowy, bóle stawów, Candida albicans, dysfonia, fotowrażliwość, hiperostoza kręgosłupa, hipertrójglicerydemia, hiperwitaminoza A, kseroftalmia, łuszczenie się skóry, madaroza, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, ślepota nocna, szumy uszne, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia psychiczne, zakażenie sromu i pochwy, zapalenie błon śluzowych, zapalenie czerwieni warg, zapalenie dziąseł, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zawroty głowy, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwapnienia pozaszkieletowe - Leksykon chorób i schorzeń
Sarcoma kaposiego – Diagnostyka i diagnoza
Sarcoma Kaposiego (SK) to nowotwór naczyniowy związany z zakażeniem HHV-8 (KSHV), którego diagnostyka wymaga kompleksowego podejścia obejmującego szczegółowy wywiad kliniczny, badanie fizykalne oraz biopsję z oceną histopatologiczną i immunohistochemiczną. Charakterystyczne cechy histopatologiczne to obecność komórek wrzecionowatych i nieregularnych naczyń krwionośnych, a wykrycie antygenu LANA stanowi kluczowy marker diagnostyczny. W przypadku braku ekspresji LANA, PCR umożliwia wykrycie HHV-8. Diagnostyka laboratoryjna powinna obejmować testy na HIV, oznaczenie limfocytów CD4, poziomu wirusa HIV, badania przesiewowe na krew utajoną w kale oraz markery zapalne i wirusowe (CRP, IL-6, IL-10, poziom KSHV/HHV-8). Badania obrazowe, takie jak RTG, TK, MRI oraz FDG-PET, są niezbędne do oceny zajęcia narządów i stopnia zaawansowania choroby, a endoskopia i bronchoskopia pozwalają na ocenę zmian w przewodzie pokarmowym i drogach oddechowych.
badanie endoskopowe, badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, badanie immunohistochemiczne, biopsja skórna, biopsja sztancowa, biopsja zmiany, bronchoskopia, chłoniak nieziarniczy, choroba Castlemana, czerniak, elektroforeza białek surowicy, FDG-PET, gastroskopia, interleukina-6, klasyfikacja TNM, kolonoskopia, krew utajona w kale, KSHV, limfocyty CD4, mięsak Kaposiego, nowotwór naczyniowy, obrazowanie laserowe dopplerowskie, obrzęk limfatyczny, pozytonowa tomografia emisyjna, termografia, tomografia komputerowa, ziarniniak ropotwórczy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Acitren 25 mg
Podczas terapii acytretyną (Acitren) u większości pacjentów obserwuje się działania niepożądane, które najczęściej ustępują po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Początkowo może wystąpić przejściowe pogorszenie objawów łuszczycy. Najczęstsze objawy to suchość błon śluzowych, zwłaszcza ust, co można łagodzić stosowaniem tłustych maści. Działania niepożądane obejmują m.in. bóle głowy (często), senność (niezbyt często), neuropatię obwodową (rzadko) oraz bardzo rzadkie łagodne nadciśnienie śródczaszkowe wymagające natychmiastowej interwencji. W obrębie oczu często występuje suchość i zapalenie błon śluzowych, nietolerancja soczewek kontaktowych, a rzadko ślepota nocna i owrzodzenia rogówki. Zgłaszano także zaburzenia słuchu i szumy uszne o częstości nieznanej. W układzie oddechowym bardzo często obserwuje się suchość i zapalenie błon śluzowych, a w przewodzie pokarmowym suchość ust i nasilone pragnienie (bardzo często), zapalenie żołądka i zaburzenia trawienne (często), a także zapalenie dziąseł (niezbyt często). Wątroba może reagować zapaleniem (niezbyt często) i żółtaczką (bardzo rzadko), co wymaga przerwania leczenia i konsultacji hepatologicznej.
acytretyna, dysfonia, egzostoza, hiperostoza, hiperwitaminoza A, krwawienie z odbytnicy, kseroftalmia, łuszczyca, łysienie, madaroza, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe zapalenie skóry, retynoid, ślepota nocna, szum uszny, zakażenie sromu i pochwy, zapalenie czerwieni warg, zapalenie dziąseł, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neotigason 25 mg
Acytretyna, stosowana w dawkach 10 mg i 25 mg, wywołuje działania niepożądane u większości pacjentów, które zazwyczaj ustępują po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu terapii. Charakterystyczne jest początkowe paradoksalne pogorszenie objawów łuszczycy. Najczęściej obserwuje się objawy hiperwitaminozy A, takie jak suchość ust, którą można łagodzić stosowaniem tłustych maści. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do najczęstszych należą suchość błon śluzowych (oczu, nosa, jamy ustnej), bóle głowy, zapalenie skóry, zaburzenia lipidowe (wzrost trójglicerydów i cholesterolu), a także obrzęki obwodowe i nieprawidłowości enzymów wątrobowych.
acytretyna, dysfonia, fotowrażliwość, hiperostoza kręgosłupa, hiperwitaminoza A, kandydoza pochwy, kseroftalmia, łuszczenie skóry, łuszczyca, madaroza, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, przedwczesne zarastanie nasad kości, ślepota nocna, tolerancja glukozy, zapalenie czerwieni warg, zapalenie dziąseł, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwapnienia pozaszkieletowe