aktywna choroba
Aktywna choroba to stan, w którym proces chorobowy wykazuje oznaki intensywnego rozwoju, charakteryzujący się nasilonymi objawami klinicznymi oraz laboratoryjnymi. W medycynie termin ten odnosi się do chorób przewlekłych, które przechodzą fazy zaostrzeń i remisji, jak choroby autoimmunologiczne, zapalne czy nowotworowe.
Rozpoznanie aktywnej choroby opiera się na badaniu klinicznym, wynikach badań laboratoryjnych (markery stanu zapalnego, autoprzeciwciała), badaniach obrazowych oraz ocenie parametrów specyficznych dla danej jednostki chorobowej. W przypadku chorób reumatologicznych stosuje się indeksy aktywności choroby, takie jak DAS28 w reumatoidalnym zapaleniu stawów czy SLEDAI w toczniu rumieniowatym układowym.
Leczenie aktywnej choroby wymaga zwykle intensyfikacji terapii – zwiększenia dawek leków, wprowadzenia dodatkowych środków immunosupresyjnych lub leków biologicznych. Celem jest szybkie osiągnięcie remisji lub niskiej aktywności choroby, co pozwala zapobiec nieodwracalnym uszkodzeniom narządów i poprawić rokowanie długoterminowe pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pentasa 1 g
Pentasa w formie granulatu o przedłużonym uwalnianiu zawierającego 1 g mesalazyny jest wskazana w leczeniu łagodnej i umiarkowanej postaci wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (WZJG) oraz choroby Crohna. W przypadku WZJG, choroby charakteryzującej się przewlekłym, nawracającym stanem zapalnym jelita grubego, preparat działa miejscowo na błonę śluzową, zapewniając skuteczne działanie przeciwzapalne. Forma granulatu umożliwia równomierne uwalnianie substancji czynnej wzdłuż całego przewodu pokarmowego, co jest korzystne przy rozległych zmianach zapalnych. Mesalazyna wykazuje działanie przeciwzapalne bezpośrednio w miejscu zapalenia, co przekłada się na poprawę stanu klinicznego pacjentów.
aktywna choroba, błona śluzowa jelita grubego, choroba Crohna, gastroenterolog, granulat o przedłużonym uwalnianiu, indukcja remisji, leczenie podtrzymujące, mesalazyna, Pentasa, przewlekła choroba zapalna, przewlekły proces zapalny, przewód pokarmowy, stan zapalny, terapia podtrzymująca, terapia przeciwzapalna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaostrzenie i remisja, zmiany zapalne - Leksykon chorób i schorzeń
Łuszczyca biała – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Łuszczyca biała (Lichen sclerosus, LS) jest przewlekłą chorobą o niskim wskaźniku remisji (około 16% u dorosłych kobiet), zróżnicowanym rokowaniem zależnym od lokalizacji zmian, wieku pacjenta oraz czasu do diagnozy. Zmiany genitalne u dorosłych kobiet mają tendencję do przewlekłego przebiegu, natomiast zmiany pozagenitalne cechują się lepszym rokowaniem. U dzieci i młodzieży często obserwuje się utrzymywanie się objawów po dojrzewaniu, z 59% pacjentek z historią JVLS nadal doświadczających symptomów po medianie 19,5 lat obserwacji. Leczenie miejscowymi kortykosteroidami o umiarkowanej mocy jest skuteczne i bezpieczne, a pełne stosowanie się do zaleceń terapeutycznych pozwala na całkowitą kontrolę objawów u 98% pacjentek, zapobiegając progresji choroby i poprawiając jakość życia.
aktywna choroba, bliznowacenie, dysfagia, kortykosteroidy miejscowe, leczenie podtrzymujące, liszaj płaski, łuszczyca biała, nawrót objawów, obrzezanie, okres dojrzewania, progresja choroby, rak in situ, rak płaskonabłonkowy, rak sromu, remisja, stan zapalny, wirus brodawczaka ludzkiego, zmiany atroficzne, zmiany pozagenitalne - Leksykon chorób i schorzeń
Nefryt lupusowy – Epidemiologia
Nefryt lupusowy (LN) jest istotnym powikłaniem tocznia rumieniowatego układowego (SLE), dotykającym 30-60% pacjentów z SLE, z wyższą częstością u dzieci (60-80%) oraz u osób młodszych, mężczyzn i pacjentów pochodzenia afrykańskiego, azjatyckiego i latynoskiego. Występuje zwykle w ciągu pierwszych 6-36 miesięcy od diagnozy SLE, a w 80,9% przypadków jest początkową manifestacją choroby. Epidemiologia LN wykazuje znaczne zróżnicowanie geograficzne i etniczne, z zapadalnością około 1 na 100 000 populacji rocznie (95% CI 0,8-1,3) i wzrostem rozpowszechnienia z 16,8 do 21,2 na 100 000 w latach 1985-2015. Klasa IV (rozlana proliferacyjna) jest najczęstszą i najcięższą postacią LN, z 15-30% pacjentów nieosiągających remisji i podobnym odsetkiem nawrotów. Ryzyko rozwoju schyłkowej niewydolności nerek (ESRD) wynosi 11%, 17% i 22% odpowiednio po 5, 10 i 15 latach, a u pacjentów z klasą IV sięga 44% po 15 latach.
aktywna choroba, badania przesiewowe, badanie populacyjne, białkomocz, chorobowość i śmiertelność, czynnik ryzyka, elektroniczna dokumentacja medyczna, funkcja nerek, koszty opieki zdrowotnej, kreatynina w surowicy, leczenie immunosupresyjne, nawrót choroby, nefryt lupusowy, niska aktywność choroby, podwyższony poziom kreatyniny, przebieg choroby, schyłkowa niewydolność nerek, toczeń rumieniowaty układowy, wczesna diagnoza, wskaźnik śmiertelności - Leksykon chorób i schorzeń
Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (MIZS) to heterogenna grupa chorób o zróżnicowanym przebiegu i rokowaniu, które uległo poprawie w erze leków biologicznych. Dane z kohorty ReACCh-Out wskazują, że przy medianie wieku 16,9 lat 47% pacjentów osiąga remisję bez leków, 25% pozostaje w remisji przy leczeniu, a 27% ma aktywną chorobę. Około 51% pacjentów stosuje co najmniej jeden lek przeciwreumatyczny, w tym 22% leki biologiczne. Czynniki prognostyczne niekorzystnego przebiegu obejmują m.in. ciężkość zapalenia stawów, symetryczne zajęcie stawów, wczesne zajęcie stawów biodrowych/nadgarstkowych, obecność czynnika reumatoidalnego oraz przedłużającą się aktywność choroby. Różne podtypy MIZS wykazują odmienne czynniki ryzyka, np. w postaci układowej utrzymujące się objawy i trombocytoza po 6 miesiącach, a w postaci skąpostawowej symetria zajęcia stawów i podwyższone OB. Wczesny wiek zachorowania (~6 lat) i utrzymujące się zapalenie stawów w pierwszym roku są związane z przetrwałym przebiegiem choroby.
aktywna choroba, CTLA-4, czynnik reumatoidalny, lek biologiczny, lek przeciwreumatyczny, młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów, ocena radiograficzna, PD-1, postać skąpostawowa, postać wielostawowa, remisja bez leków, strategia terapeutyczna, trombocytoza, trwała remisja, układowa postać MIZS, uszkodzenie stawu, zapalenie stawów