stężenie amlodypiny w surowicy
Stężenie amlodypiny w surowicy to parametr farmakokinetyczny umożliwiający ocenę efektywności terapii i bezpieczeństwa stosowania tego leku przeciwnadciśnieniowego z grupy blokerów kanału wapniowego. Pomiar ten jest szczególnie istotny w sytuacjach klinicznych wymagających indywidualizacji dawkowania, takich jak niewydolność nerek, niewydolność wątroby czy podejrzenie przedawkowania.
Terapeutyczne stężenie amlodypiny w surowicy wynosi zwykle 5-15 ng/ml, przy czym stężenia powyżej 20 ng/ml mogą wiązać się ze zwiększonym ryzykiem działań niepożądanych, takich jak obrzęki obwodowe, hipotonia czy tachykardia odruchowa. Lek charakteryzuje się długim okresem półtrwania (30-50 godzin), co skutkuje osiągnięciem stanu stacjonarnego po około 7-8 dniach regularnego stosowania.
Monitorowanie stężenia amlodypiny w surowicy może być wskazane u pacjentów z opornym nadciśnieniem tętniczym, przy podejrzeniu nieprzestrzegania zaleceń terapeutycznych, u osób w podeszłym wieku oraz w przypadku interakcji lekowych, szczególnie z inhibitorami lub induktorami cytochromu CYP3A4, który odpowiada za metabolizm tego leku. Należy pamiętać, że interpretacja wyników powinna uwzględniać czas pobrania próbki względem ostatniej przyjętej dawki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlozek 10 mg
Amlozek (amlodypina bezylan) jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej u dorosłych standardowa dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. Amlodypina może być stosowana zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z tiazydowymi lekami moczopędnymi, lekami alfa- i beta-adrenolitycznymi oraz inhibitorami konwertazy angiotensyny, bez konieczności modyfikacji dawki. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki i stopniowo ją zwiększać. W przypadku zaburzeń czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawkowania, a amlodypina nie jest usuwana podczas dializy.
amlodypina bezylan, azotan, badanie farmakokinetyczne, ciśnienie tętnicze, dawkowanie początkowe, dializa, dławica piersiowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlomyl 5 mg
Amlomyl (amlodypina) w dawce początkowej 5 mg raz na dobę jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej u dorosłych, z możliwością zwiększenia dawki do maksymalnie 10 mg/dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z tiazydowymi diuretykami, lekami alfa- i beta-adrenolitycznymi oraz inhibitorami ACE, bez konieczności modyfikacji dawki amlodypiny. U osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zaleca się standardowy schemat dawkowania, natomiast u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami wątroby dawkę należy indywidualnie dostosować, rozpoczynając od najniższej dostępnej dawki. W ciężkich zaburzeniach wątroby brak jest danych farmakokinetycznych, dlatego leczenie powinno być prowadzone ostrożnie, z powolnym zwiększaniem dawki.
amlodypina, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący receptor beta, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, podanie doustne, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia nadciśnienia tętniczego, tiazydowy lek moczopędny, uszkodzenie nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Agen 10 10 mg
Agen zawiera amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek podzielnych. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się te same dawki, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawkę należy dostosować ostrożnie, zaczynając od najmniejszej dostępnej, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby zaleca się stopniowe zwiększanie dawki. W przypadku niewydolności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, a amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. U dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg po 4 tygodniach terapii; brak danych dla dzieci poniżej 6 lat.
amlodypina bezylan, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Norvasc 5 mg
Norvasc (amlodypina) jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej u dorosłych. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z tiazydowymi diuretykami, alfa- i beta-adrenolitykami oraz inhibitorami ACE, bez konieczności modyfikacji dawkowania. U pacjentów geriatrycznych oraz z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i indywidualne dostosowanie dawki, rozpoczynając od najmniejszej zalecanej. W przypadku niewydolności nerek standardowe dawkowanie pozostaje bez zmian, a amlodypina nie jest usuwana podczas dializy.
amlodypina, amlodypina bezylan, ciśnienie tętnicze, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie skojarzone, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, nadciśnienie tętnicze, pacjent geriatryczny, podawanie doustne, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cardilopin 10 mg
Cardilopin, zawierający amlodypinę w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. U dorosłych dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi terapeutycznej. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się standardowy schemat dawkowania, jednak z ostrożnością przy zwiększaniu dawki. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od najmniejszej dawki 2,5 mg, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkę tę należy stopniowo zwiększać, mimo braku badań farmakokinetycznych w tej grupie. U pacjentów z niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, a amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. Cardilopin może być stosowany w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, takimi jak tiazydowe diuretyki, alfa- i beta-adrenolityki oraz inhibitory ACE, bez konieczności zmiany dawki amlodypiny.
amlodypina, badanie farmakokinetyczne, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek hipotensyjny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, pacjent geriatryczny, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia nadciśnienia tętniczego, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vilpin 10 mg
Vilpin, zawierający amlodypinę w postaci benzenosulfonianu, jest dostępny w tabletkach 5 mg (oznaczone „A5”) i 10 mg (oznaczone „A10” z kreską dzielącą), które można dzielić na równe dawki. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z nadciśnieniem początkowa dawka to 2,5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg po 4 tygodniach, natomiast brak jest danych dla dzieci poniżej 6 lat. Lek można stosować jednocześnie z tiazydowymi diuretykami, alfa- i beta-adrenolitykami oraz inhibitorami ACE bez konieczności modyfikacji dawkowania. Amlodypina jest dobrze tolerowana u osób starszych, jednak wymaga ostrożności przy zwiększaniu dawki.
amlodypina, benzenosulfonian, dializa, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwdławicowy, nadciśnienie tętnicze, receptor beta-adrenergiczny, redukcja ciśnienia tętniczego, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, wchłanianie amlodypiny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cardilopin 5 mg
Cardilopin (amlodypina bezylan) jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej, z dawką początkową u dorosłych wynoszącą 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do maksymalnie 10 mg/dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów geriatrycznych zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki, stosując standardowe dawkowanie 5-10 mg/dobę. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka początkowa powinna wynosić 2,5 mg/dobę, z ostrożnym zwiększaniem do 5-10 mg/dobę, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawka początkowa to 2,5 mg/dobę, z bardzo powolnym zwiększaniem do maksymalnie 5 mg/dobę pod ścisłą kontrolą. U chorych z niewydolnością nerek, w tym dializowanych, stosuje się standardowe dawkowanie 5-10 mg/dobę, gdyż stężenie amlodypiny w surowicy nie koreluje ze stopniem uszkodzenia nerek, a lek nie jest usuwany podczas dializy.
amlodypina, badania farmakokinetyczne, dławica piersiowa, działanie hipotensyjne, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki alfa-adrenolityczne, leki beta-adrenolityczne, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, leki przeciwdławicowe, nadciśnienie tętnicze, pacjent dializowany, pacjent geriatryczny, pacjent pediatryczny, sok grejpfrutowy, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowe leki moczopędne, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vilpin 5 mg
Vilpin, zawierający amlodypinę benzenosulfonian w dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. U dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się standardowe dawkowanie, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawkę rozpoczyna się od 2,5 mg, stopniowo zwiększając do 5-10 mg, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie jest indywidualne i wymaga szczególnej ostrożności. U chorych z niewydolnością nerek stosuje się standardowe dawki, gdyż amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. U dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg po 4 tygodniach, natomiast brak jest danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 6 lat.
amlodypina benzenosulfonian, ciśnienie tętnicze, dawka doustna, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki alfa-adrenolityczne, leki beta-adrenolityczne, leki przeciwdławicowe, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, receptory beta-adrenergiczne, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowe leki moczopędne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tenox 10 mg
Tenox (amlodypina maleinian) jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. U dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie jest takie samo, jednak wymagana jest ostrożność przy zwiększaniu dawki. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka powinna być indywidualnie dostosowana, zaczynając od najmniejszej dostępnej, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki z powolnym jej zwiększaniem, mimo braku badań farmakokinetycznych w tej grupie. U pacjentów z niewydolnością nerek stosuje się standardowy schemat dawkowania, gdyż stężenie amlodypiny nie koreluje ze stopniem uszkodzenia nerek, a lek nie jest usuwany podczas dializy.
amlodypina, amlodypiny maleinian, badanie farmakokinetyczne, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, dysfagia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tenox 5 mg
Tenox, zawierający amlodypinę maleinian w dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się podobny schemat dawkowania, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od możliwie najmniejszej dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane i stopniowo zwiększane. U chorych z niewydolnością nerek stosuje się standardowe dawkowanie, podkreślając, że amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. U dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat z nadciśnieniem początkowa dawka wynosi 2,5 mg raz na dobę (co jednak nie jest możliwe do uzyskania z preparatu Tenox), a po 4 tygodniach, w razie braku efektu, dawkę można zwiększyć do 5 mg raz na dobę. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 6 lat.
amlodypina, beta-bloker, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, dializa, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, maleinian, nadciśnienie tętnicze, stężenie amlodypiny w surowicy, tabletka ze ściętą krawędzią, tiazydowy lek moczopędny, uszkodzenie nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Adipine 10 mg
Lek Adipine zawiera amlodypinę bezylan i jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg (średnica ~8 mm) oraz 10 mg (średnica ~10,5 mm, z rowkiem umożliwiającym podział). Stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca u dorosłych, z dawką początkową 5 mg raz na dobę, którą można zwiększyć do maksymalnie 10 mg/dobę w zależności od efektu klinicznego. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się ten sam schemat dawkowania, jednak z ostrożnością przy zwiększaniu dawki ze względu na zmienioną farmakokinetykę. U osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka powinna być indywidualnie dostosowana, zaczynając od najniższej dostępnej, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby leczenie rozpoczyna się od najmniejszej dawki z monitorowaniem odpowiedzi klinicznej. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym dializowanych, stosuje się standardowy schemat dawkowania, gdyż amlodypina nie jest usuwana podczas dializy.
amlodypina bezylan, bloker receptorów beta, bloker receptorów beta-adrenergicznych, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica piersiowa, farmakokinetyka, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, nadciśnienie tętnicze, pacjent dializowany, stężenie amlodypiny w surowicy, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodipine Bluefish 5 mg
Amlodipine Bluefish w dawce początkowej 5 mg raz na dobę jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej u dorosłych, z możliwością zwiększenia dawki do 10 mg na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. Lek może być stosowany w monoterapii lub w terapii skojarzonej z tiazydowymi diuretykami, alfa- i beta-adrenolitykami oraz inhibitorami ACE bez konieczności modyfikacji dawkowania. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się standardowe dawkowanie z ostrożnym zwiększaniem dawki. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby należy rozpocząć terapię od najmniejszej dawki, natomiast w ciężkich zaburzeniach dawkowanie powinno być bardzo powolne, ze względu na brak danych farmakokinetycznych. U pacjentów z niewydolnością nerek stosuje się standardowy schemat dawkowania, gdyż stężenie amlodypiny nie koreluje z funkcją nerek, a lek nie jest usuwany podczas dializy.
amlodypina, badanie farmakokinetyczne, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, dysfagia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie skojarzone, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący receptory beta-adrenergiczne, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, produkt przeciwdławicowy, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia nadciśnienia tętniczego, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zabieg dializy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Finamlox 5 mg
Finamlox zawiera amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg, stosowaną w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Standardowa dawka początkowa u dorosłych to 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się ten sam schemat dawkowania, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. U chorych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się rozpoczynanie terapii od najmniejszej dostępnej dawki, a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie należy stopniowo zwiększać, mimo braku badań farmakokinetycznych w tej grupie. W przypadku niewydolności nerek nie ma konieczności modyfikacji dawki, gdyż amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z nadciśnieniem początkowa dawka wynosi 2,5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg po 4 tygodniach, natomiast stosowanie u dzieci poniżej 6 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych.
amlodypina, badanie farmakokinetyczne, bezylan amlodypiny, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący receptor beta, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, pacjent geriatryczny, pacjent w podeszłym wieku, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodipine Medreg 5 mg
Amlodipine Medreg jest dostępny w tabletkach 5 mg i 10 mg, z możliwością podziału na równe dawki. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) dawka początkowa to 2,5 mg, z możliwością zwiększenia do 5 mg po 4 tygodniach, natomiast brak jest danych dla dzieci poniżej 6 lat. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawkowanie wymaga ostrożności i indywidualnego dostosowania, a u osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki z powolnym zwiększaniem. W przypadku niewydolności nerek stosuje się standardowe dawkowanie, gdyż amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. U osób w podeszłym wieku stosuje się standardowe dawki, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki.
amlodypina, ciśnienie tętnicze, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, działanie synergistyczne, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący receptory beta-adrenergiczne, nadciśnienie tętnicze, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlonor 10 mg
Amlonor (amlodypina bezylan) jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg, przeznaczonych do podawania doustnego. W leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 10 mg na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się podobny schemat dawkowania, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. U dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat dawka początkowa wynosi 2,5 mg/dobę, którą można zwiększyć do 5 mg/dobę po 4 tygodniach, jeśli nie osiągnięto pożądanej kontroli ciśnienia. Dla dzieci poniżej 6 lat brak jest danych dotyczących stosowania amlodypiny.
amlodypina, Amlonor, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, nadciśnienie tętnicze, podawanie doustne, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cardilopin 2,5 mg
Cardilopin, zawierający amlodypinę w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej. U dorosłych standardowa dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. Lek może być bezpiecznie stosowany w terapii skojarzonej z tiazydowymi diuretykami, alfa- i beta-adrenolitykami, inhibitorami ACE oraz innymi lekami przeciwdławicowymi bez konieczności modyfikacji dawki. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się standardowe dawkowanie, jednak z ostrożnością przy zwiększaniu dawki. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka początkowa powinna wynosić 2,5 mg, a jej zwiększanie wymaga szczególnej ostrożności; u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby leczenie rozpoczyna się od najmniejszej dawki i stopniowo ją zwiększa. U pacjentów z niewydolnością nerek stosuje się standardowe dawkowanie, gdyż amlodypina nie jest usuwana podczas dializy.
amlodypina, ciśnienie tętnicze, dializa, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, nadciśnienie tętnicze, pacjent w podeszłym wieku, receptor beta-adrenergiczny, sok grejpfrutowy, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlonor 5 mg
Amlonor (amlodypina) jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg, stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej u dorosłych. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. U pacjentów geriatrycznych dawki są takie same jak u młodszych, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka powinna być indywidualnie dostosowana, zaczynając od najmniejszej dostępnej, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkę należy stopniowo zwiększać, mimo braku danych farmakokinetycznych. U pacjentów z niewydolnością nerek stosuje się standardowy schemat dawkowania, gdyż stężenie amlodypiny nie koreluje z ciężkością uszkodzenia nerek, a lek nie jest usuwany podczas dializy.
amlodypina bezylan, ciśnienie tętnicze, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, pacjent dializowany, pacjent geriatryczny, pacjent w podeszłym wieku, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny w surowicy, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby