zapalenie czerwieni wargowej
Zapalenie czerwieni wargowej (cheilitis) to stan zapalny obejmujący czerwień wargową i przylegającą skórę warg. Może mieć różnorodną etiologię, w tym alergiczną, infekcyjną, niedoborową, autoimmunologiczną lub być wynikiem drażnienia mechanicznego.
Do najczęstszych postaci należą: cheilitis angularis (zajęcie kącików ust, często związane z niedoborem witamin z grupy B lub infekcją grzybiczą), cheilitis exfoliativa (złuszczające zapalenie warg), cheilitis actinica (związane z przewlekłą ekspozycją na promieniowanie UV) oraz cheilitis granulomatosa (część zespołu Melkerssona-Rosenthala).
W diagnostyce kluczowy jest dokładny wywiad dotyczący potencjalnych alergenów, ekspozycji na słońce, nawyków (np. lizanie warg), stosowanych leków oraz współistniejących chorób. W niektórych przypadkach niezbędne jest wykonanie testów alergicznych lub biopsji. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować kortykosteroidy miejscowe, leki przeciwgrzybicze, antybiotyki, suplementację witamin lub eliminację czynnika wywołującego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Acitren 10 mg
Podczas terapii acytretyną (Acitren) działania niepożądane występują u większości pacjentów, najczęściej manifestując się objawami hiperwitaminozy A, w tym bardzo częstą suchością błon śluzowych (np. ust, oczu, nosa) oraz zapaleniem spojówek i kseroftalmią. W początkowej fazie leczenia może dojść do czasowego pogorszenia objawów łuszczycy. Należy monitorować szczególnie pacjentów z cukrzycą ze względu na możliwe zaburzenia tolerancji glukozy. U dzieci i młodzieży istnieje ryzyko zmian kostnych, takich jak przedwczesne zamknięcie nasad kości długich i hiperostoza, co wymaga ścisłej kontroli wzrostu i rozwoju kości. W trakcie terapii obserwuje się także często bóle głowy, suchość i zapalenie błon śluzowych układu oddechowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, zapalenie żołądka), a także zmiany skórne (zapalenie czerwieni warg, świąd, łysienie, łuszczenie się skóry). W badaniach diagnostycznych często występuje przemijające, odwracalne zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz, fosfatazy zasadowej) oraz odwracalne podwyższenie stężenia trójglicerydów i cholesterolu, co jest szczególnie istotne u pacjentów z czynnikami ryzyka miażdżycy i podczas długotrwałej terapii.
Acitren, acytretyna, cukrzyca, dysfonia, hiperostoza, hiperwitaminoza A, kandydoza pochwy, krwawienie z nosa, kseroftalmia, łuszczenie się skóry, łysienie, madaroza, miażdżyca, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość typu I, neuropatia obwodowa, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie nasad kości, retynoid, ślepota nocna, suchość jamy ustnej, szum uszny, zanokcica, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie dziąseł, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, zespół kwasu retynowego, zespół przesiąkania włośniczek, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwapnienie pozakostne - Leksykon substancji czynnych
Acytretyna – Działania niepożądane
Acytretyna, retinoid stosowany w leczeniu ciężkich postaci łuszczycy i zaburzeń rogowacenia skóry, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, często wynikającymi z hiperwitaminozy A. Najczęstsze objawy to suchość błon śluzowych (np. ust, spojówek, nosa) oraz zmiany skórne, takie jak zapalenie czerwieni warg, świąd, łysienie i łuszczenie się skóry, szczególnie na dłoniach i stopach. W zakresie układu nerwowego dominują bóle głowy (≥1/100), senność i zawroty głowy (≥1/1 000), a rzadko neuropatia obwodowa i łagodne nadciśnienie śródczaszkowe (<1/10 000). Występują także zaburzenia widzenia, w tym suchość spojówek (≥1/10), niewyraźne widzenie (≥1/1 000), a bardzo rzadko ślepota nocna i owrzodzenia rogówki (<1/10 000). Działania niepożądane obejmują również zaburzenia przewodu pokarmowego (suchość ust, zapalenie żołądka, nudności), zmiany w badaniach enzymów wątrobowych (często przemijające) oraz podwyższenie stężenia trójglicerydów i cholesterolu, szczególnie przy dużych dawkach i długotrwałym leczeniu.
aminotransferaza, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból kości, ból mięśniowo-stawowy, Candida albicans, cholesterol, choroba niedokrwienna serca, dysfonia, egzostoza, enzymy wątrobowe, fosfataza zasadowa, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, hiperostoza kręgosłupa, hipertrójglicerydemia, hiperwitaminoza A, krwawienie z nosa, krwawienie z odbytnicy, kseroftalmia, leczenie przeciwgrzybicze, łuszczenie skóry, łuszczyca, łysienie, madaroza, nadciśnienie śródczaszkowe, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość typu I, narośl kostna, neuropatia obwodowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, owrzodzenie rogówki, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przedwczesne zamknięcie nasad kości, retinoid, rogowacenie skóry, rumień, ślepota nocna, suchość jamy ustnej, tolerancja glukozy, trójglicerydy, wymioty, zakażenie grzybicze, zanokcica, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie dziąseł, zapalenie rogówki, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka, ziarniniak ropotwórczy, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka, zwapnienie pozakostne - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół stevens-johnsona – Objawy
Zespół Stevensa-Johnsona (SJS) to ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja polekowa, charakteryzująca się martwicą i oddzielaniem się naskórka obejmującą mniej niż 10% powierzchni ciała (SJS), z możliwym przejściem w overlap SJS/TEN (10-30%) lub TEN (>30%). Początkowo manifestuje się objawami prodromalnymi, takimi jak gorączka do 39°C, ból gardła, bóle mięśniowo-stawowe oraz zmiany skórne w postaci makuł, grudek i pęcherzy, z dodatnim objawem Nikolsky’ego. Zajęcie błon śluzowych dotyczy ponad 90% pacjentów, obejmując jamę ustną, oczy (27-80%), narządy płciowe i drogi moczowe, a także inne błony śluzowe. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się niedokrwistość, leukopenię, małopłytkowość, podwyższone OB i mocznik (>10 mmol/l). Przebieg choroby dzieli się na fazę ostrą (8-12 dni) z gorączką i złuszczaniem naskórka oraz fazę gojenia, trwającą do kilku tygodni.
anoreksja, bliznowacenie rogówki, ból gardła, dysfagia, infekcja górnych dróg oddechowych, kłębuszkowe zapalenie nerek, leukopenia, małopłytkowość, neowaskularyzacja rogówki, niewydolność wielonarządowa, objawy prodromalne, posocznica, przednie zapalenie błony naczyniowej, reepitelializacja, SJS-TEN Overlap, skala SCORTEN, światłowstręt, toksyczna nekroliza naskórka, trichiasis, wydzielina ropna, zapalenie cewki moczowej, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie jamy ustnej, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vesanoid 10 mg
Przedawkowanie tretynoiny (kwas all-trans-retinowy, ATRA) prowadzi do objawów hiperwitaminozy A, które są odwracalne po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Typowe symptomy obejmują uporczywe bóle głowy, nudności, wymioty oraz zmiany śluzówkowo-skórne takie jak suchość, złuszczanie naskórka i zapalenie czerwieni wargowej. W leczeniu ostrej białaczki promielocytowej stosowana dawka wynosi około 48,75 mg/m² powierzchni ciała na dobę, co stanowi jedną czwartą maksymalnej dawki tolerowanej u pacjentów z guzami litymi (195 mg/m²/dobę). U dzieci maksymalna dawka tolerowana wynosi 60 mg/m²/dobę. Brak jest swoistego antidotum, dlatego kluczowe jest monitorowanie stanu pacjenta i wdrożenie leczenia objawowego.
analgetyk, ból głowy, funkcja wątroby, guz lity, hiperwitaminoza A, konsultacja hematologiczna, leczenie objawowe, leczenie przeciwwymiotne, maksymalna dawka tolerowana, nudności, objawy śluzówkowo-skórne, oddział hematologiczny, ostra białaczka promielocytowa, parametry hematologiczne, powierzchnia ciała, powikłania hematologiczne, równowaga elektrolitowa, rumień, tretynoina, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie czerwieni wargowej, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Curacne 10 mg 10 mg
Izotretynoina, substancja czynna preparatu Curacne 10 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są w większości zależne od dawki i najczęściej ustępują po modyfikacji dawkowania lub zakończeniu terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą skóry i błon śluzowych, manifestując się jako zapalenie czerwieni wargowej, suchość skóry i błon śluzowych nosa oraz oczu, co jest charakterystyczne dla profilu bezpieczeństwa leku. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według MedDRA, z kategoriami od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000). Do poważnych, choć bardzo rzadkich powikłań należą rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona oraz martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Ponadto, bardzo często występują bóle stawów, mięśni i pleców, szczególnie u pacjentów w wieku dojrzewania, oraz wzrost aktywności aminotransferaz, co wymaga regularnego monitorowania funkcji wątroby. W badaniach laboratoryjnych często obserwuje się niedokrwistość, przyspieszone OB, małopłytkowość, neutropenię oraz istotne zmiany lipidowe, takie jak zwiększenie stężenia trójglicerydów i cholesterolu oraz zmniejszenie HDL.
alergiczne zapalenie naczyń, dystrofia paznokci, ginekomastia, hiperurykemia, hiperwitaminoza A, izotretynoina, limfadenopatia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, neutropenia, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, suchość skóry, światłowstręt, tarcza zastoinowa, trądzik piorunujący, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie kłębuszkowe nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek, zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych, zapalenie trzustki, zapalenie warg, zespół Stevensa-Johnsona, ziarniniak Wegenera - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calcium folinate Kalceks 10 mg/ml
Calcium folinate Kalceks (10 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) zawiera wapnia folinian uwodniony, odpowiadający kwasowi folinowemu. Podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości, które wymagają monitorowania klinicznego. Bardzo rzadko obserwuje się reakcje alergiczne, w tym anafilaktoidalne/anafilaktyczne oraz pokrzywkę, które mogą zagrażać życiu. Rzadko występują zaburzenia psychiatryczne (bezsenność, pobudzenie, depresja), zwiększenie częstości napadów drgawkowych u pacjentów z padaczką oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe po dużych dawkach. Częstość nieznana obejmuje poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczna nekroliza naskórka (TEN), które mogą mieć przebieg śmiertelny, zwłaszcza w terapii skojarzonej z innymi lekami.
5-fluorouracyl, bezsenność, biegunka, depresja, hiperamonemia, kwas folinowy, mielosupresja, napad drgawkowy, neurotoksyczność, niewydolność szpiku kostnego, nudności, odwodnienie, padaczka, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, toksyczna nekroliza naskórka, wymioty, zaburzenia psychiatryczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie błon śluzowych, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie jamy ustnej, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axotret 10 mg
Izotretynoina, będąca pochodną witaminy A, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą układu skórno-śluzówkowego, manifestując się suchością skóry, zapaleniem czerwieni warg, suchością błony śluzowej nosa oraz zapaleniem spojówek. Zaburzenia hematologiczne, takie jak niedokrwistość, przyspieszone OB, małopłytkowość, nadpłytkowość oraz neutropenia, występują bardzo często i wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi. Wśród działań niepożądanych o mniejszej częstości obserwuje się zaburzenia psychiczne (depresja, lęk, agresja), które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji, w tym myśli i prób samobójczych. Neurologicznie najczęściej występuje ból głowy, a rzadziej łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe czy drgawki. W zakresie okulistycznym dominują zapalenie powiek i spojówek oraz suchość oka, natomiast rzadko obserwuje się poważne zaburzenia widzenia i słuchu. Częstość występowania działań niepożądanych została określona na podstawie badań klinicznych u 842 pacjentów oraz danych po wprowadzeniu leku do obrotu.
aminotransferaza, białkomocz, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cheilitis, cukrzyca, depresja, fosfokinaza kreatynowa, fotonadwrażliwość, ginekomastia, hiperurykemia, hiperwitaminoza A, izotretynoina, kłębuszkowe zapalenie nerek, krwawienie z nosa, krwiomocz, limfadenopatia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, niedokrwistość, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, trądzik piorunujący, trójglicerydy, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie okrężnicy, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calciumfolinat-Ebewe 15 mg
Calciumfolinat-Ebewe, zawierający 15 mg kwasu folinowego (odpowiadającego 19,06 mg pięciowodnego folinianu wapnia), może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy organizmu. Reakcje alergiczne, w tym rzekomoanafilaktyczne i anafilaktyczne, występują bardzo rzadko (<1/10 000), ale mogą mieć poważne konsekwencje, takie jak wstrząs. Duże dawki leku mogą powodować zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja) oraz zwiększać ryzyko napadów drgawkowych, także u pacjentów bez wcześniejszego wywiadu padaczkowego. Rzadko obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a niezbyt często gorączkę po podaniu w formie iniekcji. W terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem (5-FU) najczęstszymi działaniami ograniczającymi dawkę są zapalenie błon śluzowych i biegunka, a bardzo często występuje niewydolność szpiku kostnego, co wymaga ścisłego monitorowania hematologicznego. Zgłaszano także przypadki zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka, choć związek przyczynowy z folinianem wapnia nie jest jednoznaczny.
5-fluorouracyl, bezsenność, biegunka, depresja, folinian wapnia, hiperamonemia, kwas folinowy, leukopenia, małopłytkowość, napad drgawkowy, niewydolność szpiku kostnego, nudności, odwodnienie, padaczka, pobudzenie, pokrzywka, reakcja rzekomoanafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie błon śluzowych, zapalenie błony śluzowej gardła, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej odbytu, zapalenie błony śluzowej przełyku, zapalenie czerwieni wargowej, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Axotret 20 mg
Izotretynoina (Axotret) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawką leku. Najczęściej obserwuje się objawy dermatologiczne, takie jak suchość skóry i błon śluzowych, zapalenie czerwieni wargowej, złuszczanie skóry oraz świąd (≥1/10). Rzadziej występują łysienie (≥1/10 000 do <1/1000) oraz bardzo rzadkie, ale poważne reakcje skórne, w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczno-rozpływna martwica naskórka. W obrębie narządu wzroku często pojawiają się zapalenie powiek, spojówek, suchość i podrażnienie oka (≥1/10), natomiast bardzo rzadko (≤1/10 000) mogą wystąpić poważne powikłania, takie jak obrzęk tarczy nerwu wzrokowego czy zaćma. Zaburzenia psychiczne, w tym depresja i zmiany nastroju, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), zaś myśli i próby samobójcze oraz zaburzenia psychotyczne są bardzo rzadkie (≤1/10 000) i wymagają natychmiastowego przerwania terapii oraz konsultacji psychiatrycznej.
ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cukrzyca, depresja, fosfokinaza kreatynowa, ginekomastia, izotretynoina, kłębuszkowe zapalenie nerek, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, łysienie, myśli samobójcze, neutropenia, niedokrwistość, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, toksyczno-rozpływna martwica naskórka, zaburzenie erekcji, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie okrężnicy, zapalenie powiek, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększona aktywność aminotransferaz, zwiększone stężenie trójglicerydów - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Biotynox Forte 10 mg
Biotynox Forte to preparat zawierający 10 mg biotyny w formie tabletek, przeznaczony do leczenia klinicznie potwierdzonego niedoboru biotyny. Wskazania do stosowania obejmują objawy dermatologiczne i przydatkowe takie jak wypadanie włosów z przerzedzeniem skóry głowy, zaburzenia wzrostu włosów (łamliwość, matowość, zmiana struktury) oraz paznokci (łamanie, rozdwajanie, kruchość). Ponadto lek jest stosowany w stanach zapalnych skóry w charakterystycznych lokalizacjach: okolice oczu, nosa, ust, uszu oraz krocza. Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe, z kreską ułatwiającą rozkruszenie, ale nie służącą do dzielenia dawki. Preparat zawiera również 60 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
biotyna, choroba tarczycy, infekcja skóry, łamliwość paznokci, łamliwość włosów, łuszczenie skóry, łysienie androgenowe, łysienie plackowate, niedobór biotyny, niedobór witamin, nietolerancja laktozy, objaw dermatologiczny, stan zapalny skóry, wypadanie włosów, zaburzenie wzrostu paznokci, zaburzenie wzrostu włosów, zaczerwienienie skóry, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie skóry, zmiana zapalna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Biotylek Max 10 mg
BIOTYLEK MAX to preparat w formie tabletek zawierających 10 mg biotyny, wskazany do leczenia niedoborów biotyny manifestujących się głównie objawami dermatologicznymi, takimi jak nasilone wypadanie włosów, zaburzenia wzrostu i struktury paznokci oraz włosów, nadmierna łamliwość tych tkanek, a także stany zapalne skóry w charakterystycznych lokalizacjach (okołooczne, przynosowe, wokół ust i w obrębie krocza). Lek jest również stosowany profilaktycznie u pacjentów z podwyższonym ryzykiem niedoboru biotyny. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie innych przyczyn klinicznych objawów, które mogą wymagać odmiennego leczenia.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas folinowy – Działania niepożądane
Kwas folinowy, stosowany w postaci folinianu wapnia, pełni rolę antidotum na toksyczność antagonistów kwasu foliowego oraz wspomaga terapię przeciwnowotworową, zwłaszcza w skojarzeniu z 5-fluorouracylem (5-FU). Dostępny jest w formie roztworów do wstrzykiwań/infuzji oraz kapsułek twardych. Profil bezpieczeństwa obejmuje szerokie spektrum działań niepożądanych, w tym bardzo rzadkie reakcje anafilaktoidalne i anafilaktyczne, rzadkie zaburzenia psychiatryczne (bezsenność, pobudzenie, depresja), zwiększenie częstości napadów drgawkowych u pacjentów z padaczką oraz rzadkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Niezbyt często obserwowano gorączkę po podaniu dożylnym, a z nieznaną częstością zgłaszano ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka, zwłaszcza w terapii skojarzonej z innymi lekami.
5-fluorouracyl, antagonista kwasu foliowego, bezsenność, biegunka, Calcium Folinate Kabi, Calcium folinate Kalceks, Calcium folinate Sandoz, Calciumfolinat-Ebewe, depresja, folinian wapnia, gorączka, hiperamonemia, kwas folinowy, leukopenia, napad drgawkowy, neurotoksyczność, niewydolność szpiku kostnego, odwodnienie, padaczka, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, terapia przeciwnowotworowa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty i nudności, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błon śluzowych, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie jamy ustnej, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Curacne 40 mg 40 mg
Izotretynoina zawarta w leku Curacne 40 mg charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania przez lekarza prowadzącego. Najczęstsze objawy to suchość błon śluzowych (wargi, nos, spojówki) oraz skóry, które występują bardzo często (≥1/10). Istotne są również poważne działania niepożądane obejmujące układ nerwowy (bóle głowy, rzadko łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe), psychikę (depresja, myśli samobójcze – rzadko do bardzo rzadko), narząd wzroku (zapalenie powiek, spojówek, suchość oczu – bardzo często; poważne zaburzenia widzenia – bardzo rzadko) oraz układ mięśniowo-szkieletowy (bóle stawów i mięśni – bardzo często; zapalenie stawów, wapnica – bardzo rzadko). W trakcie terapii konieczna jest regularna kontrola parametrów laboratoryjnych, zwłaszcza aktywności aminotransferaz (bardzo często podwyższone), poziomu trójglicerydów (bardzo często podwyższone), cholesterolu, glukozy oraz badania moczu (krwiomocz, białkomocz – często). Rzadko obserwuje się zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej, co może wskazywać na uszkodzenie mięśni.
dystrofia paznokci, ginekomastia, hiperurykemia, hiperwitaminoza A, hirsutyzm, łagodne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, limfadenopatia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadpłytkowość, neutropenia, niedokrwistość, rumień wielopostaciowy, suchość spojówek, światłowstręt, tarcza zastoinowa, trądzik piorunujący, trójglicerydy, upośledzenie słuchu, zaburzenia psychiczne, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia widzenia, zanokcica, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie jelita krętego, zapalenie kłębuszkowe nerek, zapalenie okrężnicy, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zapalenie stawów, zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zwiększenie aktywności aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Calcium folinate Sandoz 10 mg/ml
Stosowanie wapnia folinianu (Calcium folinate Sandoz) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu, które mogą wpływać na bezpieczeństwo pacjenta. Bardzo rzadko obserwuje się reakcje alergiczne, w tym anafilaktyczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Rzadko mogą wystąpić zaburzenia psychiczne (bezsenność, pobudzenie, depresja) oraz zwiększenie częstości napadów drgawkowych u pacjentów z padaczką. Duże dawki mogą powodować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, które ustępują po zmniejszeniu dawki. Niezbyt często po podaniu dożylnym pojawia się gorączka, wymagająca różnicowania z infekcją. W terapii skojarzonej z 5-fluorouracylem (5-FU) bardzo często występuje niewydolność szpiku kostnego (pancytopenia, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość), zapalenie błon śluzowych (jama ustna, czerwień wargowa) oraz wymioty i nudności (≥1/10 w schemacie miesięcznym). W schemacie tygodniowym bardzo często obserwuje się ciężką biegunkę i odwodnienie, które mogą prowadzić do zgonu i wymagają hospitalizacji. Często występuje także zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej (zespół ręka-stopa), a z nieznaną częstością hiperamonemia, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby.
5-fluorouracyl, bezsenność, biegunka, depresja, folinian wapnia, gorączka, hiperamonemia, małopłytkowość, mielosupresja, napad drgawkowy, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niewydolność szpiku kostnego, nudności i wymioty, odwodnienie, padaczka, pancytopenia, pobudzenie, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błon śluzowych, zapalenie czerwieni wargowej, zapalenie jamy ustnej, zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej, zespół ręka-stopa