maksymalna dawka tolerowana
Maksymalna dawka tolerowana (MTD, z ang. Maximum Tolerated Dose) to najwyższa dawka leku lub substancji, która może być podawana bez wywoływania nieakceptowalnych lub zagrażających życiu działań niepożądanych. Jest to kluczowy parametr w badaniach klinicznych, szczególnie w fazie I, gdzie określa się bezpieczny zakres dawkowania dla dalszych badań skuteczności.
W onkologii MTD ma szczególne znaczenie przy ustalaniu schematów chemioterapii, gdzie celem jest osiągnięcie maksymalnego efektu przeciwnowotworowego przy akceptowalnym profilu toksyczności. W badaniach klinicznych za MTD przyjmuje się zazwyczaj dawkę, przy której toksyczność ograniczająca dawkę (DLT, dose-limiting toxicity) występuje u określonego odsetka pacjentów, najczęściej u mniej niż 33%.
Wyznaczanie MTD opiera się na różnych metodach eskalacji dawki, takich jak tradycyjny schemat 3+3, zmodyfikowane schematy Fibonacciego czy bardziej zaawansowane metody statystyczne (BLRM, CRM). Nowoczesne podejścia coraz częściej odchodzą od koncepcji MTD na rzecz optymalnej dawki biologicznej (OBD), która uwzględnia nie tylko toksyczność, ale również markery farmakodynamiczne efektywności leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Telfexo 120 mg 120 mg
Przedawkowanie feksofenadyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Telfexo 120 mg, może wywołać objawy takie jak zawroty głowy, senność, zmęczenie oraz suchość w jamie ustnej, choć nie określono jednoznacznej dawki progowej dla ich wystąpienia. Badania kliniczne potwierdzają wysoki profil bezpieczeństwa feksofenadyny, wykazując brak istotnych działań niepożądanych przy pojedynczych dawkach do 800 mg, dawkach 690 mg podawanych dwukrotnie na dobę przez miesiąc oraz dawce 240 mg raz dziennie przez rok. Maksymalna tolerowana dawka nie została jednak precyzyjnie ustalona.
dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, eliminacja niewchłoniętego leku, feksofenadyna chlorowodorek, hemodializa, leczenie objawowe i podtrzymujące, maksymalna dawka tolerowana, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie leku, senność, suchość jamy ustnej, Telfexo, węgiel aktywowany, zaburzenia równowagi, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Agen 5 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne amlodypiny, substancji czynnej leków Agen 5 i Agen 10, wykazały, że stosowanie wysokich dawek (około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla ludzi) powoduje u szczurów i myszy zaburzenia reprodukcyjne, takie jak opóźnienie porodu, wydłużenie akcji porodowej oraz zmniejszona przeżywalność potomstwa. W badaniach płodności u szczurów, podawanie amlodypiny do 10 mg/kg/dobę (8-krotnie wyższej dawki niż maksymalna zalecana dawka dla ludzi 10 mg, przeliczanej na mg/m²) nie wykazało istotnego wpływu na płodność. Jednakże, w badaniu na samcach szczurów podawanych amlodypinę w dawce porównywalnej do terapeutycznej u ludzi (w mg/kg) zaobserwowano istotne obniżenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, zmniejszenie gęstości nasienia, liczby dojrzałych spermatyd oraz komórek Sertoliego, co wskazuje na potencjalny wpływ amlodypiny na parametry płodności u samców przy dawkach terapeutycznych.
akcja porodowa, amlodypina, bezylan, działanie mutagenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórka Sertoliego, maksymalna dawka tolerowana, mutageneza, opóźniony poród, płodność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przeżywalność potomstwa, rakotwórczość, spermatyda, testosteron, toksyczny wpływ na rozmnażanie, zaburzenie reprodukcyjne, zmiana chromosomowa, zmiana genetyczna - Leksykon substancji czynnych
Mandur Bhasma – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mandur Bhasma, zawierający żelazo w stanach utlenienia +2 i +3 (3 mg na tabletkę, w dawce 33 mg w preparacie Liv.52), wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. W badaniach toksyczności ostrej nie osiągnięto dawki śmiertelnej nawet przy podaniu 5000 mg/kg masy ciała, co uniemożliwiło ustalenie maksymalnej dawki tolerowanej. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach 1000-3000 mg/kg przez 9 miesięcy nie wykazało negatywnego wpływu na masę ciała ani inne parametry zdrowotne zwierząt. Badania toksyczności reprodukcyjnej potwierdziły brak działania embriotoksycznego i teratogennego, a także brak negatywnego wpływu na rozwój płodów i potomstwa u szczurów w okresie ciąży i laktacji.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, Mandur Bhasma, minimalna dawka śmiertelna, mutacje letalne, mutagenność, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, żelazo - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amisan 400 mg
Przegląd badań przedklinicznych amisulprydu wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnego ryzyka teratogennego, mutagennego czy rakotwórczego. Maksymalne tolerowane dawki u zwierząt wynosiły 200 mg/kg mc./dobę u szczurów (2-krotność AUC względem ludzi) oraz 120 mg/kg mc./dobę u psów (7-krotność AUC względem ludzi). Badania karcinogenności na myszach (do 120 mg/kg mc./dobę) i szczurach (do 240 mg/kg mc./dobę) nie wykazały zwiększonej częstości nowotworów, przy ekspozycji AUC 1,5-4,5-krotnie wyższej niż u ludzi. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, królikach i myszach nie stwierdzono działania rakotwórczego, choć amisulpryd wpływał na rozwój płodu przy dawkach ≥ 2000 mg/dobę (dla pacjenta 50 kg), znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.
amisulpryd, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maksymalna dawka tolerowana, model zwierzęcy, parametr AUC, pole pod krzywą stężenia, potencjał karcinogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, reprodukcja i rozwój, rozwój płodu, ryzyko toksykologiczne, szkodliwy wpływ na reprodukcję, toksyczność ogólna, wiek reprodukcyjny, zachowanie potomstwa, zwierzęta doświadczalne - Leksykon substancji czynnych
Fluoksetyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fluoksetyny, obejmujące metody in vitro oraz modele zwierzęce, nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego i kancerogennego tej substancji. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach drugiego pokolenia, przy dawkach fluoksetyny wynoszących około 1,5, 3,9 i 9,7 mg/kg masy ciała, nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, kojarzenie, teratogenność ani rozwój potomstwa. Jednak u samców myszy poddanych dawce około 31 mg/kg mc./dobę (przekraczającej MTD) zaobserwowano spadek masy jąder i hipospermatogenezę, co wskazuje na toksyczność przy wysokich dawkach. Szczególnie istotne są wyniki badań na młodych szczurach, gdzie dawka 30 mg/kg mc./dobę od 21 do 90 dnia życia powodowała nieodwracalne zmiany zwyrodnieniowe i martwicę jąder, zaburzenia rozwoju narządów rozrodczych oraz opóźnienie dojrzewania płciowego (u samców przy 10 i 30 mg/kg mc./dobę, u samic przy 30 mg/kg mc./dobę). Ponadto, obserwowano zmniejszenie długości kości udowej oraz zmiany degeneracyjne mięśni szkieletowych.
dojrzewanie płciowe, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, fluoksetyna, hipospermatogeneza, maksymalna dawka tolerowana, martwica jąder, norfluoksetyna, płodność, populacja pediatryczna, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, przyrost masy kostnej, stężenie osoczowe, transporter serotoniny, wakuolizacja komórek, zaburzenie spermatogenezy, zanik jąder, zmiany zwyrodnieniowe, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vesanoid 10 mg
Przedawkowanie tretynoiny (kwas all-trans-retinowy, ATRA) prowadzi do objawów hiperwitaminozy A, które są odwracalne po zmniejszeniu dawki lub odstawieniu leku. Typowe symptomy obejmują uporczywe bóle głowy, nudności, wymioty oraz zmiany śluzówkowo-skórne takie jak suchość, złuszczanie naskórka i zapalenie czerwieni wargowej. W leczeniu ostrej białaczki promielocytowej stosowana dawka wynosi około 48,75 mg/m² powierzchni ciała na dobę, co stanowi jedną czwartą maksymalnej dawki tolerowanej u pacjentów z guzami litymi (195 mg/m²/dobę). U dzieci maksymalna dawka tolerowana wynosi 60 mg/m²/dobę. Brak jest swoistego antidotum, dlatego kluczowe jest monitorowanie stanu pacjenta i wdrożenie leczenia objawowego.
analgetyk, ból głowy, funkcja wątroby, guz lity, hiperwitaminoza A, konsultacja hematologiczna, leczenie objawowe, leczenie przeciwwymiotne, maksymalna dawka tolerowana, nudności, objawy śluzówkowo-skórne, oddział hematologiczny, ostra białaczka promielocytowa, parametry hematologiczne, powierzchnia ciała, powikłania hematologiczne, równowaga elektrolitowa, rumień, tretynoina, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapalenie czerwieni wargowej, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivastigmin Orion 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy obejmowały toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój płodu, przeprowadzone na szczurach, myszach i psach. Wyniki wskazują, że obserwowane efekty toksyczne były związane głównie z nasilonym działaniem farmakologicznym leku, bez specyficznej toksyczności narządowej. Testy genotoksyczności wykazały brak mutagenności w większości badań in vitro i in vivo, z wyjątkiem pozytywnego wyniku testu aberracji chromosomowych na ludzkich limfocytach przy ekspozycji 104-krotnie przekraczającej maksymalne stężenia kliniczne. Test mikrojąderkowy in vivo oraz badania metabolitu NAP226-90 potwierdziły niski potencjał genotoksyczny. W badaniach rakotwórczości nie stwierdzono działania kancerogennego przy dawkach do 6-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna 12 mg/dobę.
aberracje chromosomowe, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratogenności, działanie farmakologiczne leku, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, limfocyty obwodowe, maksymalna dawka tolerowana, podrażnienie oczu, podrażnienie śluzówki, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rywastygmina, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amisulpryd Holsten 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne amisulprydu wykazały brak ogólnego ryzyka toksyczności oraz specyficznego działania toksycznego na narządy. Nie stwierdzono potencjału teratogennego, genotoksycznego ani rakotwórczego. Maksymalne tolerowane dawki wynosiły 200 mg/kg mc./dobę u szczurów oraz 120 mg/kg mc./dobę u psów, co odpowiadało wartościom AUC odpowiednio 2- i 7-krotnie wyższym niż u ludzi stosujących dawki terapeutyczne. Zmiany obserwowane w badaniach na zwierzętach przy dawkach poniżej maksymalnych były związane z działaniem farmakologicznym lub nie miały istotnego znaczenia toksykologicznego.
amisulpryd, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, maksymalna dawka tolerowana, model zwierzęcy, pole pod krzywą stężenia, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko toksyczności, substancja lecznicza, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Cichorium intybus – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cichorium intybus, stanowiący 65 mg w każdej tabletce preparatu Liv.52, wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych. W testach toksyczności ostrej na szczurach i królikach podawano dawki do 5000 mg/kg masy ciała bez obserwacji zgonów, co uniemożliwiło określenie maksymalnej dawki tolerowanej i minimalnej dawki śmiertelnej. Długoterminowe badania toksyczności przewlekłej trwające 9 miesięcy, z dawkami od 1000 do 3000 mg/kg masy ciała, nie wykazały negatywnego wpływu na masę ciała zwierząt. Ponadto, badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały działań teratogennych ani embriotoksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania substancji w okresie ciąży i laktacji.
badanie genotoksyczności, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, cykoria podróżnik, dominująca mutacja letalna, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, erytrocyty ssaków, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon substancji czynnych
Cassia occidentalis – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa preparatu Liv.52 zawierającego Cassia occidentalis (16 mg/tabletkę) wykazały brak toksyczności ostrej przy dawkach do 5000 mg/kg mc. u szczurów i królików, co uniemożliwiło określenie MTD i MLD. Długotrwałe podawanie (9 miesięcy) w dawkach 1000-3000 mg/kg mc. nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt. Badania reprodukcyjne u szczurów w okresie ciąży i laktacji nie wykazały działania embriotoksycznego ani teratogennego, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania w kontekście rozrodu i rozwoju potomstwa.
cassia occidentalis, dawkowanie leku, dominująca mutacja letalna, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutagenność, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność w ciąży - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bioxetin 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące fluoksetyny, substancji czynnej Bioxetinu, wskazują na brak działania rakotwórczego i mutagennego w badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych. Szczegółowe analizy toksykologiczne na młodych szczurach wykazały, że podawanie chlorowodorku fluoksetyny w dawce 30 mg/kg/dobę od 21 do 90 dnia życia powodowało nieodwracalne zmiany w układzie rozrodczym, takie jak zwyrodnienie i martwica jąder, wakuolizacja nabłonka najądrzy, zahamowanie rozwoju żeńskich narządów rozrodczych oraz zmniejszenie płodności. Opóźnienie dojrzewania płciowego obserwowano u samców już przy dawce 10 mg/kg/dobę, natomiast u samic tylko przy dawce 30 mg/kg/dobę. Dodatkowo, najwyższa dawka (30 mg/kg) indukowała zmiany w układzie kostno-mięśniowym, w tym skrócenie kości udowej oraz zwyrodnienie i martwicę mięśni szkieletowych. Stężenia fluoksetyny i jej metabolitu norfluoksetyny w osoczu zwierząt były porównywalne lub wyższe niż u dzieci, co ma istotne znaczenie dla oceny bezpieczeństwa pediatrycznego.
badanie in vitro, badanie karcynogenności, badanie toksykologiczne, chlorowodorek fluoksetyny, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fluoksetyna, hipospermatogeneza, maksymalna dawka tolerowana, martwica jąder, norfluoksetyna, opóźnione dojrzewanie płciowe, potencjał rakotwórczy, przyrost masy kostnej, spermatogeneza, stężenie osoczowe, teratogenność, toksyczność, transporter serotoniny, wakuolizacja nabłonka najądrzy, zmniejszona płodność, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Liv 52 –
Preparat ziołowy Liv.52 został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego profil bezpieczeństwa, obejmującym toksyczność ostrą, przewlekłą, toksyczność rozwojową oraz potencjał mutagenny. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki do 5000 mg/kg m.c. szczurom i królikom, nie obserwując dawki śmiertelnej, co wskazuje na bardzo niski profil toksyczności. Długotrwałe podawanie doustne w dawkach 1000-3000 mg/kg m.c. przez 9 miesięcy nie wywołało działań niepożądanych ani zmian masy ciała u szczurów. Badania rozwojowe u szczurów nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a analiza parametrów rozwojowych matek i płodów potwierdziła bezpieczeństwo stosowania w okresie ciąży i laktacji.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie rakotwórczości, dawka śmiertelna, długotrwała ekspozycja, doświadczenie kliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty ssaków, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutacje letalne, potencjalne zagrożenia, preparat ziołowy, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność jednorazowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Palexia 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej Palexii, nie wykazały działania genotoksycznego ani rakotwórczego. Test Amesa oraz badania aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, przeprowadzone przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej, potwierdziły brak potencjału genotoksycznego. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko karcinogenności u ludzi. W zakresie wpływu na rozród, tapentadol nie wpłynął negatywnie na płodność szczurów obu płci, choć przy wysokich dawkach zaobserwowano zmniejszenie przeżywalności embrionów w macicy, bez jednoznacznego określenia przyczyny. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie wykazały działania teratogennego, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny indukowały opóźnienie rozwoju embrionów oraz embriotoksyczność z objawami ośrodkowego układu nerwowego, związanymi z aktywnością receptorów opioidowych μ.
aberracja chromosomowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, maksymalna dawka tolerowana, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, opóźnienie rozwoju, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, potencjał genotoksyczny, przeżywalność w macicy, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Binatta 250 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu, substancji czynnej leku BINATTA (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), wykazały brak działania genotoksycznego w testach in vitro (m.in. test Amesa, test aberracji chromosomowych) oraz in vivo, nawet przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału rakotwórczego tapentadolu, co sugeruje niskie ryzyko kancerogenności u ludzi. Ocena wpływu na rozrodczość wykazała brak negatywnego wpływu na płodność szczurów, choć przy wysokich dawkach zaobserwowano zmniejszenie przeżywalności zarodków, bez jednoznacznego wskazania, czy efekt ten dotyczył samców czy samic. Badania teratogenności na szczurach i królikach nie potwierdziły działania teratogennego przy podaniu dożylnym i podskórnym.
aberracja chromosomowa in vitro, dawka terapeutyczna, dysfagia, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, karmienie piersią, maksymalna dawka tolerowana, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, przeżywalność zarodków, receptor opioidowy μ, reprodukcja i rozwój, tapentadol, test Amesa, toksyczność rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluoxetine Aurovitas 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa fluoksetyny wykazały brak potencjału mutagennego i kancerogennego, co jest istotne dla długoterminowego stosowania leku. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach, przy dawkach 1,5, 3,9 i 9,7 mg/kg mc., nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, rozwój ani teratogenności. Jednak u samców myszy poddanych dawce około 31 mg/kg mc./dobę przez 3 miesiące zaobserwowano zmniejszenie masy jąder i zaburzenia spermatogenezy, co wiązało się z przekroczeniem maksymalnej dawki tolerowanej (MTD) i toksycznością ogólnoustrojową. W badaniach na młodych szczurach podawanie fluoksetyny w dawce 30 mg/kg mc./dobę od 21 do 90 dnia życia wywołało nieodwracalne zmiany w narządach rozrodczych, zmniejszenie płodności oraz opóźnienie dojrzewania płciowego, a także zmiany w układzie kostno-mięśniowym, takie jak skrócenie kości udowej i zwyrodnienia mięśni szkieletowych.
badanie toksykologiczne, chlorowodorek fluoksetyny, fluoksetyna, kancerogenność, maksymalna dawka tolerowana, mutagenność, niedojrzałość narządów rozrodczych, norfluoksetyna, opóźnienie dojrzewania płciowego, spermatogeneza, stężenie leku w osoczu, transporter serotoniny, wakuolizacja nabłonka najądrzy, zaburzenie depresyjne, zmniejszenie płodności, zwyrodnienie jąder, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adoben 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu (substancji czynnej leku Adoben) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych), jak i in vivo (testy aberracji chromosomowej oraz nieplanowanej syntezy DNA) przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału karcynogennego. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie zaburzał płodności samców i samic szczurów przy dawkach terapeutycznych, jednak przy dużych dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy oraz embriotoksyczność, w tym opóźnienie rozwoju i objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego związane z aktywnością receptorów opioidowych μ. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym.
aberracja chromosomowa, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maksymalna dawka tolerowana, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr neurobehawioralny, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, receptor opioidowy μ, tapentadol, test Amesa, wada wrodzona, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluoksetyna EGIS 10 mg
Dane przedkliniczne fluoksetyny wskazują na brak działania rakotwórczego i mutagennego w badaniach in vitro oraz na modelach zwierzęcych. Badania reprodukcyjne na dorosłych szczurach, z dawkami 1,5, 3,9 oraz 9,7 mg/kg masy ciała, nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, zdolność kojarzenia, rozwój ani parametry reprodukcyjne potomstwa. Natomiast u samców myszy poddanych dawce około 31 mg/kg masy ciała przez 3 miesiące zaobserwowano spadek masy jąder i hipospermatogenezę, co wiązało się z przekroczeniem maksymalnej dawki tolerowanej (MTD) i objawami toksyczności. W badaniach na młodych szczurach CD, podawanie fluoksetyny w dawce 30 mg/kg/dobę od 21 do 90 dnia życia skutkowało poważnymi efektami niepożądanymi, takimi jak nieodwracalna degeneracja i martwica jąder, wakuolizacja nabłonka najądrzy, niedojrzałość dróg rodnych u samic oraz zmniejszona płodność. Opóźnienia dojrzałości płciowej wystąpiły u samców przy dawkach 10 i 30 mg/kg/dobę oraz u samic przy dawce 30 mg/kg/dobę. Dodatkowo, obserwowano zmniejszenie długości kości udowej oraz zmiany zwyrodnieniowe i martwicze mięśni szkieletowych.
badanie in vitro, badanie toksykologiczne, chlorowodorek fluoksetyny, degeneracja jąder, dojrzałość płciowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, fluoksetyna, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, hipospermatogeneza, maksymalna dawka tolerowana, norfluoksetyna, przenośnik serotoniny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, stężenie osoczowe, wakuolizacja nabłonka, zmniejszona płodność, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Tamarix gallica – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat Liv.52 zawierający Tamarix gallica (16 mg/tabletka) wykazuje niski potencjał toksyczności ostrej i przewlekłej w badaniach przedklinicznych na szczurach i królikach. Dawki do 5000 mg/kg masy ciała nie wywołały śmiertelności ani istotnych działań niepożądanych, a długotrwałe podawanie (9 miesięcy) w zakresie 1000-3000 mg/kg nie wpływało negatywnie na masę ciała zwierząt. Badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, a ocena mutagenności (testy mikrojąder, dominujących mutacji letalnych i test Amesa) potwierdziła brak działania mutagennego nawet przy dawce 2500 mg/kg. Brak danych dotyczących rakotwórczości rekompensowany jest długotrwałym, ponad 40-letnim stosowaniem klinicznym bez sygnałów kancerogenności.
badanie farmakologiczne, badanie rakotwórczości, dane niekliniczne, dominująca mutacja letalna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty ssaków, in vitro, in vivo, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, mutagenność, potencjał rakotwórczy, późne spermatydy, tamaryszek francuski, test Amesa, test mikrojąder, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amisulpryd Holsten 400 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne amisulprydu wykazały brak istotnego ryzyka ogólnoustrojowego oraz specyficznej toksyczności narządowej. Maksymalne tolerowane dawki u szczurów (200 mg/kg m.c./dobę) i psów (120 mg/kg m.c./dobę) odpowiadały wartościom AUC odpowiednio 2- i 7-krotnie wyższym niż u ludzi, a obserwowane zmiany miały charakter farmakologiczny bez znaczenia toksykologicznego. Amisulpryd nie wykazywał potencjału genotoksycznego, co potwierdza brak mutagenności i aberracji chromosomowych w badaniach in vitro i in vivo. W badaniach rakotwórczości na szczurach i myszach, przy ekspozycji AUC 1,5-4,5-krotnie wyższej niż u ludzi, nie stwierdzono działania kancerogennego.
aberracja chromosomowa, amisulpryd, badanie genotoksyczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, badanie toksykologiczne, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, maksymalna dawka tolerowana, mutacja genowa, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, potencjał teratogenny, profil bezpieczeństwa, ryzyko ogólnoustrojowe, wada rozwojowa, wartość AUC - Leksykon substancji czynnych
Amisulpryd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksyczności amisulprydu wykazały, że zmiany obserwowane u zwierząt laboratoryjnych przy dawkach poniżej maksymalnej dawki tolerowanej (MTD) są głównie związane z farmakologicznym działaniem substancji i nie mają istotnego znaczenia toksykologicznego. Maksymalne tolerowane dawki amisulprydu wynosiły 200 mg/kg m.c./dobę u szczurów (2-krotnie większa AUC niż u ludzi) oraz 120 mg/kg m.c./dobę u psów (7-krotnie większa AUC niż u ludzi). Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zaburzeń czynności narządów, a toksyczność była powiązana z farmakodynamicznym profilem leku. W badaniach rakotwórczości u szczurów i myszy, przy dawkach do 240 mg/kg m.c./dobę i 120 mg/kg m.c./dobę odpowiednio, nie stwierdzono ryzyka istotnego dla ludzi, mimo obserwacji hormonozależnych guzów u szczurów, które nie mają klinicznego przełożenia na pacjentów. Amisulpryd nie wykazywał działania genotoksycznego ani teratogennego w badaniach na różnych gatunkach zwierząt.
amisulpryd, badanie rakotwórczości, badanie reprodukcyjne, badanie toksyczności, działanie farmakologiczne substancji, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja na substancję, genotoksyczność, guz hormonozależny, karcynogenność, maksymalna dawka tolerowana, maksymalna tolerowana dawka, profil bezpieczeństwa, teratogenność, toksyczność amisulprydu, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozwój płodu, wydzielanie prolaktyny, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amisan 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne amisulprydu wykazały brak istotnego ryzyka działania teratogennego, mutagennego oraz karcinogennego przy dawkach terapeutycznych. Maksymalne tolerowane dawki w modelach zwierzęcych, wyrażone jako AUC, były odpowiednio 2-krotnie wyższe u szczurów (200 mg/kg mc./dobę) i 7-krotnie wyższe u psów (120 mg/kg mc./dobę) w porównaniu do ludzi. W badaniach karcinogenności na myszach (do 120 mg/kg mc./dobę) i szczurach (do 240 mg/kg mc./dobę, AUC 1,5-4,5 razy wyższe niż u ludzi) nie stwierdzono działania rakotwórczego. Zmiany obserwowane u zwierząt były związane z farmakologicznym działaniem amisulprydu lub nie miały istotnego znaczenia toksykologicznego przy dawkach poniżej maksymalnych tolerowanych.
amisulpryd, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie farmakologiczne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, maksymalna dawka tolerowana, pole pod krzywą stężenia, potencjał karcinogenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Tretynoina – Przedawkowanie
Tretynoina, stosowana miejscowo w leczeniu trądziku oraz doustnie w terapii ostrej białaczki promielocytowej, może wywoływać objawy przedawkowania zależne od drogi podania i dawki. Miejscowe stosowanie nadmiernych ilości preparatów (np. Acnatac, Aknemycin Plus) prowadzi do silnego zaczerwienienia, łuszczenia się skóry i dyskomfortu, a w preparatach złożonych z klindamycyną dodatkowo mogą wystąpić ogólnoustrojowe zaburzenia żołądkowo-jelitowe (ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka) wskutek wchłaniania klindamycyny. Doustne przedawkowanie (np. Vesanoid) skutkuje objawami hiperwitaminozy A, takimi jak bóle głowy, nudności, wymioty oraz zmiany śluzówkowo-skórne. Zalecana dawka terapeutyczna w leczeniu białaczki promielocytowej wynosi 45 mg/m² powierzchni ciała/dobę, co stanowi jedną czwartą maksymalnej tolerowanej dawki u dorosłych z guzami litymi (195 mg/m²/dobę) oraz dzieci (60 mg/m²/dobę).
dawka terapeutyczna, działanie ogólnoustrojowe, działanie teratogenne, fosforan klindamycyny, guz lity, hiperwitaminoza A, klindamycyna, kwas all-trans-retinowy, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, maksymalna dawka tolerowana, objawy śluzówkowo-skórne, oddział hematologiczny, ostra białaczka promielocytowa, postać farmaceutyczna, preparat dermatologiczny, preparat złożony, reakcja skórna, trądzik, tretynoina, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Terminalia arjuna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Terminalia arjuna, obecna w preparacie Liv.52 w dawce 32 mg na tabletkę, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo stosowania. W badaniach toksyczności ostrej nie odnotowano dawki śmiertelnej nawet przy podaniu 5000 mg/kg masy ciała u szczurów i królików, co uniemożliwiło wyznaczenie MTD i MLD. Długotrwałe podawanie doustne przez 9 miesięcy w dawkach 1000–3000 mg/kg nie wykazało negatywnego wpływu na masę ciała ani embriotoksyczności u szczurów. Badania w okresie ciąży i laktacji potwierdziły brak działań niepożądanych u matek i płodów, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u pacjentów w wieku rozrodczym.
dawka śmiertelna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, minimalna dawka śmiertelna, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, Terminalia arjuna, test Amesa, test dominujących mutacji letalnych, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Tapentadol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania tapentadolu wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych) jak i in vivo (test aberracji chromosomowej i nieplanowanej syntezy DNA) przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej (MTD). Długoterminowe badania na zwierzętach nie wykazały potencjału karcynogennego, co wskazuje na niskie ryzyko rakotwórczości przy przewlekłym stosowaniu. W zakresie wpływu na rozród, tapentadol nie zaburzał płodności u szczurów obu płci, choć przy wysokich dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności zarodków. Nie stwierdzono teratogenności u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym, jednak dawki przekraczające zakres terapeutyczny wywoływały opóźnienie rozwoju i embriotoksyczność, związane z działaniem na receptor opioidowy μ.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie farmakodynamiczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, karcynogenność, maksymalna dawka tolerowana, najniższy obserwowany poziom działania niepożądanego, nieplanowana synteza DNA, O-glukuronid tapentadolu, parametr neurobehawioralny, receptor opioidowy μ, ryzyko karcynogenne, tapentadol, teratogenność, test Amesa, test mutagenności, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Achillea millefolium – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Achillea millefolium, będąca składnikiem preparatu Liv.52 w dawce 16 mg na tabletkę, została poddana szerokim badaniom przedklinicznych bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej na szczurach i królikach nie odnotowano dawki śmiertelnej nawet przy podaniu jednorazowym do 5000 mg/kg m.c., co uniemożliwiło wyznaczenie MTD i MLD. Długotrwałe podawanie preparatu w dawkach 1000-3000 mg/kg m.c. przez 9 miesięcy nie wykazało działań niepożądanych ani wpływu na masę ciała zwierząt. Badania reprodukcyjne na szczurach w okresie ciąży i laktacji nie wykazały efektów teratogennych ani embriotoksycznych, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania w tym aspekcie.
działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, erytrocyt, krwawnik pospolity, Liv.52, maksymalna dawka tolerowana, Mandur Bhasma, minimalna dawka śmiertelna, mutagenność, potencjał rakotwórczy, spermatozoid, spermatyda, test Amesa, test dominujących mutacji letalnych, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła