Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Fluxemed 20 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne fluoksetyny, substancji czynnej preparatu Fluxemed (20 mg), wykazały brak potencjału rakotwórczego i mutagennego. Jednakże podawanie fluoksetyny chlorowodorku młodym szczurzym samcom w dawce 30 mg/kg/dobę od 21 do 90 dnia życia skutkowało nieodwracalnym zwyrodnieniem jąder, martwicą oraz wakuolizacją nabłonka najądrzy, natomiast u samic obserwowano niedojrzałość i inaktywację dróg rodnych z obniżoną płodnością. Opóźnienie dojrzewania płciowego stwierdzono u samców przy dawkach 10 i 30 mg/kg/dobę oraz u samic przy dawce 30 mg/kg/dobę. Dodatkowo, u szczurów otrzymujących 30 mg/kg fluoksetyny zaobserwowano zmniejszenie długości kości udowych oraz zmiany zwyrodnieniowe, martwicze i regeneracyjne w mięśniach szkieletowych. Farmakokinetyka wykazała, że przy dawce 10 mg/kg/dobę stężenia fluoksetyny w osoczu były 0,8-8,8 razy, a norfluoksetyny 3,6-23,2 razy wyższe niż u pacjentów pediatrycznych, natomiast przy dawce 3 mg/kg/dobę odpowiednio 0,04-0,5 i 0,3-2,1 razy wyższe.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Fluxemed
Kompleksowe badania przedkliniczne fluoksetyny, substancji czynnej zawartej w preparacie Fluxemed (20 mg), dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego leku. Badania przeprowadzone zarówno w warunkach in vitro, jak i na modelach zwierzęcych, nie wykazały potencjału rakotwórczego ani mutagennego fluoksetyny.1
Badania przeprowadzone na młodych zwierzętach
W badaniach toksykologicznych przeprowadzonych na młodych szczurach szczepu CD, którym podawano fluoksetyny chlorowodorek w dawce 30 mg/kg/dobę od 21 do 90 dnia po urodzeniu, zaobserwowano szereg istotnych zmian patologicznych. U samców wystąpiło nieodwracalne zwyrodnienie jąder wraz z ich martwicą oraz wakuolizacja nabłonka najądrzy. U samic obserwowano niedojrzałość i inaktywację dróg rodnych, co skutkowało zmniejszoną płodnością.2
Zaobserwowano również opóźnienie dojrzewania płciowego u osobników obu płci – u samców przy dawkach 10 i 30 mg/kg/dobę, a u samic przy dawce 30 mg/kg/dobę. U szczurów otrzymujących najwyższą dawkę (30 mg/kg) stwierdzono ponadto zmniejszenie długości kości udowych oraz zmiany w mięśniach szkieletowych w postaci ich zwyrodnienia, martwicy i regeneracji w porównaniu z grupą kontrolną.3
Stężenia fluoksetyny i norfluoksetyny w osoczu młodych zwierząt
| Dawka podawana | Stężenie fluoksetyny w osoczu | Stężenie norfluoksetyny w osoczu |
|---|---|---|
| 10 mg/kg/dobę | 0,8-8,8 razy większe niż u pacjentów pediatrycznych | 3,6-23,2 razy większe niż u pacjentów pediatrycznych |
| 3 mg/kg/dobę | 0,04-0,5 razy większe niż u pacjentów pediatrycznych | 0,3-2,1 razy większe niż u pacjentów pediatrycznych |
Badania farmakokinetyczne wykazały, że przy dawce 10 mg/kg/dobę stężenia w osoczu zwierząt były około 0,8-8,8 razy większe dla fluoksetyny i 3,6-23,2 razy większe dla norfluoksetyny (aktywnego metabolitu) w porównaniu do stężeń obserwowanych zwykle u pacjentów pediatrycznych. Przy niższej dawce 3 mg/kg/dobę, stężenia były odpowiednio 0,04-0,5 razy większe dla fluoksetyny i 0,3-2,1 razy większe dla norfluoksetyny.4
Wpływ na rozwój kości i zachowanie u młodych zwierząt
Dodatkowe badania na młodych myszach wykazały, że hamowanie przenośnika serotoniny (mechanizm działania fluoksetyny) przeciwdziała prawidłowemu tworzeniu się kości. Obserwacje te znajdują potwierdzenie w danych klinicznych, jednak nie ustalono definitywnie, czy proces ten jest odwracalny.5
W innym badaniu na młodych myszach, którym podawano fluoksetynę od 4 do 21 dnia po urodzeniu, wykazano, że hamowanie przenośnika serotoniny wywiera długotrwały wpływ na zachowanie zwierząt. Nie określono jednak, czy zjawisko to jest odwracalne ani czy ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście stosowania leku u ludzi.6
Badania przeprowadzone na dorosłych zwierzętach
Badania wpływu fluoksetyny na rozród przeprowadzone na dorosłych szczurach, obejmujące obserwację drugiego pokolenia, nie wykazały niekorzystnego oddziaływania leku na zdolność kojarzenia ani na płodność tych zwierząt. Nie zaobserwowano działania teratogennego ani negatywnego wpływu na wzrost, rozwój oraz parametry reprodukcyjne potomstwa.7
W badaniach tych stężenia podawanego z pokarmem leku odpowiadały w przybliżeniu 1,5, 3,9 i 9,7 mg fluoksetyny na kilogram masy ciała.8
U samców myszy, którym przez okres trzech miesięcy podawano z pokarmem fluoksetynę w dawce odpowiadającej około 31 mg/kg masy ciała, zaobserwowano spadek masy jąder oraz zaburzenia spermatogenezy (hipospermatogeneza). Należy jednak podkreślić, że zastosowany poziom dawki przekraczał maksymalną dawkę tolerowaną (MTD), o czym świadczyły znaczące oznaki toksyczności u badanych zwierząt.9
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania