Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Amisulpryd Holsten

Kompleksowe badania przedkliniczne dotyczące amisulprydu dostarczyły istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tej substancji leczniczej. Pełen przegląd zakończonych badań bezpieczeństwa wykazał, że stosowanie amisulprydu nie wiąże się z ogólnym ryzykiem toksyczności, ani ze specyficznym działaniem toksycznym na poszczególne narządy. Dodatkowo, nie stwierdzono potencjału teratogennego, genotoksycznego ani rakotwórczego.¹

Zmiany obserwowane w badaniach na zwierzętach

W badaniach przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, w tym na szczurach i psach, zmiany obserwowane po podaniu dawek mniejszych niż maksymalna dawka tolerowana były albo wynikiem działania farmakologicznego amisulprydu, albo nie miały istotnego znaczenia toksykologicznego w badanych warunkach eksperymentalnych.²

Ekspozycja na lek w badaniach toksykologicznych

Istotne jest porównanie ekspozycji na lek w badaniach na zwierzętach względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Maksymalne tolerowane dawki wynosiły 200 mg/kg mc./dobę u szczurów i 120 mg/kg mc./dobę u psów, co przekładało się na wartości AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) odpowiednio 2-krotnie i 7-krotnie większe w porównaniu do maksymalnej zalecanej dawki stosowanej u ludzi.³

Badania potencjału rakotwórczego

W badaniach potencjału rakotwórczego amisulprydu przeprowadzonych na szczurach nie stwierdzono ryzyka, które byłoby istotne dla ludzi. Ekspozycja na lek w tych badaniach, wyrażona jako wartość AUC, była 1,5 do 4,5-krotnie większa od spodziewanej wartości AUC u ludzi stosujących lek w dawkach terapeutycznych.⁴

Przeprowadzono również badania rakotwórczości u myszy przy dawce 120 mg/kg mc./dobę. Warto zauważyć, że w tych badaniach nie dokonano dokładnej oceny ekspozycji zwierząt na działanie amisulprydu.⁵

Badania toksyczności reprodukcyjnej

W ramach oceny bezpieczeństwa przedklinicznego przeprowadzono również badania dotyczące wpływu amisulprydu na rozrodczość. Wykorzystano w nich następujące dawki:

• 160 mg/kg mc./dobę u szczurów
• 300 mg/kg mc./dobę u królików
• 500 mg/kg mc./dobę u myszy

Należy podkreślić, że w tych badaniach nie przeprowadzono dokładnej oceny narażenia zwierząt na działanie amisulprydu, co uniemożliwia bezpośrednie odniesienie wyników do ekspozycji u ludzi.⁶