Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Amisulpryd Holsten

Amisulpryd Holsten zawiera 200 mg amisulprydu w każdej tabletce i jest stosowany w leczeniu zaburzeń psychotycznych. Ze względu na profil działania leku oraz możliwość wystąpienia działań niepożądanych, stosowanie tego produktu leczniczego wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności oraz monitorowania stanu klinicznego pacjenta. Poniżej przedstawiono najważniejsze ostrzeżenia i zalecenia dotyczące bezpiecznego stosowania leku Amisulpryd Holsten.¹

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Podczas leczenia amisulprydem, podobnie jak w przypadku innych neuroleptyków, może wystąpić potencjalnie śmiertelny złośliwy zespół neuroleptyczny. Stan ten charakteryzuje się takimi objawami jak: hipertermia, sztywność mięśni, zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy. W przypadku wystąpienia hipertermii, szczególnie przy stosowaniu dużych dawek dobowych, należy natychmiast przerwać podawanie jakichkolwiek leków przeciwpsychotycznych, w tym amisulprydu, i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne.²

Choroba Parkinsona

Ze względu na mechanizm działania antydopaminergicznego, stosowanie amisulprydu u pacjentów z chorobą Parkinsona wymaga szczególnej ostrożności. Lek może nasilać objawy choroby podstawowej. Amisulpryd Holsten powinien być stosowany u takich pacjentów wyłącznie w sytuacjach, gdy leczenie neuroleptykiem jest bezwzględnie konieczne, a inne opcje terapeutyczne są niewystarczające lub przeciwwskazane.³

Wydłużenie odstępu QT

Podczas stosowania amisulprydu może wystąpić wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Z tego powodu zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności przy przepisywaniu leku pacjentom z:

• rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową – u tych pacjentów należy regularnie monitorować czynność elektryczną serca
• wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym – ryzyko dziedzicznych zaburzeń przewodnictwa sercowego wymaga dokładnej oceny przed włączeniem leczenia

Należy bezwzględnie unikać jednoczesnego stosowania amisulprydu z innymi neuroleptykami, które mogą dodatkowo wydłużać odstęp QT, co zwiększa ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca.⁴

Ryzyko udaru mózgu

Badania kliniczne z randomizacją i grupą kontrolną otrzymującą placebo, przeprowadzone w populacji pacjentów w podeszłym wieku z demencją, wykazały 3-krotne zwiększenie ryzyka epizodów naczyniowo-mózgowych u osób leczonych wybranymi atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi. Mechanizm zwiększonego ryzyka udaru nie został dotychczas w pełni wyjaśniony. Nie można wykluczyć podobnego ryzyka podczas stosowania amisulprydu, zarówno w tej, jak i w innych grupach pacjentów. W związku z tym zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania amisulprydu u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu, takimi jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, hiperlipidemia, migotanie przedsionków czy palenie tytoniu.⁵

Pacjenci w podeszłym wieku z otępieniem

U osób w podeszłym wieku z otępieniem, leczonych lekami przeciwpsychotycznymi, występuje zwiększone ryzyko zgonu. Analiza 17 badań kontrolowanych placebo (średni czas trwania 10 tygodni), głównie z udziałem pacjentów przyjmujących atypowe leki przeciwpsychotyczne, wykazała, że ryzyko zgonu pacjentów przyjmujących lek było 1,6 do 1,7 razy większe niż u pacjentów otrzymujących placebo. W typowym 10-tygodniowym kontrolowanym badaniu, odsetek zgonów wśród pacjentów przyjmujących lek przeciwpsychotyczny wynosił około 4,5% w porównaniu do 2,6% w grupie placebo.

Chociaż przyczyny zgonów w badaniach klinicznych dotyczących atypowych leków przeciwpsychotycznych były różnorodne, to większość zgonów miała podłoże sercowo-naczyniowe (np. niewydolność serca, nagły zgon) lub infekcyjne (np. zapalenie płuc). Badania obserwacyjne wskazują, że również konwencjonalne leki przeciwpsychotyczne mogą zwiększać śmiertelność w podobnym stopniu jak leki atypowe. Nie jest jednak jednoznacznie ustalone, w jakim stopniu zwiększona śmiertelność może być przypisana samym lekom przeciwpsychotycznym, a w jakim współistniejącym chorobom i innym czynnikom związanym ze stanem pacjentów.⁶

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych, w tym amisulprydu, zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), w tym przypadki zakończone zgonem. Ze względu na częste występowanie nabytych czynników ryzyka ŻChZZ u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi, przed rozpoczęciem oraz w trakcie terapii amisulprydem należy:

• przeprowadzić dokładną identyfikację wszystkich możliwych czynników ryzyka ŻChZZ (np. unieruchomienie, otyłość, wiek powyżej 65 lat, palenie tytoniu, żylaki kończyn dolnych)
• wdrożyć odpowiednie działania profilaktyczne u pacjentów ze zidentyfikowanymi czynnikami ryzyka
• monitorować pacjentów pod kątem objawów zakrzepicy żylnej (ból i obrzęk kończyny dolnej) oraz zatorowości płucnej (duszność, ból w klatce piersiowej)

W przypadku podejrzenia ŻChZZ należy natychmiast skonsultować pacjenta ze specjalistą i wdrożyć odpowiednie leczenie.⁷

Hiperglikemia i cukrzyca

U pacjentów leczonych atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi, w tym amisulprydem, odnotowano przypadki hiperglikemii. W związku z tym, u pacjentów ze stwierdzoną cukrzycą lub z czynnikami ryzyka jej wystąpienia (np. otyłość, wywiad rodzinny), u których rozpoczyna się leczenie amisulprydem, należy regularnie monitorować stężenie glukozy we krwi. Zaleca się:

• pomiar glikemii na czczo przed rozpoczęciem leczenia
• regularne kontrole glikemii w trakcie terapii, szczególnie w pierwszych miesiącach leczenia
• edukację pacjenta dotyczącą objawów hiperglikemii (wzmożone pragnienie, wielomocz, zwiększony apetyt)

W przypadku istotnego wzrostu stężenia glukozy należy rozważyć modyfikację leczenia przeciwpsychotycznego.⁸

Napady padaczkowe

Amisulpryd może obniżać próg drgawkowy, co zwiększa ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych. Pacjenci z padaczką w wywiadzie powinni być szczególnie uważnie obserwowani podczas leczenia amisulprydem. Zaleca się:

• dokładne monitorowanie pacjentów z padaczką lub napadami drgawkowymi w wywiadzie
• unikanie jednoczesnego stosowania innych leków obniżających próg drgawkowy
• edukację pacjentów i ich opiekunów w zakresie objawów zwiastujących napad oraz postępowania w przypadku jego wystąpienia

W razie wystąpienia napadu drgawkowego należy rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia amisulprydem.⁹

Zaburzenia czynności nerek

Amisulpryd jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania. W zależności od stopnia niewydolności nerek należy:

• zmniejszyć dawkę leku proporcjonalnie do stopnia niewydolności nerek
• rozważyć okresowe przerwanie leczenia w przypadku ciężkiej niewydolności nerek
• monitorować parametry nerkowe (stężenie kreatyniny, GFR) w trakcie terapii

Decyzję o konkretnej modyfikacji dawki należy podejmować indywidualnie, uwzględniając stan kliniczny pacjenta oraz stopień niewydolności nerek.¹⁰

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku amisulpryd, podobnie jak inne leki przeciwpsychotyczne, należy stosować ze szczególną ostrożnością. Główne zagrożenia związane ze stosowaniem amisulprydu w tej grupie wiekowej to:

• zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi – może prowadzić do ortostatycznych spadków ciśnienia i zwiększać ryzyko upadków
• nadmierne uspokojenie – może nasilać zaburzenia poznawcze i zwiększać ryzyko upadków

U pacjentów geriatrycznych często konieczne jest zmniejszenie dawki leku ze względu na fizjologiczne zmniejszenie czynności nerek związane z wiekiem. Należy rozpoczynać leczenie od mniejszych dawek i stopniowo je zwiększać, monitorując parametry życiowe, zwłaszcza ciśnienie tętnicze krwi.¹¹

Zespół odstawienia

Po nagłym przerwaniu stosowania dużych dawek amisulprydu opisywano wystąpienie ostrych objawów odstawienia, takich jak:

• nudności i wymioty – mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych
• bezsenność – znacząco pogarszająca jakość życia pacjenta
• nawrót objawów psychotycznych – stanowiący bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia pacjenta
• niekontrolowane ruchy ciała – m.in. akatyzja, dystonia, dyskineza

Ze względu na ryzyko wystąpienia powyższych objawów, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki amisulprydu przy odstawianiu leku. Tempo redukcji dawki powinno być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem dawki wyjściowej, czasu trwania leczenia oraz stanu klinicznego pacjenta.¹²

Zaburzenia hematologiczne

U pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi, w tym amisulprydem, odnotowano poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak:

• leukopenia – zmniejszenie całkowitej liczby leukocytów
• neutropenia – zmniejszenie liczby neutrofili, zwiększające ryzyko infekcji
• agranulocytoza – potencjalnie zagrażający życiu stan z krytycznie niską liczbą granulocytów

Niewyjaśnione przypadki zakażenia lub gorączki mogą być objawem dyskrazji krwi i wymagają natychmiastowej oceny parametrów hematologicznych. W przypadku stwierdzenia istotnych zaburzeń w obrazie krwi należy rozważyć modyfikację leczenia lub całkowite odstawienie amisulprydu oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.¹³

Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Amisulpryd Holsten zawiera laktozę (95 mg w każdej tabletce), dlatego produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z:

• rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy
• brakiem laktazy
• zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Należy zauważyć, że produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”. Jest to istotna informacja dla pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.¹⁴¹⁵