Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Adoben 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tapentadolu (substancji czynnej leku Adoben) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro (test Amesa, test aberracji chromosomowych), jak i in vivo (testy aberracji chromosomowej oraz nieplanowanej syntezy DNA) przy dawkach sięgających maksymalnej dawki tolerowanej. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjału karcynogennego. W zakresie wpływu na rozrodczość, tapentadol nie zaburzał płodności samców i samic szczurów przy dawkach terapeutycznych, jednak przy dużych dawkach obserwowano zmniejszenie przeżywalności płodów w macicy oraz embriotoksyczność, w tym opóźnienie rozwoju i objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego związane z aktywnością receptorów opioidowych μ. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym.
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tapentadolu (substancji czynnej leku Adoben) obejmują szereg badań, które dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnego ryzyka związanego z jego stosowaniem. Poniżej przedstawiono szczegółowe omówienie tych danych w zakresie genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na rozród i rozwój.1
Potencjał genotoksyczny
Badania potencjału genotoksycznego tapentadolu wykazały brak działania genotoksycznego w teście Amesa przeprowadzonym na bakteriach. Jest to standardowy test służący do oceny potencjalnych właściwości mutagennych związków chemicznych. W przypadku testu aberracji chromosomowych in vitro początkowo uzyskano niejednoznaczne wyniki, jednak po powtórzeniu badania otrzymano zdecydowanie negatywne rezultaty, co wskazuje na brak działania genotoksycznego w tym modelu.2
Szczególnie istotne są wyniki badań genotoksyczności przeprowadzone in vivo, które odzwierciedlają bardziej złożone warunki fizjologiczne. Tapentadol nie wykazał działania genotoksycznego w testach in vivo dotyczących dwóch istotnych punktów końcowych: aberracji chromosomowej oraz nieplanowanej syntezy DNA. Testy te przeprowadzono przy zastosowaniu dawek sięgających maksymalnej dawki tolerowanej, co zwiększa wiarygodność uzyskanych wyników.3
Potencjał karcynogenny
Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych, mające na celu ocenę potencjalnego ryzyka działania rakotwórczego tapentadolu, nie wykazały istnienia takiego ryzyka dla ludzi. Badania te stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa stosowania leku w perspektywie długoterminowej, wskazując na brak potencjału karcynogennego tapentadolu.4
Wpływ na rozród i rozwój
Badania wpływu tapentadolu na rozrodczość wykazały, że substancja ta nie wpływa na płodność zarówno samców, jak i samic szczurów. Jednak po podaniu dużych dawek obserwowano zmniejszenie stopnia przeżywalności w macicy, przy czym nie ustalono jednoznacznie, czy zjawisko to było związane z wpływem na samce czy samice.5
W badaniach oceniających potencjalne działanie teratogenne (zdolność do wywoływania wad wrodzonych) tapentadolu u szczurów i królików po podaniu dożylnym i podskórnym nie stwierdzono takiego działania. Jest to ważna informacja dotycząca bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży.6
Mimo braku działania teratogennego, po podaniu dawek wykazujących nasilone działanie farmakodynamiczne, obserwowano opóźnienie rozwoju i działanie embriotoksyczne. Efekty te obejmowały objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego związane z aktywnością receptora opioidowego μ, ale występowały one po zastosowaniu dawek większych niż te z zakresu terapeutycznego.7
W badaniach na szczurach po podaniu dożylnym tapentadolu zaobserwowano zmniejszenie stopnia przeżywalności w macicy. Ponadto tapentadol powodował zwiększenie śmiertelności osesków szczurzych F1, które w okresie od 1 do 4 dnia po urodzeniu były bezpośrednio narażone na działanie leku wydzielanego do mleka samic. Co istotne, efekt ten występował już przy dawkach nietoksycznych dla samic. Nie stwierdzono jednak żadnego wpływu na parametry neurobehawioralne osesków.8
Przenikanie do mleka
Przeprowadzono badania u szczurów w celu oceny wydzielania tapentadolu z mlekiem samic. Badania te wykazały zależną od stosowanej dawki ekspozycję na tapentadol i O-glukuronid tapentadolu (metabolit) u noworodków szczurzych karmionych przez samice, którym podawano tapentadol. Na podstawie tych danych stwierdzono, że tapentadol przenika do mleka, co stanowi istotną informację dla oceny ryzyka stosowania leku u kobiet karmiących piersią.9
Znaczenie kliniczne danych przedklinicznych
Przedstawione dane przedkliniczne stanowią ważny element w ocenie bezpieczeństwa stosowania tapentadolu (leku Adoben) i pozwalają na następujące wnioski:
- Brak potencjału genotoksycznego w różnych modelach badawczych 10
- Brak potencjału karcynogennego w badaniach długoterminowych 11
- Brak wpływu na płodność samców i samic szczurów przy dawkach terapeutycznych 12
- Brak działania teratogennego u szczurów i królików 13
- Przenikanie tapentadolu do mleka, co należy uwzględnić przy ocenie bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet karmiących piersią 14
Dane te wskazują na ogólnie akceptowalny profil bezpieczeństwa tapentadolu, jednak należy mieć na uwadze potencjalne ryzyko związane z jego stosowaniem w okresie ciąży i karmienia piersią, ze względu na obserwowane działania embriotoksyczne przy wysokich dawkach oraz przenikanie do mleka.15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania