Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Binatta 250 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Ocena przedklinicznego bezpieczeństwa stosowania tapentadolu, substancji czynnej leku BINATTA (tabletki o przedłużonym uwalnianiu), obejmowała szereg badań, które dostarczyły istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem tego leku. Badania te koncentrowały się na ocenie genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa.¹

Badania genotoksyczności

Przeprowadzone badania genotoksyczności dostarczyły następujących wyników:

• Test Amesa u bakterii wykazał brak działania genotoksycznego tapentadolu²
• Test aberracji chromosomowych in vitro początkowo dał niejednoznaczne wyniki, jednak po powtórzeniu testu uzyskano zdecydowanie negatywne rezultaty, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego³
• Badania in vivo dotyczące aberracji chromosomowej i nieplanowanej syntezy DNA, przeprowadzone z zastosowaniem dawek aż do maksymalnej dawki tolerowanej, również wykazały brak działania genotoksycznego tapentadolu⁴

Potencjał rakotwórczy

Długoterminowe badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych nie wykazały potencjalnego ryzyka działania rakotwórczego tapentadolu, które mogłoby wskazywać na zagrożenie dla ludzi.⁵

Wpływ na reprodukcję i rozwój

Ocena wpływu tapentadolu na rozrodczość i rozwój potomstwa wykazała następujące efekty:

Wpływ na płodność: Tapentadol nie wykazał negatywnego wpływu na płodność osobników męskich ani żeńskich u szczurów. Jednakże po podaniu dużych dawek zaobserwowano zmniejszenie stopnia przeżywalności zarodków w macicy. Nie udało się jednoznacznie określić, czy efekt ten był związany z oddziaływaniem na samce czy samice.⁶

Potencjał teratogenny: Badania na szczurach i królikach z zastosowaniem podania dożylnego i podskórnego tapentadolu nie wykazały działania teratogennego.⁷

Toksyczność rozwojowa: Po podaniu dawek o nasilonym działaniu farmakodynamicznym (dawek większych niż z zakresu terapeutycznego) zaobserwowano:

• Opóźnienie rozwoju zarodków
• Działanie embriotoksyczne, objawiające się głównie zaburzeniami ze strony ośrodkowego układu nerwowego, co prawdopodobnie związane było z aktywnością tapentadolu wobec receptora opioidowego μ⁸

Po podaniu dożylnym u szczurów zaobserwowano zmniejszenie stopnia przeżywalności zarodków w macicy.⁹

Wpływ na noworodki: U szczurów tapentadol powodował zwiększenie śmiertelności osesków F1, które w okresie od 1. do 4. dnia po urodzeniu były bezpośrednio narażone na działanie leku wydzielanego do mleka samic. Co istotne, efekt ten występował już przy dawkach nietoksycznych dla samic.¹⁰

W badaniach nie stwierdzono wpływu tapentadolu na parametry neurobehawioralne.¹¹

Przenikanie do mleka

Przeprowadzono specjalne badania dotyczące wydzielania tapentadolu z mlekiem samic szczurów. Badania te wykazały zależną od stosowanej dawki ekspozycję noworodków szczurzych na tapentadol i jego metabolit O-glukuronid tapentadolu. Na podstawie tych obserwacji stwierdzono, że tapentadol przenika do mleka, co ma istotne znaczenie dla oceny ryzyka stosowania leku w okresie karmienia piersią.¹²