Przedawkowanie leku BINATTA (tapentadol)

Przedawkowanie tapentadolu, substancji czynnej leku BINATTA (dostępnego w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg oraz 250 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu), stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Wiedza na temat objawów przedawkowania oraz prawidłowego postępowania terapeutycznego jest kluczowa dla personelu medycznego. ¹

Objawy przedawkowania

Należy zaznaczyć, że dane dotyczące przedawkowania tapentadolu u ludzi są bardzo ograniczone. Na podstawie badań przedklinicznych można przewidywać, że objawy zatrucia tapentadolem będą podobne do tych obserwowanych po przedawkowaniu innych opioidowych leków przeciwbólowych działających jako agoniści receptora opioidowego μ. ²

Do głównych objawów klinicznych przedawkowania tapentadolu zaliczamy: ³

• Zwężenie źrenic (mioza) – charakterystyczny objaw działania opioidów na ośrodkowy układ nerwowy
• Wymioty – będące rezultatem podrażnienia ośrodka wymiotnego
• Zapaść krążeniowa – manifestująca się spadkiem ciśnienia tętniczego i zaburzeniami perfuzji tkankowej
• Zaburzenia świadomości – od senności i dezorientacji aż do śpiączki
• Drgawki – wynikające z toksycznego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy
• Zahamowanie oddychania – mogące prowadzić do całkowitego zatrzymania oddychania, stanowiące najpoważniejsze zagrożenie życia

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania tapentadolu powinno koncentrować się na przeciwdziałaniu objawom pobudzenia receptora opioidowego μ. Wymaga ono wdrożenia natychmiastowych działań terapeutycznych w celu zapewnienia prawidłowej funkcji życiowych i odwrócenia toksycznego działania leku. ⁴

Priorytetem w leczeniu przedawkowania tapentadolu jest: ⁵

1. Zapewnienie drożności dróg oddechowych – ocena i zabezpieczenie drożności, w razie konieczności intubacja dotchawicza
2. Podtrzymywanie oddychania – zastosowanie wentylacji wspomaganej lub kontrolowanej, tlenoterapia
3. Zastosowanie specyficznej odtrutki – podanie naloksonu, czystego antagonisty receptora opioidowego

Farmakologiczne odwrócenie przedawkowania

Nalokson i inne czyste antagonisty receptora opioidowego stanowią specyficzne odtrutki w przypadku depresji oddechowej wywołanej przedawkowaniem tapentadolu. Ich zastosowanie pozwala na szybkie odwrócenie działania opioidu, jednak należy pamiętać o kilku istotnych aspektach: ⁶

• Depresja oddechowa po przedawkowaniu tapentadolu może trwać dłużej niż czas działania antagonisty receptora opioidowego ⁷
• Zastosowanie antagonisty receptora opioidowego nie zastępuje ciągłego monitorowania drożności dróg oddechowych, oddychania i krążenia ⁸
• W przypadku suboptymalnej odpowiedzi lub zbyt krótkiego działania pierwszej dawki antagonisty, należy podać dodatkowe dawki zgodnie z wytycznymi ⁹

Postępowanie dodatkowe

W celu eliminacji niewchłoniętej jeszcze substancji czynnej z przewodu pokarmowego można rozważyć następujące działania: ¹⁰

• Opróżnienie żołądka i jelit – zabieg mechanicznego usunięcia treści pokarmowej
• Płukanie żołądka – procedura do rozważenia w ciągu 2 godzin od momentu spożycia tapentadolu
• Podanie węgla aktywowanego – również efektywne w czasie do 2 godzin po połknięciu leku

Przed wykonaniem jakichkolwiek procedur związanych z opróżnianiem żołądka i jelit, bezwzględnie konieczne jest zapewnienie drożności dróg oddechowych w celu uniknięcia aspiracji treści żołądkowej do płuc. ¹¹

Monitorowanie czynności życiowych pacjenta powinno być kontynuowane przez odpowiednio długi czas ze względu na możliwość nawrotu objawów przedawkowania, szczególnie depresji oddechowej, nawet po początkowej skutecznej odpowiedzi na podanie antagonisty receptora opioidowego.