alergiczna choroba układu oddechowego

Alergiczna choroba układu oddechowego to schorzenie, w którym układ odpornościowy pacjenta nadmiernie reaguje na substancje zazwyczaj nieszkodliwe, takie jak pyłki roślin, sierść zwierząt, roztocza kurzu domowego czy pleśnie. Reakcja ta prowadzi do zapalenia dróg oddechowych, co objawia się kaszlem, świszczącym oddechem, dusznością i uczuciem ucisku w klatce piersiowej.

Do najczęstszych alergicznych chorób układu oddechowego zaliczamy alergiczny nieżyt nosa (ANN), astmę oskrzelową, alergiczne zapalenie spojówek, a także rzadziej występujące alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych. U wielu pacjentów występuje tzw. marsz alergiczny, gdzie objawy ze strony górnych dróg oddechowych z czasem rozszerzają się na dolne drogi oddechowe.

Diagnostyka alergicznych chorób układu oddechowego obejmuje testy skórne, oznaczanie swoistych IgE w surowicy, próby prowokacyjne oraz badania spirometryczne. Leczenie opiera się na unikaniu alergenów, farmakoterapii (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy, leki antyleukotrienowe, β2-mimetyki) oraz immunoterapii swoistej, która może modyfikować naturalny przebieg choroby.

Alergiczne choroby układu oddechowego mają charakter przewlekły i wymagają systematycznego leczenia. Odpowiednio leczone pozwalają na zachowanie dobrej jakości życia pacjenta, natomiast nieleczone mogą prowadzić do pogorszenia funkcji płuc, częstych zaostrzeń i hospitalizacji, a w przypadku astmy – do przebudowy dróg oddechowych (remodelingowi).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl