przeciwciała IgA
Przeciwciała IgA (immunoglobuliny A) stanowią istotny element układu odpornościowego, będąc głównym typem przeciwciał występujących w wydzielinach śluzowych organizmu, takich jak ślina, łzy, wydzielina dróg oddechowych oraz przewodu pokarmowego. Stanowią około 15% wszystkich immunoglobulin w surowicy krwi, będąc drugim po IgG najliczniejszym typem przeciwciał w krążeniu.
IgA występuje w dwóch formach: monomeru (w surowicy) oraz dimeru (w wydzielinach, jako tzw. IgA wydzielnicze lub sIgA). Przeciwciała IgA pełnią kluczową rolę w ochronie błon śluzowych przed patogenami, zapobiegając ich przyleganiu do powierzchni nabłonka i neutralizując toksyny. Ich działanie stanowi pierwszą linię obrony przeciwko mikroorganizmom próbującym przeniknąć przez bariery śluzówkowe.
Niedobór IgA jest najczęstszym niedoborem odporności humoralnej, występującym u około 1:400-1:800 osób w populacji europejskiej. Może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się nawracającymi infekcjami dróg oddechowych, przewodu pokarmowego oraz zwiększoną częstością chorób autoimmunologicznych. Diagnostyka poziomu IgA ma zastosowanie w ocenie niedoborów odporności, chorobach autoimmunologicznych oraz monitorowaniu niektórych chorób przewlekłych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Norowirus (zakażenie jelit) – Patofizjologia i mechanizm
Norowirusy, należące do rodziny Caliciviridae, to nieosłonkowe, jednoniciowe wirusy RNA o dodatniej polarności, będące główną przyczyną ostrego zapalenia żołądka i jelit. Objawy kliniczne pojawiają się 12-48 godzin po ekspozycji i trwają zwykle 24-72 godziny, obejmując nudności, wymioty, wodnistą biegunkę oraz bóle brzucha. Wirus wykazuje wysoki stopień zakaźności, z minimalną dawką zakaźną wynoszącą około 10 cząstek wirusowych. Replikacja zachodzi głównie w jelicie cienkim, zwłaszcza w jelicie czczym, gdzie wirus infekuje różne typy komórek, w tym enterocyty, komórki pęczelkowe (tuft cells) oraz komórki układu odpornościowego (makrofagi, komórki dendrytyczne, limfocyty B i T). Patogeneza obejmuje uszkodzenie mikrokosmków, prowadzące do dysfunkcji enzymatycznej na poziomie rąbka szczoteczkowego, co skutkuje biegunką, a także stymulację komórek enterochromaffinowych do uwalniania serotoniny, aktywującej ośrodek wymiotny w mózgu. Genetyczna ekspresja antygenów grup krwi (HBGA) determinuje podatność na zakażenie, gdyż norowirusy wiążą się z tymi oligosacharydami na powierzchni komórek jelitowych.
antygeny grup krwi, apoptoza enterocytów, błona śluzowa jelita, droga pokarmowa, hiperplazja krypt, hodowla komórkowa, jelito cienkie, jelito czcze, kapsyd wirusowy, komórki immunologiczne, kosmki jelitowe, limfocyty T CD8+, makrofagi, mikrobiota jelitowa, nabłonek jelitowy, nerw błędny, nieswoiste zapalenie jelit, norowirusy, objawy żołądkowo-jelitowe, ostre zapalenie żołądka i jelit, poinfekcyjny zespół jelita drażliwego, przeciwciała IgA, rąbek szczoteczkowy, replikacja wirusowa, serotonina, szczep zjadliwy, wodnista biegunka, wyściółka jelita - Leksykon chorób i schorzeń
Różyczka – Etiologia i przyczyny
Różyczka jest chorobą zakaźną wywoływaną przez wirusa Rubella, RNA z rodziny Matonaviridae, charakteryzującym się kulistym kształtem o średnicy 50-70 nm, posiadającym osłonkę lipidową z glikoproteinami E1 i E2. Transmisja wirusa odbywa się głównie drogą kropelkową, a także przez bezpośredni kontakt z wydzielinami dróg oddechowych i moczem. Okres inkubacji wynosi 14-21 dni, a zakaźność trwa od około 7 dni przed do 7 dni po wystąpieniu wysypki. Wirus namnaża się w błonie śluzowej nosa, gardła i węzłach chłonnych, a następnie rozprzestrzenia się we krwi. Około 25-50% zakażonych może przebiegać bezobjawowo, co utrudnia kontrolę epidemiologiczną. Szczepionka żywa atenuowana (szczep Wistar RA 27/3) wykazuje 98% serokonwersję i indukuje trwałą odporność, stanowiąc podstawę profilaktyki, najczęściej podawana w szczepionce skojarzonej MMR.
apoptoza komórek, droga kropelkowa, głuchota, haplotyp, immunoglobulina, jaskra, Matonaviridae, mikrocefalia, mikroftalmia, okres inkubacji, patogeneza, przeciwciała IgA, retinopatia, Rubivirus, serokonwersja, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, transmisja wertykalna, wiremia, wirus RNA, wirus różyczki, zaburzenia krzepnięcia, zaćma, zespół różyczki wrodzonej