Matonaviridae
Matonaviridae to rodzina wirusów RNA, która została oficjalnie uznana w 2018 roku jako odrębna jednostka taksonomiczna. Rodzina ta obejmuje wirusy wcześniej klasyfikowane jako rodzaj Rubivirus w rodzinie Togaviridae. Najbardziej znanym przedstawicielem tej rodziny jest wirus różyczki (Rubella virus), będący jedynym gatunkiem w rodzaju Rubivirus.
Wirusy z rodziny Matonaviridae posiadają jednoniciowy RNA o dodatniej polarności (ssRNA+), który działa jak mRNA. Ich genomowy RNA ma długość około 9,7 kb i koduje dwie otwarte ramki odczytu (ORF). Wiriony są małe (około 60-70 nm średnicy), posiadają symetrię ikozaedralną i otoczkę lipidową.
Z klinicznego punktu widzenia, najistotniejszy jest wirus różyczki, który powoduje zakaźną chorobę wysypkową, zwykle łagodną u dzieci i dorosłych. Największe zagrożenie stanowi zakażenie kobiet w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, gdyż może prowadzić do zespołu różyczki wrodzonej (CRS) u płodu, objawiającego się wadami rozwojowymi serca, oczu, uszu oraz centralnego układu nerwowego.
Diagnostyka zakażeń wirusami Matonaviridae opiera się głównie na badaniach serologicznych wykrywających przeciwciała IgM i IgG, metodach molekularnych (RT-PCR) oraz izolacji wirusa w hodowli komórkowej. Profilaktyka zakażeń wirusem różyczki jest skutecznie realizowana poprzez szczepienia, które są uwzględnione w kalendarzach szczepień obowiązkowych w większości krajów (szczepionka MMR).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Różyczka – Etiologia i przyczyny
Różyczka jest chorobą zakaźną wywoływaną przez wirusa Rubella, RNA z rodziny Matonaviridae, charakteryzującym się kulistym kształtem o średnicy 50-70 nm, posiadającym osłonkę lipidową z glikoproteinami E1 i E2. Transmisja wirusa odbywa się głównie drogą kropelkową, a także przez bezpośredni kontakt z wydzielinami dróg oddechowych i moczem. Okres inkubacji wynosi 14-21 dni, a zakaźność trwa od około 7 dni przed do 7 dni po wystąpieniu wysypki. Wirus namnaża się w błonie śluzowej nosa, gardła i węzłach chłonnych, a następnie rozprzestrzenia się we krwi. Około 25-50% zakażonych może przebiegać bezobjawowo, co utrudnia kontrolę epidemiologiczną. Szczepionka żywa atenuowana (szczep Wistar RA 27/3) wykazuje 98% serokonwersję i indukuje trwałą odporność, stanowiąc podstawę profilaktyki, najczęściej podawana w szczepionce skojarzonej MMR.
apoptoza komórek, droga kropelkowa, głuchota, haplotyp, immunoglobulina, jaskra, Matonaviridae, mikrocefalia, mikroftalmia, okres inkubacji, patogeneza, przeciwciała IgA, retinopatia, Rubivirus, serokonwersja, szczepionka MMR, szczepionka MMRV, transmisja wertykalna, wiremia, wirus RNA, wirus różyczki, zaburzenia krzepnięcia, zaćma, zespół różyczki wrodzonej