interakcja z sokiem grejpfrutowym

Interakcja z sokiem grejpfrutowym to ważne zjawisko kliniczne, polegające na modyfikacji biodostępności i metabolizmu niektórych leków po spożyciu soku grejpfrutowego. Mechanizm tej interakcji opiera się głównie na hamowaniu aktywności enzymu cytochromu P450 3A4 (CYP3A4) w jelicie cienkim przez związki obecne w grejpfrucie, szczególnie furanokumaryny.

Sok grejpfrutowy może znacząco zwiększać stężenie wielu leków we krwi, prowadząc do nasilenia działań niepożądanych lub toksyczności. Do grup leków szczególnie narażonych na interakcje należą: statyny (zwłaszcza simwastatyna, lowastatyna), leki przeciwarytmiczne (amiodaron, dronedaron), leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus), leki przeciwnadciśnieniowe z grupy blokerów kanału wapniowego (felodypina, nifedypina) oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne.

Istotną cechą tej interakcji jest jej długotrwały efekt – pojedyncza szklanka soku grejpfrutowego może hamować aktywność CYP3A4 przez ponad 24 godziny. W praktyce klinicznej zaleca się, aby pacjenci przyjmujący leki wrażliwe na tę interakcję całkowicie unikali spożywania grejpfrutów i ich soku lub zachowali co najmniej 4-godzinny odstęp między przyjęciem leku a spożyciem owocu lub soku.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl