martwica skórna

Martwica skórna to proces patologiczny polegający na lokalnym obumieraniu tkanek skóry, będący konsekwencją nieodwracalnego uszkodzenia komórek. Powstaje na skutek różnych czynników, takich jak niedokrwienie, urazy fizyczne, chemiczne, infekcje, zaburzenia metaboliczne czy choroby naczyniowe.

Klinicznie martwica skórna objawia się zmianą koloru tkanki (od bladej do czarnej), utratą jej normalnej struktury i funkcji, często z towarzyszącym bólem w początkowej fazie, a następnie zanikiem czucia w obszarze zmiany. W zależności od głębokości uszkodzenia wyróżnia się martwicę powierzchowną (naskórkową) oraz głęboką (obejmującą skórę właściwą i tkanki podskórne).

W procesie diagnostycznym kluczowe znaczenie ma ustalenie przyczyny martwicy, co determinuje dalsze postępowanie. Leczenie obejmuje usunięcie martwych tkanek (debridement), zapobieganie infekcjom wtórnym, stymulację procesu gojenia oraz, w uzasadnionych przypadkach, rekonstrukcję chirurgiczną. W ostatnich latach coraz większe znaczenie zyskują nowoczesne metody wspomagające gojenie, takie jak terapia podciśnieniowa czy zastosowanie opatrunków bioaktywnych.

Szczególne znaczenie kliniczne ma martwica skóry będąca powikłaniem niektórych procedur medycznych, chorób naczyniowych (np. zespołu wykrzepiania wewnątrznaczyniowego), a także stosowania niektórych leków (np. warfaryny czy heparyny). Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania i minimalizacji powstania trwałych defektów skórnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl