radioterapia wątroby
Radioterapia wątroby to zaawansowana metoda leczenia nowotworów wątroby, zarówno pierwotnych (rak wątrobowokomórkowy, HCC), jak i wtórnych (przerzuty do wątroby). Polega na precyzyjnym dostarczeniu wysokoenergetycznego promieniowania jonizującego do tkanki nowotworowej w celu zniszczenia komórek rakowych przy jednoczesnym oszczędzeniu zdrowych tkanek.
W leczeniu nowotworów wątroby stosuje się różne techniki radioterapii, w tym stereotaktyczną radioterapię ciała (SBRT), która umożliwia dostarczenie wysokich dawek promieniowania w kilku frakcjach. Radioembolizacja z użyciem izotopu itru-90 (Y-90) stanowi specjalistyczną formę brachyterapii wewnątrznaczyniowej, gdzie mikrosfery zawierające izotop są wprowadzane bezpośrednio do naczyń zaopatrujących guz.
Kwalifikacja pacjentów do radioterapii wątroby wymaga szczegółowej oceny wydolności narządu, funkcji nerek, objętości zdrowego miąższu wątroby oraz lokalizacji i wielkości zmian nowotworowych. Szczególnej uwagi wymaga planowanie leczenia, uwzględniające anatomię pacjenta i ochronę struktur krytycznych, takich jak drogi żółciowe, żołądek czy dwunastnica.
Współczesne techniki obrazowania, jak CT, MRI z kontrastem i PET-CT, umożliwiają precyzyjne określenie obszaru docelowego i monitorowanie odpowiedzi na leczenie. Leczenie promieniowaniem jest zwykle rozważane u pacjentów niekwalifikujących się do resekcji chirurgicznej lub ablacji i może być stosowane samodzielnie lub jako element terapii multimodalnej.